Ofise geri donduk

Ofise geri donuyoruz yavas yavas hatta donduk. Bu hafta 3. kez ofise gittim. 

Bir yandan insana garip geliyor yeniden yollara dusmek, bir yandan sanki hic ara vermemisiz gibi daliyorsun yine ofis hayatina.

Ben ofis severim biliyorsunuz. Oraya gidince sikilan, zaman nasil gececek diye dusunen biri hic olmadim. Dalarim ben ofise, oradan oraya giderim, ekip arkadaslarimla konusurum. Severim ofisi.

Ama su gecen 1,5 yilda evden calismayi da cok sevdim. Mis gibi de calistim. Evden calismayla ilgili bir problemim, sikayetim de yok yani. hele deniz duzenli olarak krese basladiktan sonra evden calismak harika oldu. Yollarda gecen zaman kizima kaldi, kendime kaldi. Evin isleri toplanti aralarinda ve hatta toplantilar sirasinda halledildi. Oh mis gibi oldu :)

Dolayisiyla ofise gidiyoruz oley, zaten evden calisilmiyor kafasinda da degilim yani. Vallahi hele kucuk cocugunuz arsa evden cok da guzel calisiliyor. Yasasin evden calismak! Su kapitalist diuzende calisan anne babaya en buyuk destek evden calisma bence. Bu kadar da netim.

Ama ofise gitmek de gayet guzel oldu. 

Yani su kapitalist dunyanin yeni duzeni olan Hybrid calisma yani yari evden yari ofisten calisma da bana gayet uygun geldi.

Su anda 1 gun gidiyorum ofise. yetiyor. Sirket 2 gitmemizi istiyor ama biz heralde bir sure boyle 1 gun ile devam ederiz :) Sonrasina da duruma gore bakariz.

Ben zaten koronadan once de 3 gun gidiyordum ama 3 gidesim dahi yok.

1 guzel bence boyle devam edelim :)

2021 Yazi

Gidebilecek miyiz, gidemeyecek miyiz, nasil olacak, tek asiyla mi gidelim, ikinciyi bekleyelim mi, donuste uzun gidersek Deniz okula nasil alisacak, islerden nasil izin alinacak, Turkiye kirmizida kalir mi, yoksa sariya gecer mi, kirmizida kalirsa nasil doneriz ve daha bir suru soru Mayis ayindan beri kafamizda dolandi durdu. Doluya koyduk almadi, bosa koyduk dolmadi derken sonunda su akti yolunu buldu ve biz 18 Temmuzda Turkiyeye gittik, 10 Eylulde de evimize donduk. Ve acaba gidebilecek miyiz dedigimiz yaz Turkiyede en uzun kaldigimiz yazlardan biri oldu. Oh, ne guzel oldu.

Gidisimiz baya olayliydi cunku tam gidecegimiz hafta Sali gunu Deniz ateslendi. Kresteki son haftasinda krese gidemedi, evde testler havalarda ucustu (cok sukur hepsi negatifti), yine de bizim PCRlar pozitif gelirse diye elimiz yuregimizde kaldi (onlar da ucaktan onceki gece 8de geldiler sagolsunlar) ama sonunda yola ciktik ve Turkiyeye gittik. Ki onemli olan sonuc :)

Tatilin geri kalani aslinda tam tatil gibi degildi cunku ben izin alamadim. Once mudurum rahatsizlandi, ardindan ekipten birer birer hastalananlar oldu, iste sorunlar cikti derken bilgisayari tamamen kapatmam mumkun olmadi. Ama bu hal de bana iyi geldi. Bir yandan calistim bir yandan denize girdim akadaslarimi gordum. Yani sonucta izin alamadim ama birazcik da olsa tatil de yapabildim. tatilin sonunda Turkiye kirmizi listede kalip Girit ustunden donmemiz gerekince iyi ki Turkiyede izin almamisim bile deim. Cunku orada izinli olmus oldu. Hani tam anlamiyla su akti yolunu buldu.

Annem gittigimiz hafta bir gozunden operasyon gecirdi. Zaten o an, iyi ki gelmisiz dedim. Cunku annemin bir ameliyatinda daha orada olamamak daha agir olacakti. Bu yil bunu 4 kere yasadigimdan annem ameliyatta iken orada olamamak ne demek cok iyi biliyorum. Ne yazik ki...

Denizin orada olusu anneme cok iyi geldi. Zaten annem masallah hic kendini birakmaz ama isin icinde bir de Deniz olunca cok daha cabuk ayaklandi. Sonrasi zaten senlik. Benim cok ama cok icime sinen harika bir yaz oldu. 

Annemler yanimdaydi. Sagliklilardi. Ozan ve Deniz yanimdaydi. Arkadaslarim geldi. Tahmin ettigimizden cok daha fazla arkadasimizi gorduk bu yaz. Hepsi bir araya gelince herseyin cok guzel oldugu, yerli yerinde oldugu bizim cok ama cok eglendigimiz bir yaz oldu bu. Iyi ki gitmisiz. 

Insan uzun gidince Turkiye'ye, ya vakit var sonra yapaim diye bir suru seyi erteleyebiliyor. Sonra bir bakiyorsun tatilin bitmeisne sayili gunler kalmis!

Biz bu sene gittik ve hemen Hepsenlerle bulusmamiz lazimdi cunku sonra onlar gidecekti, ardindan Ozanin kardesi ile hemen bulusmamiz lazimdi cunku onlar da tatile cikacaklardi derken daha Cesmeye gecmeden hemen bulusmalar kavusmalar baslamis oldu.

Cesmeye gittigimizde de bu yaz cesme ve civarinda ev tutmus pek cok arkadasimizin son haftasi idi. O yuzden ayagimizi Egeye basar basmaz planlar basladi :) deniz kenarinda bulusmalar, kahvaltilar, yemekler derken daha ilk haftadan bizim tatilimiz yogun gecmeye basladi. Bayilirim yogun tatillere!

O arada biz ucumuz bir Foca kacamagi yaptik. 2 gece. Daha buradan gitmeden almistik oteli. Annemin de tam ameliyatindan 1 hafta sonraya denk geldi bu. Iyi oldu. Annemin kontrollerini yaptirdik. Iyi oldugunu duyduk ve biz 2 gece Focaya gittik. O da annemlere bir ara oldu dinlendiler. Denizle surekli oynamak da kolay degil. 

Foca kismi benim cok hosuma gitti. Cesmenin kalabaligi ve conconlugundan sonra Focanin sakinligi iyi geldi. Yine de cok kalabaliklara karismadik tabi. hatta kalabaliga girmemek icin bir gun tekne kiraladik. O tekne gunu de etrafimizi saran deniz ve sessizlikle cok ama cok guzel oldu.

Cesmeye dondugumuzde annem de dinlenmisti ve cok daha iyiydi. Oh!

O arada ozanla bir evlilik yildonumu yemegine ciktik. Cesmede her yer cok kalabalik malum. Biz de kalabaliga girmek istemiyoruz Rakish diye bir yer bulduk. Deniz kenarinda. Gorece sakin. Orada 80ler 90lar dinleyerek harika bir aksam gecirdik. hatta o kadar sevdik ki orayi son gecemizde de oradaydik. Simdi gozlerimi kapatip geriye baktigimda tatilin en ama en guzel aksamlarindan ikisi onlardi benim icin. 

Sonra ozan arkadaslariyla bir kampa gitti ve benim de canim arkadasim urunikom cesmeye geldi. Ardindan Sebnem de bizi gormeye geldi derken oyle gulus ahenk bir haftasonumuz daha oldu.

Ben bunlar olurken hep calisiyorudm iste ama olsun idare ettim bir sekilde :) Annmler zaten Denizle ilgilendikleri icin calismak cok da zor olmadi. Sabahlari denize gittik, toplanti aralarinda annemlerle kahveler ictik, aksamlari denizi uyuttuktan sonra annemlere birakip disari ciktik derken bana sorarsaniz calissam da hayatimin en guzel tatillerinden biriydi :)

Ha tabi burada calistigim gibi bir performansim yoktu cemsede iken ama ne yapalim yani 10-11 ay essek gibi calisiyoruz 1 ay da biraz kaytarabilelim :) Bunlari soyluyorum ama orada da essek gibi calistigim gunler oldu tabui. Olsun arada kaytardim ya o da iyi :)

Ama artik cesmedeki son haftamiza gelmistik ve 2-3 gun kapattim bilgisayari.  Universite sinav sonucu bekler gibi listelerin aciklanmasini bekliyorduk. turkiye kirmizda mi kalacak, yoksa sariya mi gececek. O sirada Ozanla en sevdigimiz koylara gittik. Bira midye keyfi yaptik. uzun uzun kitap okuduk. Muzik dinledik. Dinlendik!

Ve sonra Turkiyenin kirmizida kaldigi haberi geldi. Biz o aksam rakishteydik. Ben baya inandirmisim kendimi turkiyenin sariya gececegine ozana ertesi aksam cesme Acik havaya gelecek kenan Dogulunun konserine gitme planlarimi anlatiyordum. Telefonuma mesajlar yagmaya basladiginda konsere gidecegimzden baya emindim. Ama iste kaldi Turkiye kirmizida.

Once huzunlendim. Biraz gozlerim de doldu hani. Sonra dedim aman ya ne yapalim. 10 gun de Avrupada tatil yapariz. O aksam bir oynamisim rakishte sormayin :)

Ertesi gun topladik valizlerimizi ciktik yola. ozan arabayi kullanirken ben gidecegimiz yeri belirledim: Girit Adasi. O aksam biletleri aldik. Ertesi gun ilk 3-4 gece kalacagimiz otelleri ayirttik ve 30 Agustosta ciktik yola. Boylece aldiktan sonra ilk kez UK pasaportumuzu kullanmis olduk, ilk kez bir faydasini gorduk :)

Girit cok guzeldi. tek aksilik ucumuzun de sirayla hastalanmasi oldu. Grip ama yatiran cinsten. Ozan ve ben 3er gun baya koytuyduk. deniz 1 gunde halletti. 

Ilk Ozan hastalandi. Sonra baktim ben de hastalanacagim ozan hersey dahil bir yere gecelim dedim. harika bir karardi. Cunku denizi oyalamak daha kolay oldu. Cocuk kulubunde eglendi. Boylece ben de daha cabuk toparladim. hasta iken eve bir an once donmek istedim saklayamam. Insanin hele yaninda cocugu varken, evinden uzak bir yerde hasta olmasi baya zor :( O ara Boris'e baya laf ettim bize bu cileyi cektirdigi icin,

Ama iyilestik. Ve sonrasi bol gezme! ne Boris kaldi aklimda ne bir sey :)

Giritte cok ama cok guzel vakit gecirdik, cok guzel yuzduk. Ve iyi ki bir de buraya gelmisiz dedik.

Ozana diyorum bundan sonra donuslerde ya da gidisler de bir Yunan adasina igramak da gayet guzel fikir :)

Nihayetinde bu yaz benim cok sevdigim bir yaz oldu.

Gecirdigimiz zor kistan sonra aileme kavusmak, arkadaslarimi gormek bana cok iyi geldi. her seyin tadinda oldugu, enerjimi yukselten, kendimi cok mutlu hissetmeme vesile olan harika bir yazdi 2021 yazi.

Iyi ki gittik.

Insanin geri gidecek bir evinin, ailesinin, kavusacagi sevdiklerinin, suyunu topragini sevdigi bir ulkesinin olmasi co guzel. Cok ama.

Iste boyle bir yaz oldu bu da. Aksilik yok muydu? vardi. daha gzuel olabilir miydi? belki. Ama ben bbu haliyle cok sevdim bu yazi. Zaten saglikli olalim da gerisi hakikaten onemli degil. 

Anneme, babama, abime, aileme, sevdikletime, Izmirime yine saglikla kavusalim insallah.

Bu yaz da boyle bitti...

Bayram

Bugun Ramazan bayraminin ilk gunu. Burayi okuyan herkese iyi bayramlar!

Neredeyse 15 senedir yurtdisinda yasiyoruz. Bu arada bazi bayramlara Turkiyede denk geldigim oldu ama cogu bayramda uzaktaydik. sanirim o yuzden artik bayramlar beni o kadar cok etkilemiyor. Hani icimde bir huzn falan olmuyor. Gundelik hayatima gayet rahat devam edebiliyorum. 

Tabi insan ailesiyle olsun istiyor. Ama zaten bunu herhangi bir gun de istiyorum. Hani bayram diye ah simdi orada olsaydik hissi gelmiyor bana. Artik gelmiyor. Eskiden baskaydi tabi. daha huzunlu olurdum eskiden. Insan her seye alisiyor iste. 

Bu yil Turkiyede de bayram yalniz biraz. Abim annemlele o yuzden icim rahat. Biz buradayiz, onlar orada. Saglikli oldugumuz surece icim rahat.

Insan daha kotusunu gorunce yasayinca boyle dusunuyorum sanirim. Ne gunlerde ailemden uzaktaydim, saglik sorunlari varken onlardan uzaktaydim. Bayramda uzak olmusum inanin onemi yok.

Saglik sorunlari varken uzak olmak en en en kotusu. Insanin ici yaniyor o zaman. Bayram hic oyle degil.

O yuzden mutluyum ben huzurluyum. Aksama bir tatli da yapayim oh.

Iyi bayramlar hepinize :)

Easter da bitti

Gecen hafta Cuma gunu ve dun burada easter tatili idi. Haftasonu ile beraber 4 gunluk bir tatilimiz oldu. Oh nasil guzel sey tatil!

Bol bol uyudum. Cuma aksami 8de yattiom, Cumartesi 9da. Hic pisman degilim!

Bazen Deniz yattiktan sonra bir seyler yapmak icin, ama cogunlukla calismak icin cok uykusuz kaldim su son donemde. O yuzden bu uykulara cok ama cok ihtiyacim vardi.

Deniz de bu haftasonu cok mutluydu! Cunku aylar sonra arkadaslarimizla bulusabildik. Aslinda Cumartesi bulustugumuz arkadaslarimizin cocuklari yok ama cok sevdigi insanlar. O kadar mutlu oldu, o kadar eglendi ki eve donmek istemedi.

Pazar gunu yine disaridaydik, bu sefer cocuklari olan arkadaslarimizla bulustuk ama 2 oglan cocugu ve 7 ve 10 yasindalar. Eskiden beraber cok gzuel oynarlardi ama pandemi hakikaten cocuklari cok degistirdi. Oglanlarin tek istedigi telefondan oyun oynamak olunca bizimkine yuz vermediler tabi. Ama benim kuzum bunu hic dert etmedi. Daldi kum havuzuna kendi kendine oynadi :)

Kendi kendine pek oynamiyor Deniz. Illa bizi yaninda istiyor. Ama bu da yavas yavas degismeye basladi hissediyoruz. En cok hissettigimiz gun de Pazar oldu. Pazar gunu Deniz belki 3 saat (aralikli da olsa) kendi kendine oynadi. 

Arkadaslarimiz gitti ama biz parktan cikamadik. O gun neredeyse 5 saat kaldik parkta. Oyle mutluydu ki canim kuzu.

Ve tum haftasonunu diasrda gecirmemize izin veren hava dun kisa dondu. Sabah kar yagdi! Ama ogleden sonra yine gunes acti. Bence hava da ne yapacagini sasirdi :)

Oyle ya da boyle bu easter tatili bizim icin cok ama cok tatli oldu :)

Bu hafta ne yaptik?

 Ozetle: hicbir sey.

Sabah kalk. Denizle oyna. Kahvalti, hazirlanma, oyun. Krese birakma. Butun gun toplanti, calisma. Aksam 5 oldu mu yemek hazirlama. Denizin kresten gelmesi. Yemek, oyun, uyku hazirligi. Denizin uyumasi. Belki bir dizi, film ve kapanis.

Her gun ayni. Istisnasiz her gun ayni. 

Ben hala aksamlari cok oturamiyorum. Haftanin 1-2 gunu Denizle 8:30 gibi uyuyorum. Diger gunler de tas catlasin 10:30. Korona 10 gunde geciyor ya diyenler, burada misiniz?

Ozan da ya erken yatiyor, ya calisiyor. O da zaten benden daha iyi olsa da yeni yeni tam toparlaniyor.

Gecen gun Ozana dedim ki, tum istatistiklere gore hayatimizin en guzel yillarindayiz. Enerjimizin en yuksek oldugu zamanlar. Cok degil en fazla 5 yil icinde enerjimiz asagiya inmeye baslayacak. Ve bizim gunlerimiz, haftalarimiz birbirinin aynisi halde ve gayet sikici bir sekilde geciyor. Allah seni bildigi gibi etsin korona!

Ama bahar geliyor! Bu iyi haber!

Simdi etraf ciceklenecek, hava isinacak derken gezme istegimiz de artacak ve her sey guzellesmeye baslayacak.

Bu bizim icin baya zor gecen kisin da sonu geliyor. Ama ne olursa olsun bu kistan da sikayet etmiyorum. Guzel anilarimiz da oldu sonucta. Hepsi birbirine benze se de :)

Bazen boyle karamsarliktan iyimserlige gecis hizima bakip "ben sizofren miyim acaba?" diye dusunuyorum. Gercekten! Yani o kadar hizla degisiyor ki duygularim, ozellikle yazi yazarken, yok diyorum hic normal degilim!

Evet normal degilim. Evet gereksiz olabilecek bir iyimserlik hali var ustumde. gHer zaman boyle bu. Ama ne yapayim!

Keske o iyimserlik beni arada bunalmaktan da kurtarabilse. Yok o olmuyor. Bir haber goruyorum dibe cokuyorum aniden. Messela gecen gun yaz tatilleri olmayabilir diye haber gordum bittim! Karalar bagladim! Ha sonra aniden duzeldim de.

Keske diyorum iste oyle dibe cokmesem. keske o haberleri gorunce, ya dur bakalim diye 1-2 saat sonra degil de aninda diyebilsem. O olmuyor. Ben illa bir dibe cokuyorum, orada boguluyorum, hatta agliyorum. Sonra iyimserlik geliyor ustume. O arayi da hizli gecebilsek cok guzel olacak da.

E oldugu kadar. Buna da sukur. ya hep dipte kalsam.

Sonucta benim gibi manik depresif olmak, hep depresif olmaktan iyidir bence.

Kesin oyle :)

Tam da o aradayim

 Gecen hafta cok onemli bir toplantim vardi. Uzun suredir ustunde calistigimiz bir proje gorucuye cikti. Toplanti cok iyi gecti. Herkes cok begendi. Biz de cok mutlu olduk.

Harika!

Ama bana bir gevseklik geldi ki o toplantidan sonra sormayin! Proje daha bitmedi 1, yapilacak bir suru is var 2, hic miskinlik yapilacak donem degil 3!

Ama benim ustumde bir mislkinlik var ki sormayin. Kolumu kaldirasim yok. Uyusam, kitap okusam, film izlesem, avare avare dolasssam ne guzel!

Insan cok garip bir sey. Bir hafta once gunler yetmiyor calisayim diye dusunurken, simdi ay beni birakin kosede uyuyayim moduna gectim. Bu iki mod arasindaki gecis de 1 toplanti :D

Ha yatabilecek miyim? Hayir. zateb evde 4 yasinda bir cocukla yatilmiyor. kesin bilgi!

Anne, oynayalim. Anne hadi oyna. Anne ne zaman oynayacaksin :)

24 saat oynasan yetmez yetmiyor :)

Ama iste insan da arada oynamak istemiyor. Calismak da istemiyor. Arada insan sadece durmak istiyor.

Ben tam da o aradayim :)

Bu aralar...

Bu aralar aksamlari cok calisiyorum. Projenin sonu geliyor da. El ayak cekilince geciyorum masanin basina. Planlar, sunumlar...

Ve ne zaman boyle gece calissam dayim geliyor aklima. Normalde de geliyor aklima da bu ara daha cok. Ama ben biliyorum neden boyle. 

Gecen yil 7 Martta dayimin hastaligini ogrenmistik. 7 Nisanda da dayimi kaybetmistik. 1 ay icinde. Ben simdi o bir ayda yasadiklarimizi sanki bastan yeniden yeniden yasiyorum. Nasil kazinmis aklima. Nasil kazinmis yuregime. 

Mart basindan beri su kadar gun sonra dayimin hasta oldugunu ogrenmistim, bugun Turkiye'ye gidemeyecegimi anlamistim, bugun su, bugun bu diye sayiyorum. Yapmak istemiyorum cunku canimi acitiyor bu. Ama engel olamiyorum. Ozellikle boyle bir basima isimin basina oturunca.

Acip fotograflara bakiyorum bazen, bazen aklima konusmalarimiz geliyor.

Dayimla vedalasamadik ya ondan bir seyler hep yarim kaldi sanki. Yazin Turkiyeye gittigimizde dayimi ziyarete gittik Ozanla. Iyi gelir sandim. Ama hic iyi gelmedi. O veda degildi ki benim dayimin hakettigi. Sevdikleriyle bir araya gelip layigiyla ugurlanmayi haketti benim dayim. Onu da yapacagiz insallah ama iste sanki hala bir seyler kapanmadi...

Dayimin gidisi benim icin annemin hastalandigi  donem iyice ete kemige burundu sanki. Annem hastalandiginda dayimla konusamadim ya, o bana "gececek kizim bu da gececek", "biz buradayiz bak sakin aklin kalmasin" diyemedi ya, bir baska agir geldi annemin hastalandigi donem bana. ve bir baska hisettim dayimin yoklugunu o siralarda. 

Kendime diyorum ki Gulcin normal. Bu hissettiklerin normal. Dayin hayatinin ilk gununden beri ne zaman arkana baksan oradaydi, ne zaman elini uzatsan mutlaka eline uzandi, ne zaman sarilsan sana sarildi. Normal boyle hissetmen diyorum kendime. Hafifleyecek. Bitmeyecek ama azalacak diyorum. Aklim yatiyor buna. Iyi geliyor bu bana.

Ama galiba bu ilk bir senede daha cok azalmadi acim. Elbette o ilk zamanin icimi kavuran acisi yok. Ama daha sonmedi icimdeki aci. O da normal.

Simdi onu kaybedisimizin ilk yili yaklasirken bu yasadigim da normal. O yuzden izin veriyorum kendime.

Bakin iste simdi de izin verdim. Biraktim isi bunlari yazmak istedim, kendime izin verdim. Biraz aglamak istedim, kendime izin verdim. Dayimi dusunmek istedim kendime izin verdim.

Oyle sevdim ki dayimi ve dayim beni oyle sevdi ki elbette olacak bu. Elbette anacagim onu. Kalbim elbette sizlayacak. Ama bu kadar cok sevmenin sevilmenin bir guzelligi de var. Biliyorum dayimi her andigimda yuzum de gulecek.

Simdi de guldu iste.

Guzel dayim benim. Biliyorum acilarin dindi. Biliyoru m daha iyisin orada. 
Sen bana bakma.

Biraz Deniz

Birazcik  Denizle ilgili aklimdakileri yazayim dedim. Hatira kalsin. Oyle cabuk buyuyor ki. Oyle cabuk degisiyor ki. Herseyi unutacagim diye ck korkuyorum. Enazindan simdi aklimda olanlar burada kalsin :)

*****

Krese babasiyla gidiyorlar. Ben kapidan ugurluyorum ve arkadasindan 

- "Deniz bay bay, cok eglen" diye sesleniyorum. 

O da bu seslenmeye avazinin ciktigi  kadar bagirarak karsilik veriyor. 

"Anneeee, bay bay! Seni seviyorummmm! Anneeeee!!!" 

Sabahlari denizin gidisinden tum mahalle haberdar :)

*******

Geceleri mutlaka yanimiza geliyor. Ilk 3,5 sene asla ama asla odamizin kapisindan girmeyen cocuk her aksam bizim yatakta. Saskiniz. Ama yapacak bir sey yok. Herkes gider mersine, biz gidiyoruz tersine. 

Insanlarin cocuklari bebekken anne babayla yatar, bu yaslarda artik odasina gecer. Ben bebekken hele hastayken ya da gecede milyon kez emme diye uyaniiyorken denize yalvarirdim bizim odada yatsin diye. Asla yatmazdi! Ah ne olaylar cikartirdi. Hatta bir keresinde 5 gece ust uste ateslendi. sadece ustumde uyuyor. Ama bizim odada asla uyumuyor. Belim tutuldu artik koltukta kucagimda bebeyle oturmaktan! Bir gece uyurken aldim bizim odaya gittim. Yine kucagimda ama ben de yataktayim. Uyandi ve bizim odada oldugunu gordu. Kiyamet koptu kiyamet!

Nereden nereye iste :) Simdi her gece bizimle :) gecen gun konusuyoruz.

G: Deniz, neden gece bizim yanimiza geliyorsun annecim?

D: Cunku istiyorum.

G: Hmm, neden acaba yatagin da cok guzel degil mi?

D: Guzel anne ama orada sen yoksun ki. Sicaciksin, mis gibi kokuyorsun ben sana sarilip uyumayi cok seviyorum.

Hadi gel de odan da uyu de:)

******

Gece bizim yanimza gelen sabah da bizimle uyaniyor tabi. gecen gun yandi ve dedi ki

D: Anne ben bu sabah cok mutlu uyandim

G: Harika Denizcim cok sevindim!

Bizim pencereden bir agac gorunuyor. Ona bakti

D: Agacin cicekleri acmis, bahar geliyor ondan mi acaba?

******

Denizin en en en sevdigi seylerden biri de benim kuolumu mincirmak! gecenlerde ustumu degistiriyorum. Sweatshirtum elimde, icimde tshortle salona indim. Deniz bana dogru kosmaya basladi

D: ooooo kollar acik. Minciklama trenini kaciramam anne kosamaliyim

:)

*****

Iste boyle gulduruyor bizi. 4,5 yasinda ve kendinvce esprileri var. Komik bir insanim ben galiba diye de onayliyor kendini :)

Komigim benim!

Bu sabah google photos su fotografini gosterdi bana. deniz burada daha 6 aylik bile degil. Minnacik bir sey. tek kolumda tasiyip bir taraftan kek bile yapabildigim gunler. Simdi degil tek elimle iki elimle bile tasiyamiyorum kuzuyu. Nasil buyuyorlar, nasil geciyor zaman akil almiyor. 

Cocuk buyutmek cok zahmetli, zor ama inanilmaz keyifli bir sey. Ben cok seviyorum bu seruvenin her anini. Her gun iyi ki diyorum. Iyi ki denizle yasiyorum bu hayati :)

 

Oh be!

Korona olmadan once her sabah kalkip ustumu degistiriyordum. hani oyle katkatlarimi toptoplarimi giymek degil, yine spor rahat kiyafetller ama is kiyafetlerim ve uyuma kiyafetlerim ayriydi. Koronadan sonra hele ikinci dalgasdan sonra bir saldim ki kendimi sormayin.

Tamam sabah kalkip yine bir sacimi tariyorum ama bir krem sureyim, iki allik sureyim hadi bunlari gectim ustumu degistirip ise uygun bir sey giyeyim devri tamamen kapandi 1 ay kadar. Pijamalarimla yasamaya basladim. En son baya onemli bir toplanti oncesi ustumde sirinler resmi olan pijamam oldugunu farkedince (iyi ki farkettim) kendine gel Gulcin dedim! Bu ne hal kendine gel!

Insanin kendini salmasi cok kolay. Hemen saliveriyorsun kendini. Oh pijamalar rahat. Saca bir toka takip ortada dolanmak kolay. Ama iste icten ice oyuyor o salmislik insani sanki. saldikca salasin geliyor. Hic sevmedigim sey!

Gecen haftadan beri kendimi cok daha iyi hissediyorum. Daha uzun yuruyebiliyorum. Kritik olan benim icin uyku. Uykumu guzel uyursam benden iyisi yok. O yuzden aksamlari erken yatip, sabah da ustumu degistirerek gune baslamaya geri dondum. Nasil iyi geldi anlatamam.

Pijamalari cikarinca sanki bir kat miskinlik de cikti ustumden. Bir kat diyorum bakin, baya kat ka miskinlik var ustumde hepsini atmis sayilmam :)

Simdi icimdeki teyzeyi cikaracagim ve yine ayni seyi soyleyecegim. Saglik o kadar onemli ki. Merdiven cikarken nefesiniz kesilirken ay ustumde de pijama mi var diyemiyorsunuz. Ya da cigeriniz icten ice yanarken saciniz gozunuze takilmiyor bile. Umuyorum o gunler geride kaldi benim icin. Ve bu sayede biraz daha duzenli bir hale gecebiliyorum.

Oh be! Iyilesmek o kadar guzel ki anlatamam!

Bu sabah dusumu aldim. yeni bir ev pantalonu almistim kendime. Cunku evde giyilen herseyler eskidi malum :) Ama bir turlu goiymeye hevesim de olmamisti hastalik sirasinda. O pantalonumu giydim. Muzigi acip Denizin annem delirdi mi bakislari altinda biraz dans ettim :) Sonra o da katildi.

Saglik cok gzuelsin cok ve iyi ki benimlesin :)

Subat bitiyor

Kisi pek sevmedigimi biliyorsunuz. Bir Denizin dogdugu, benim de dogum izninde oldugum kisi sevmistim. O zaman demek ki ben kisin yollarda olmayi ise gitmeyi falan sevmiyorum diye dusunmustum. Ya da deniz her seyi oldugu gibi kisi da guzel yaomisti o sene. Galiba oyleydi.

Aralikla cok derdim yok aslinda. Christmas falan guzel gecior. Ama Ocak Subat beni hep zorluyor. Bu yil baska zorladi. Ocak basindan beri hastaliklardan basimizi kurtaramadik. Sogukta yollarda surundum diyemeyecegim zira karantinaydi, hastalikti derken evden cikamadim. Ama sevmedim yine Ocak ve Subati. Yoruldum bu kis. Ruhen de fiziken de yoruldum.

Yine de sagolasin Ocak sagolasin Subat. Ama artik gidebilirsiniz. Yasadik gorduk, sukur sizi bitirdik. Hadi vedalasalim. Seneye daha guzel bir kisla kavusalim.

Bahar geliyor. En sevdigim. En mutlu oldugum.

Onu bekliyorum.

Bahar gelsin sanki her sey kolaylasacak.

Annem de iyi zaten. Babam da iyi. 

Biz de toparliyoruz. Ben mesela haftalar sonra ilk kez bugun agrim olmadan uyandim. Iyi hissediyorum bugun. Bahara hazirim.

Mis gibi cicek kokularina hazirim.

Bu sabah Denizle camdan disari bir baktik bizim karsidaki agac ciceklenmeye baslamis. Oh be dedim bak Deniz bahar gorunuyor. 

Guzel olsun bu bahar. Hastaliklar endiseler ardimizda kalsin.

Gidelim uzanalim cimlere. Kus sesleri sarsin etrafimizi. Gunesten kamasan gozlerimizi kisalim hayallere dalalim.

Hepimiz sonuna kadar hakketik bunu!

Mujde

 Annemin MR sonucu temiz.

Yani kanser geri geldi ama cok basinda yakaladik. Yayilmadan ilk tutundugu yerden cikartildi. Cok sukur!

Bundan sonra kontrolleri yine 3 ayda bir yapilacak. 6 aya dusmustu ama yeni bir ameliyat oldugu icin ve yeniden metastaz yasadigi icin 3 ay geri donuyoruz. Olsun. Kontrol iyidir.

Ve gerisi dinlenme, yine kendine olabildigince iyi bakma, yine hayattan keyif alma. Annem bunlari zaten halleder.

Korktuk. Hepimiz cok korktuk.

Ben bir de yeniden burada, ucuslar yokken boyle bir seyi yasadim. 2. kez. Bu pandemi beni fena vurdu. Fena yordu. Fena sarsti. Tamam sikayet etmiyorum ama hissettigim de boyle.

Ama gecti. Ama bitti. Ama hepimiz simdi kus gibi hafifledik ya onemli olan bu :)

Umarim bu buraya yazdigim son rahatsizlik olur. Her kimin hastasi varsa umarim bir an once sifa bulur. Hani cok klise ama gercekten sagliktan otesi yok.

Bizim icin bir gercek var artik. Annemin vucudu bu illeti yapiyor. Genetik bir sey. Oyle iyi beslenmeyle vs aciklanabilecek bir durum degil. Ki zaten annem kendine o kadar iyi bakiyor ki yaptiklari ancak ona iyi geliyordur. Bu sefer bunu iyice kabullendik, vucut yapiyor ve belki yine yapacak. Bunu engellemek icin elimizden gelen bir sey yok. Kontrolleri sik tutup, olusursa (ki umarim bir daha olmaz) yakalamak yapilabilecek tek sey.

O arada ah yine donecek mi diye hayati kendimize ve anneme zehir etmenin de anlami yok. Cunku evet gelebilir ama gelmeyebilir de. Gelirse insallah yakalacayacagiz, gelmezse de elbette cok mutlu olacagiz. O arada da hayatimizi doya doya yasamaya calisacagiz. Sanirim yapilabilecek en guzel sey bu.

Yazarken ne kolay. Ama insanin basina gelince hani deyim yerindeyse cigerin yaniyor.

Ama bitti. Ama gecti.

Umarim bir daha hic gelmez ve umarim her kimin hastasi varsa onlar da guzel haberler alir.

Hayat tesekkur edetim yeniden sana...

Gelismeler

 Ne yazayim bilmiyorum.

Bu aralar bir iyi bir kotuyuz. Artik ruhumuzdaki degisimleri biz de takip edemiyoruz.

Gecen hafta annemin detayyli pataloji sonuclari onkologuna gittiginde, tamam bu alindi bitti 3 ay sonra kontrol edelim dedi. Ama ameliyat sonrasi Cumhur abi yani cerrahi ve doktor olan halam bir pet cekilir, ona gore bakilir demislerdi. Onkolog pet istemedi.

Insan iyiye cabuk alisiyor. Hepimizde ah tamam bitti sevinci oldu. Ama bir yandan icimiz rahat degil. Ya baska yerde de varsa. bakilmadan nasil bilinecek ki. Annemi telaslandirmak istemiyoruz. Ama ben annemle konusurken anliyorum o da rahat degil. 

Sonra bir gun abim dedi anneme, hani tedbir olarak bir pet cektirsek falan diye. Annem de cok isterim demis.

Tabi biz yine doktoru aradik. bir yandan insan uzamanla devam etmek istiyor ve etmeli de. 

Meger olay soyleymis. Canim devletimiz matestazlarda ameliyat sonrasi pet cekimini odemiyormus. ha organin kendi kanseriyse ooduyormus. E odemesin dedik. Biz kendimiz odeyelim ne olacak, biz zaten tum ameilyatlari falan da cabuk olsun sira bekleymeyelim diye ozelden yaptirmayi tercih ediyoruz. 

Sonra doktor da evet yapilsin dedi. Ama acikcasi benim bu duruma biraz canim sikildi. Sonucta en basta da bize bu sekilde aciklayabilirlerdi biz zaten ozel yaptiralim derdik. Yani biz israr etmesek o pet scan olmayacak miydi?

Neyse...

Sali gunu pet scan yapildi. Elimiz yuregimizde bekledik sonuclari. istiyorsun ki temiz desinler aman biz evham etmisiz iste diyelim. yersizmis diyelim. ama icimiz de rahat etsin. Oyle karisik duygular.

Bu sabah sonuc geldi. Bel bolgesinde bir sey gorulmus. Simdi annem MRda.

Ne diyeyim bilmiyorum.

Bu zararsiz bir sey olabilir. Ve tum kalbimle oyle olmasini diliyorum. ne olur bir sey cikmasin Allahim ne olur...

Ama farkli da olabilir. Yazmak bile istemiyorum inanin. Dillendirmek istemiyorum. Bilmem oyle bir his var icimde iste. Yok olsun, adini anmayayim gelmesin gibi sacma bir his.

Su an kizgin hissediyorum ama ondan eminim. Sonucta elbette her oramiz buramiz agridiginda dipten temelden pet scnalar MRlar olsun demiyorum. Ama anneminki gibi bir tibbi gecmis varken, pataloji sonuclari kander demisken pet scan cekilmemesin denmesini anlayamiyorum. Iyi ki o zaman da anlayamadik da israr ettik. 

Simdi sabirli olmamiz lazim. MR bir cekilsin. Sonuclar bir ciksin.

Sonra sanirim bir onkologdan daha gorus almak bize iyi gelecek. Bu tur tedavilerde doktora guvenmek, guvenebilmke cok onemli. Annemin doktoruna biz hep cok guvendik. Allah razi olsun gecen sefer annemi cok guzel tedavi etti kurtuldu. 

Ama bu son olay beni biraz uzdu. bir doktordan daha gorus almak bize daha huzur verecek gibi hisstmeye basaldim.

Cunku annemin Aralik ayinda yillik genel kontrolu yapilmisti ve annem boynundaki kitleleri soylemisti doktoruna. Baktilar ettiler. Bir sey yok dediler. Subat ayinda ayni kitleler kanser cikti. ya annem o seker problemini yasamasaydi, ya endokrin doktoruna gitmeseydi ve ya bir biyopsi yapalim demeselerdi.

Ha su olabilir. Hakikaten o kitleler Aralikta temizdir aradan gecen 1 ayda donusmuslerdir. Peki bu kadar cabuk donusebilen bir sye varsa bu hastaya pet scan niye onermezsin? devlet odemiyormus vs sen bunu bize soylersin ona biz karar veririz sonucta. Ki biliyorlar annemin neredeyse tum tedavisini ozelden yaptiriyoruz.

velhasil kelam ofkelendim. Ve biliyoruz ki bu durumlarda ofkeninn kimseye faydasi yok. gecmise bakmanin da. Onumuze bakacagiz. Iyi ki o pet scan icin israr ettik diyecegiz. Ve halamlara ve Cumhur abiye de danisip yeni bir doktordan gorus alacagiz. Su an aklimdakiler bu.

Buraya niye yazdim bilmiyorum. Annem artik blogumu okumuyor (sanirim) onun verdigi bir rahatlik var. Icimi dokmek istiyorum. Bu beni rahatlatiyor. Sizin de basinizi agritiyorum ama kusura bakmayin.

Gelismeler boyle bizde. Umarim MR temiz cikar. Umarim her sey yolundadir.

Son bir ayda neler yasadik?

7 Ocak gecesi ilk kez kendimi kotu hisstmeye baslamistim. 8 Ocak sabahi mudurume mesaj atip devam edemiyorum toplantilara ben bugun biraz dinleneyim demistim. Burnum cesme gibi akiyordu. O kadar cok hapsuruyordum ki icim agriyordu.

Sonrasi testler, pozitif cikan korona tam 25 gun evde karantina...

Deniz cok sikildi. Ozan cok hastalandi. Ben dinlenemedim. Ama bir sekilde atlattik derken annem rahatsizlandi. Sekeri dusmus, eve ambulans falan gemis. Sonra testler, bogazinda buluna kitle, biyopsi. Hepsi 1 haftaya sigan bir suru sey.

Biyospinin sonucu supheli geldi. Yani kanser degil ama kansere donebilecek bir sey bu diyordu biyopsi. Annemin gecmisini dusunup alalim bunu dediler. Durmasin orada.

Gecen hafta sali gunu annem ameliyat oldu. Biz tiroidlerinde olusan noduller alinip bitecek, bylece bu macera da gececek diye beklerken, alinan parcalardan ucunun kanser oldugu sonucu geldi. Yani kanser 5 yil sonra geri geldi...

Gecen hafta zordu. Insan sok oluyor. Bir de kendimizi basit bir sey bu, sadece onlem olsun diye yapilan bir operasyon diye hazirlamistik ya, buyuk sok oldu. Hepimize, tum ailemize.

Basa donmusuz gibi geldi. Annem yine o zorlu surecten gececekmis gibi geldi. Zamanda geri gitmek iyi gelmedi.

Dun detayli pataloji sonucu geldi. Annemin 15 yil once alina bobregindeki tumorun metastazi imis bu. Zaten 5 yil once pankreastaki de onun metastazi idi. Yani 15 yil once bobrek icinde olusa, daha hic dagilmadan yakalanan tumor hala sorun yaratiyor. Inanilir gbi degil. Hatta doktorlar da inanamiyor.

Cumhur abi o zaman, Talih ben acip o tumoru temizleyebilirdim ama hicbir sey kalmasin diye bobregi almak daha guvenilir bir yol gibi geldi oyle yaptim demisti. Ne iyi yapmis. Bobregin tamamini aldgi halde tumor o kadar agresifmis ki hala bunlari yapabiliyor. Cumhur abi o zaman o karari vermese, ve hatta o kanser o kadar cabuk yakalanmasa neler olurdu kimbilir. Yokken bu kadar agresif yayilan bir tumor varken neer yapmaz... gel de doktorlara saygi duyma...

Bugun daha iyi hissediyorum. ama hala yorgunum. Korona ustune bu stres yordu. Gececek. Bir ara kendimi cok kotu hissettim. Olumluyu gormekten biktim Ozan dedim. Ben sukrettikce sanki daha fazlasi geliyor. Insan isyan ediyor iste. Insaniz. Insanim. Oluyor.

Dun okudugum kitapta bir hikaye vardi. Kiz da hamileleigi sirasinda anneisnin kanser oldugunu ogreniyor. Sonraki sureci anlatiyor. Zor sureci. Dondum kaldim. Onlarca yuzlerce kitabin icinde tam da bu zamanda bu kitabi bu hikayeyei okumam tesaduf mu? Belki oyle ama bana bambaska bir dusunce acisi verdi o hikaye. 

Evet, yine biz buldu. Evet yine hayatimiza giris yapti bu lanet hastalik. Evet insan ya yeter diyor. 

Ama yine yakalandi. 

Ama ameliyatla cikarilabilecek bir yerdeydi ve cikarildi. 

Ama annem icok sukur ki yi. 

Ama ben kizimi annemle buyutuyorum. 

Ama sabah Deniz'e annemin ordugu kazagi giydirdim. Sonra kizima kendi ellerimle bir atki ordum cok sevdi. Anneannem daha guzel oruyor ama anne diyecek kadar anneannesini biliyor taniyor. 

Ama elimde kahvem ve -o hikayeyi de okudugum- kitabim, disarida kar yagarken annemi ve babami aradim sohbet ettik. hem de havadan sudan, Denizden konustuk. Hic hastalik yokmus gibi konusabiliyoruz hala.

Tum bunlar varken hayatimda evet hala sukretmeliyim. Bazen yorulsam da, bazen cok tukenmis hissetsem de, bazen kararlarimi cokca sorgulasam da, bazen bu uzakliga -hakli olarak- cok icerlensem de, baze neden yine ben diye icimden gecirsem de... Ve bu dusunduklerimin hepsinde hakli olsam da, benim, su siradan Gulcinin basina gelen, hayatina dahil olan iyi bir suru sey de var. Onlara da neden ben mi diyecegim o zaman? 

Hepsi bir butun iste hayatimizin. KOcaman bir resim her birimizin hayati. Iyisiyle kotusuyle. hepimizin payina dusenler baska. hepimizin karisimi baska.

Bazen iste insan isyan ediyor. Agir geliyor ust uste gelenler. Insaniz bunaliyoruz. Ben de bunaldim su son bir ayda. Ama... Ama yine de hayat guzel. 

Demin cami actim. Kar yagiyor ruzgar esiyor. Ama biliyor musunuz kuslar da otuyor. Sabah instagramda gordugum bir arkadasimin hikayesi geldi aklima. Diyordu ki "Kar yagiyor diye, soguk diye otmeyi birakiyor mu kuslar? Elbette her kisin sonunda bir bahar var"

Oyle. Gercekten oyle. Her kisin sonunda bir bahar var.

Gelsin artik o bahar...