Gecenin bir vakti...

Bugun sirketin bir etkinligi vardi. Hani o takim kaynastirma - team building- aktivitelerinden biri. Yarin da devam edecek. Tahmin ettigimden cok daha guzel bir etkinlikti. Bilgisayarlardan uzak, maillerden azade bir gun gecirdik. Defalarca telefonda konustugumuz insanlarin yuzunu gorebildik. Ah bir de National History Museum'da muhtesem bir oyun oynadik.

Bugun tesadufen National History Muzesindeyseniz ve etrafta kosan, fotograf, video ceken insanlar gorduyseniz hah iste onlar bizlerdik!

National history muzesi benim tartismasiz Londrada en sevdigim bina. Onunla belki bir de BigBen yarisabilir. O kadar. Bayiliyorum bu binaya. Baksaniza sevilmeyecek gibi mi?

Bugune kadar cok gittim ben bu muzeye ama bugun yaptigimiz ziyaret bir baska guzeldi. Bir suru de sey ogrendim. Mesela bir devekusunun ortamala boyu Afrika Filinden uzun olabiliyormus. Zurafalar dunyada yasayan en uzun memelilermis (bunu biliyordum) ve boyunlarindaki kemik sayisi insanlarin boynundaki kemik sayisiyla ayniymis, 7. Ilginc degil mi? O kadar uzunlar ve benim 167 boyumla, biynumda sahip oldugum kemik sayisi upuzunnn zurafalarla ayni! Harika bir etkinlikti bayildim!

Yemekte, bizim mudurlerden birisiyle konusuyordum. Daha once pek cok ulkede yasamis. Nepalde yasarken basina gelenleri anlatti. Bildiginiz mafya sirketten para almak icin bu adamcagizin pesine dusmus. Sadece adamcagizin pesine dusse iyi, karisini da takip etmisler. Evlerine girmeye calismalar, telefonla tehditler, en son ofisini basip bu adami dovmeye kadar vardirmislar isi. Agzim acik dinledim! 

Dusunsenize sadece isinizi yaptiginiz icin dayak yiyorsunuz. Hem de ofisinizi basan adamlar dovuyor sizi! Dunya hic guvenli bir yer degil. Sok oldum. Ne bileyim bizim gibi beyaz yaka insanlarin basina gelmez saniyormusum galiba boyle seyler. Beni Nepal'e gondermeye kalkma gitmem artik dedim! Umarim beni ciddiye alir. Bence Nepal projesini telefonla yonetebilirim! kenidmde bu yetenegi goruyorum :).

Aslinda gece devam ediyordu ama ben musadelerini isteyip ayrildim. Otelde kalinacak bu aksam ama ben eve donmeyi tercih ettim. Zaten deniz dogdugundan beri uyumadan onu goremedigim ilk gece bu oldu. Bu da annelik seruvenimde bir ilk. Uzgun degilim. Gercekten guzel bir gun ve aksam gecirdim. Deniz de Ozan ve annemle cok guzel vakit gecirmis. Gelince hemen odasina ugrasim tabi. Odasi mis gibi deniz kokuyor. Kizim da misil misil uyuyor cok sukur! 

Sabaha kadar kac kere uyanir bilmiyorum. Uyandigi zamanlarda kucaklarim :) Sabah da biraz oynar sonra otele geri donerim. Acikcasi hadi bu aksam gecti gitti diyelim de. Taa yarin aksama kadar Denizi gorememeyi goze alamadim :) Zaten aksam bir baktim butun bebekliler yavas yavas toplaniyor. Demek ki hislerimde yalniz degilmisim :) Otelde kalmayip eve donen de bir ben degilmisim :)

Gecenin bir vakti cenem acildi. Haydi ben yatayim da gece bilmekac kere kalkayim :)

Cok ozluyorum be merkez

Evde tam zamanli cocuk bakarken insn bir kahve icemiyorum, bir cay icemiyorum diyor. 
Ben de diyordum ara ama baya arada. Onunla da dalga geciyordum genelde. Aman icemeyeyim ne olacak diye. 

Iyi ki oyle yapmisim. Bak simdi ofisteyim. Elimde kahvem, kulagimda muzik... Ne guzel degil mi?
Guzel tabi. Kotu degil. Elbette bunun da keyfi var.
Ama o keyiften cok hissettigim bir sey var benim. Deniz'i ne kadar ozledigim.

Bu nasil manyak bir hismis yarabbim. 
Resmen kokusu geliyor burnuma. Yuzu geliyor gozumun onune.
Cok ozluyorum be merkez oyle boyle degil.

Gecen gun ofisten cikip hizla merkete ugradim. Deniz yok, arabasi yok. 
Raflarin arasinda yurumek bile bir garip geldi.

Elim kolum gibi olmus Deniz. O yanimda yokke hakikaten bir sey eksikmis gibi. Ne garip.

Aksam kavusmalari harika oluyor ama. 

Ilk gunlerde beni gorunce agliyordu. Sanki neden biraktin beni der gibi bakip yuzume icimi dagliyordu.
Simi oyle degil.

Guluyor beni gorunce. Kucagima gelmek istiyor. Hemen oynayalim istiyor. Kitap okuyalim. Evi beraber dolasalim. Bir gunu bir aksama sigdiriyoruz beraber.

O oynamalar bana da cok iyi geliyor cunku cok ozluyorum be merkez!

Dun sabaha karsi 4te uyandi. Normalde emip geri uyur bende yatagina yatiririm onu.

Emdi, uyudu ama yatagina yatmayi reddetti. Kucagimda duracakmis. O da ozluyor be merkez.

Ilk basta yandik diye dusundum saklayacak degilim.

Sonra Egilip kucagimdaki Denizin alnini optum.

Oyle bir kikirdadi ki duymaliydiniz.

Oyle bir guldu ki gormeliydiniz. Sarildi bana. 

Oyle tuttum onu.

Tabi arada yatirmaya calistim da kabul etmedi zaten :)

Biz de kucak kucaga oturduk kizimla.

Sabah ise gelirken cok yorgundum.

Ama simdi elimde kahvem, kulagimda muzik Deniz'i ne kadar ozledigimi dusunurken dedim ki otyi ki doya doya kucaklamisim gece kizimi.

Oyle boyle degil cok ozluyorum be merkez.

Ama sukrediyorum hem de her dakika.

Saglikli bir bebegim oldugu ve her aksm onun o gulen yuzune kavustugum icin.

Bu bir sikayet yazisi degil.

Bilakis bir sukur yazisi.

En buyuk ozlemimiz bu olsun. bu cok guzel bir ozlem deme yazisi.

En sevdigi en ozleyecegi olacak tabi insanin degil mi ama :)