Kisi pek sevmedigimi biliyorsunuz. Bir Denizin dogdugu, benim de dogum izninde oldugum kisi sevmistim. O zaman demek ki ben kisin yollarda olmayi ise gitmeyi falan sevmiyorum diye dusunmustum. Ya da deniz her seyi oldugu gibi kisi da guzel yaomisti o sene. Galiba oyleydi.
Aralikla cok derdim yok aslinda. Christmas falan guzel gecior. Ama Ocak Subat beni hep zorluyor. Bu yil baska zorladi. Ocak basindan beri hastaliklardan basimizi kurtaramadik. Sogukta yollarda surundum diyemeyecegim zira karantinaydi, hastalikti derken evden cikamadim. Ama sevmedim yine Ocak ve Subati. Yoruldum bu kis. Ruhen de fiziken de yoruldum.
Yine de sagolasin Ocak sagolasin Subat. Ama artik gidebilirsiniz. Yasadik gorduk, sukur sizi bitirdik. Hadi vedalasalim. Seneye daha guzel bir kisla kavusalim.
Bahar geliyor. En sevdigim. En mutlu oldugum.
Onu bekliyorum.
Bahar gelsin sanki her sey kolaylasacak.
Annem de iyi zaten. Babam da iyi.
Biz de toparliyoruz. Ben mesela haftalar sonra ilk kez bugun agrim olmadan uyandim. Iyi hissediyorum bugun. Bahara hazirim.
Mis gibi cicek kokularina hazirim.
Bu sabah Denizle camdan disari bir baktik bizim karsidaki agac ciceklenmeye baslamis. Oh be dedim bak Deniz bahar gorunuyor.
Guzel olsun bu bahar. Hastaliklar endiseler ardimizda kalsin.
Gidelim uzanalim cimlere. Kus sesleri sarsin etrafimizi. Gunesten kamasan gozlerimizi kisalim hayallere dalalim.
Hepimiz sonuna kadar hakketik bunu!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder