Tamam sabah kalkip yine bir sacimi tariyorum ama bir krem sureyim, iki allik sureyim hadi bunlari gectim ustumu degistirip ise uygun bir sey giyeyim devri tamamen kapandi 1 ay kadar. Pijamalarimla yasamaya basladim. En son baya onemli bir toplanti oncesi ustumde sirinler resmi olan pijamam oldugunu farkedince (iyi ki farkettim) kendine gel Gulcin dedim! Bu ne hal kendine gel!
Insanin kendini salmasi cok kolay. Hemen saliveriyorsun kendini. Oh pijamalar rahat. Saca bir toka takip ortada dolanmak kolay. Ama iste icten ice oyuyor o salmislik insani sanki. saldikca salasin geliyor. Hic sevmedigim sey!
Gecen haftadan beri kendimi cok daha iyi hissediyorum. Daha uzun yuruyebiliyorum. Kritik olan benim icin uyku. Uykumu guzel uyursam benden iyisi yok. O yuzden aksamlari erken yatip, sabah da ustumu degistirerek gune baslamaya geri dondum. Nasil iyi geldi anlatamam.
Pijamalari cikarinca sanki bir kat miskinlik de cikti ustumden. Bir kat diyorum bakin, baya kat ka miskinlik var ustumde hepsini atmis sayilmam :)
Simdi icimdeki teyzeyi cikaracagim ve yine ayni seyi soyleyecegim. Saglik o kadar onemli ki. Merdiven cikarken nefesiniz kesilirken ay ustumde de pijama mi var diyemiyorsunuz. Ya da cigeriniz icten ice yanarken saciniz gozunuze takilmiyor bile. Umuyorum o gunler geride kaldi benim icin. Ve bu sayede biraz daha duzenli bir hale gecebiliyorum.
Oh be! Iyilesmek o kadar guzel ki anlatamam!
Bu sabah dusumu aldim. yeni bir ev pantalonu almistim kendime. Cunku evde giyilen herseyler eskidi malum :) Ama bir turlu goiymeye hevesim de olmamisti hastalik sirasinda. O pantalonumu giydim. Muzigi acip Denizin annem delirdi mi bakislari altinda biraz dans ettim :) Sonra o da katildi.
Saglik cok gzuelsin cok ve iyi ki benimlesin :)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder