Bebegime mektuplar...

Canim bebegim.

Son haftalarda oyle hareketlendin ki, o icerideki minnacik alanda nasil bu kadar hareket ediyorsun sasiriyorum. Bir saga gidiyorsun, bir sola. Bir bakiyoruz durulmussun, bir bakiyoruz tekmeler yumruklar savuruyorsun. 

Gectigimiz hafta ilk kez o minik hareketlerini disaridan da gorduk. Dizi izliyorduk babanla. Bir anda karnimda bir hareket hisettim. Sen... Babani da eli bos birakmadin tabi. O baktiginda da kucuk bir tekme daha sallayiverdin. Bu seni karnimin disindan ilk kez farkedisimizdi bebegim.

Geceleri daha cok hissediyoruz hareketlerini. Muhtemelen bu yerinde durmayan annen, bir uzandiginda sen de huzura eriyorsun. Bazen seni cok mu yoruyorum acaba diye korkuyorum. hem de cok korkuyorum. Ama bir yandan sanki hareketli olmami sen de seviyorsun. Umarim oyledir bebegim, umarim seni yormuyorumdur.

Artik karsidan bakanlar da seni farkedebiliyor. E kolay degil tam 26 haftalik olsun. Boyle yuvarlacik bir karin verdin bana. Genelde 6 aylik olduguna inanmasalar da bence kocamansin. Kocaman, saglikli, enerjik bir bebeksin. Bizim bebegimizsin.

Diger bebek kardeslerin gibi tatliyi seviyor, tatli bir sey yersem daha da hareketleniyorsun. Bir de anlamadigimiz bir sekilde ete duskunlugun var. O kismi kitaplar yazmiyor ama sen de benim gibi mangal insani mi olacaksin acaba diye sakalasiyoruz arada. Umarim yemegi seven ve en cok yediginden keyif alan bir bebek olursun. 

Artik daha cok konusuyorum seninle. Bazen gittigimiz yerleri anlatiyorum. Bazen yapacaklarimizi. Bazen iyigeceler diyorum, bazen gunaydin. Sen de bir kucuk tekme ya da yumrukla karsilik veriyorsun bazen bana. Yoksa gercekten dediklerimi duyuyor musun? Anliyor musun?

Arada dans ediyorum. En cok o zamanlarda neseleniyormussun gibi geliyor bana. Sen dogunca, kucagima alacagim seni, daha cok danslar edecegiz seninle. Artik, cogu zaman bunlari hayal ederken buluyorum kendimi.

Cok kalmadi. 14-15 hafta var insallah bulusmamiza. Hazir miyiz? Seni sevmeye evet! Hem de cok ama cok haziriz bebegim. Seni buyutmeye de hazirlaniyoruz iste yavas yavas. Hic korkma sen, bir sekilde kotaracagiz her seyi. Seninle cok guzel bir takim olacagiz. Dusecegiz, kalkacagiz ama bir sekilde halledecehiz bebegim. 

Hic korkma sen. Guzel guzel buyu. 
O icimde hissettigim minnacik ellerinden ayaklarindan operim....

Bebegime mektuplar...

Canim bebegim,

Bugun seni ikinci kez gorduk. Miniciksin. Ellerin micik. Ayaklarin minicik. Ama o minicik halinle, bizim seni her gordugumuzde yasadigimiz heyecan, sevinc kocaman.

Seni ilk gordugumuz gunu hatirladim. Izmirdeydik. Guzel, gunesli bir gundu. Seninle o guzel gunesli Izmir gunlerinin tadini cikaracagimiz zamanlar da gelecek. Ben seni gorecegiz diye biraz ozenmistim o gun, saclarima fon bile cektirmistim. Arada boyle suslu oluyorum bebegim ama merak etme her zaman degil. 

Sonra doktora gittik. Ahmet Bey. Konustuk konustuk. Ahmet Bey, "hadi gorelim su bebegi" dediginde ben "ya aslinda emin de degilim, yanilmis olabilir miyiz acaba" diyordum. Halbuki ultrason aleti karnima deger degmez sen karsimiza cikmistin bile. Oradaydin. Oradaydin.

Onceden soyleyenler haklilarmis. Insanin gozleri doluyormus.

Seni ilk gordugumuz ani tarif edemiyorum.

Ama seni ilk gordugumuz andan beri haytimizin bir parcasi oldun, biliyorum. 

O gunden bize kalan fotografini sanirim hayatimiz boyunca saklayacagim.

Minicigim...

Simdi bu ikinci karsilasmamizdi. Buyumussun annecim. Inan olsun iki haftada buyumussun....

Dun seni yeniden gordukten ve sana biraz daha, biraz daha baglandiktan sonra eve yururken dusundum.

Keske daha guzel bir dunyaya dogabisleydin bebegim.

Keske seni huzurlu, baris dolu, mutllu bir dunyaya getiriyor olsaydik.

Cabalamadik sanma. Inan cok cabaladik. Ama bu kadar becerebildik.

Vazgectik de sanma. Elbet senin icin de, senin gibi milyonlarca cocuk icin de cabalamaya devam edecegiz. 

Sen de inandigin seyler hemen gerceklesmeyince umutsuzluga kapilma annecim. Kalbindeki iyiligi ayakta tut.

Kotuluge teslim olma.

Iyi ol.

Vicdanli ol.

Insanlarin acilariyla mutlu olma, olabildigince herkesin acisina melhem ol.

Inan bana senin icin en buyuk dilegim mutlu olman.

Ama bir de vicdanli.

Diyorlar ki ama boyle yetisirse bu cocuklar ileride cok uzulecekler, cok kirilacaklar.

Kirilmazsiniz annecim korkma.

Cunku iyi olursan bir gun elbet senin gibi iyilikle yetistirilmis kardeslerinle yolun kesisecek, ellerin tutusacak.

Kotu olursan etrafinda onlarca insan olsa bile sonun hep yalnizlik olacak.

Iyi ol annecim.

Sen hep iyi ol.

Ben sana baska mektuplar yazarken dunya da daha iyi bir yer olur belki.

O zaman daha guzel seylerden bahsederim sana.

Denizleri, bulutlari, gelen bahari konusuruz beraber.

Bahar demisken bir dahaki baharda simdi icimdeki o minicikk ellerin avuclarimizda olacak.
Insallah. Insallah. 

Sabirla ve sabirsizlikla bekliyorum canim bebegim.

O minicik ellerinden operim...