Senin kucuk ellerin

Sanirim bu sarkinin yeri bende hep baska olacak.
Sanirim ne zaman duyarsam duyayim bu sarkiyi hep gozlerim bugulanacak...

Deniz'e hamileligimin 32. haftasiydi. Hani doktora gitmistik de Deniz'in karin cevresinin kucuk oldugunu, gelismiyor olabilecegini, erken almalari gerekebilecegini soylemislerdi. Ne uzulmustum. 

Iste o haftada bir gun ofiste oturuyordum. Calismanin bana hem en iyi geldigi hem de en zor oldugu gunlerden biriydi. Ne zaman konsantre olmakta gucluk ceksem muzik dinlerim ben. Zaten ofistekiler de bilir bunu. Eger kulakliklarim takiliysa cok yanasmazlar yanima. Bilirler ya konsantre olup bir sey bitirmem gerekiyordur ya da dusunmeye ihtiyacim vardir. Her iki durumda da yanima gelmemelri iyidir. Gelmezler.

O gun de gelmediler yanima. Ben kulakliklarimi taktim. Youtube'un mixlerinden birini actim, dinlemeye basladim. Kac sarki sonra bu cikti bilmiyorum. Kac sarki sonra ben bunu dinleyip bir anda aglamaya basladim hatirlamiyorum. 

Gel kızım sokul bana 

Bir kez daha alayım kokusunu 

Benim küçük bahçemin 

Büyüsen de, gitsen de hala bekliyor gibi beni 

Uzanmış küçük ellerin 

Benim kizim da gelseydi bana. Benim kizimi da koklasaydim ben. Benim kizimin da kucuk elleri uzansaydi bana... O gun ofiste cok agladim. Bebegim saglikli olsun diye agladim. Ona iyi bakamamis olmanin sucluluguna agladim. Kizimi cok sevdigim icin agladim. Elimden hicbir sey gelmedigi icin agladim. Ona saglikla kavusmayi cok ama cok istedigim icin agladim. Cok ama cok agladim. 

Sanirim cok gergindim ve bir kivilcima ihtiyacim vardi oylesine icimi ceke ceke aglayabilmek icin. Bu sarki cakti o kivilcimi. Ofisin ortasinda icimi ceke ceke agladim. Kimse yanasmadi yanima. Mudurum bir kutu medil birakti yanima gitti o kadar. Ben agladim.

Sonrasinda Deniz'in iyi oldugunu ogrendik. Sonra Deniz dogdu. Sonra Deniz'i kucagima aldim. Hakikaten kucucuktu elleri. Hakikaten mis kokuyordu bedeni. Sarildim kizima. Unuttum sarkiyi da gozyaslarimi da.

Gunler birbirini kovaladi, O ilk 40 gunun icinde bilmiyorum kacinci gundu, bir gun evdeydik Denizle. Ikimiz. Deniz cok agliyordu. Ben pilates topunun uzerine oturmus, kucagimda Deniz bir umut sussun diye zipliyordum. Yine muzik dinlemek istedi canim. Yine bir youtube mix actim dinlemeye basladim. 

Kac sarki sonra yine bu cikti bilmiyorum. Kac sarki sonra kulagimda yine bu sozler vardi hatirlamiyorum. 

Gel kızım sokul bana 

Bir kez daha alayım kokusunu 

Benim küçük bahçemin 

Büyüsen de, gitsen de hala bekliyor gibi beni 

Uzanmış küçük ellerin 

Bu sefer kucagimdaydi kizim. O kucuk elleri ellerimdeydi. MIs kokan basini boynuma gommustu. Hem cok mutluydum hem de gozlerimden inen yaslari bir turlu durduramiyordum. O an, daha kucagimda minicik oldugu o an, sanki buyumus de gidiverecekmis gibi geldi bana. Yine goz yaslarim akti. Daha cok sarilidim Deniz'e. Daha cok cektim mis kokusunu icime. Yanima yanasacak kimse de yoktu zaten. Bir Deniz bir ben. Ben de agladim.

Biraz once Deniz'i uyuttum. Yine muzik acayim deidm ve yine bu sarki cikti karsima. 32. haftadaki o ofis gununu hatirladim. O ilk 40 gunu hatirladim. Deniz'e sarilisimi hatirladim. Denizin ne kadar kucuk oldugunu hatirladim. Denizin ne kadar cabuk buyudugunu hatirladim. Yine doldu gozlerim. 

Sanirim bu sarkinin yeri bende hep baska olacak.
Sanirim ne zaman duyarsam duyayim bu sarkiyi hep gozlerim bugulanacak...

Cunku farkettim ki bu sarki benim hamileligimin, lohusaligimin bir parcasi. 

Bu sarki Denizle hikayemizin bir parcasi. 

Benim kucuk bahcem.
Benim guzel Deniz'im.
Benim mis kokulu kizim.
Hayatimdaki en guzel kucuk eller.
Iyi ki varsin annecim...
Iyi ki var bitanem senin o uzanmis kucuk ellerin...
iyi ki...
iyi ki...