Ozan bir konferansta su anda. Ondan cikacak baskasina girecek. Aksama kadar yanima gelemez muhtemelen.
Hava cok sicak. O yuzden ben de kolejin serin odalarini bir bir dolasip ofisimi oraya kuruyorum.
Simdi bulundugum bu odada benden baska kimse yok. Ben, bilgisayarim, bu guzel manzara ve tatli bir sessizlik basbasayiz. Oyle guzel bir an ki. Bir an durup o sessizligin tadina varinca, bunu gulcinceye yazmaliyim dedim. Bu sayede keyfime bir de blog yazmak eklendi. Tahmin edebileceginiz uzere blog yazmak, calismaktan cogu zaman daha keyifli.
Iyi ki bugun buraya gelmisim. Iyi ki. Bazen rutinin disina cikmak cok iyi geliyor insana. Baska bir mekan, baska bir ortam. Iyi geliyor. Bana da iyi geldi. Su penceremden gorunen tatli manzara iyi geldi. Ogle yemeginde yaptigimiz yuruyus iyi geldi. Ozanla sohbet etmek iyi geldi.
Hayat, calismak, yasamak her zaman cok kolay degil. Ama kucuk anlarda bile bir suru keyif sakli.
Ben mesela su anda sacma sapan bir suru insanla konusuyorum, proje icin calisiyorum, bazi seyler olmuyor duzenlensin diye ugrasiyorum. Zor yani. Ama izin vermeyecegim 'su an'i bozmalarina.
Cunku simdi bulundugum bu odada benden baska kimse yok. Ben, bilgisayarim, bu guzel manzara ve tatli bir sessizlik basbasayiz. Iste o yuzden 'su an' cok keyifli...
