Dun aksam yasananlar da film olsaydi keske diye dusundum butun gece. Ajitasyon olsaydi. Abartmislar canim bu kadar da olmaz diye dusunecegimiz seyler olsaydi. Keske. Ama degil. Malesef degil iste.
Hayatta en korktugum seylerden biridir nefessiz kalmak. Hele bir de etraf karanliksa. Dun aksamdan beri bir baska daraliyor icim. Orada olanlari dusunuyorum. An be an nefessiz kalmak. O sirada etrafindakilerle ayni kaderi paylastigini, muhtemelen gordugun son hayat parcalarinin da onlarla beraber an be an sondugunu bilmek. Allahim nasil bir kabustur bu :(
Kabus. Evet kabus bu. Buyuk bir aci. Cinayet. Bunlarin hepsi. Ama kader degil iste. Hem de hic degil.
Madenden cikan iscilerden biri demis ki. Ne yapalim? Tarim bitti, hayvancilik bitti, is yok. Madene inmeyelim de ne yapalim?
Ne yapsinlar? O madene inmezlerse nasil gecinsinler? Cocul cocuklarina nasil baksinlar? Ha nsil baksinlar?
Islamda en sevdigim inanclardan biridir tevekkul. Sen elinden geleni yap, gerisini Allaha birak. Ama once elinden geleni yap. Uzerine duzen herseyi yap. Calis, cabala, onlemlerini al. Yani bir nevi esegini saglam kaziga bagla.
Bunlarin hicbirini yapmadiysan, insanlarin yapmasina izin vermediysen, her birini hayat mucadelesinin icinde bogduysan kader diyemezsin hicbirseye. Sendikalari calisamaz hale getirdiysen, is guvenligini hice saydiysan, ulkendeki herkes kelle koltukta yasiyorsa kader di-ye-mez-sin hicbir seye. Cunku bu kader degil. Bu bir kabus. Bu cok ama cok buyuk bir aci. Bu bir felaket.
Basimiz sagolsun :(
Hani diyoruz ya refah ülkelerdeki insanlar rahat, nedne biz öyle olamıyoruz. Ne bileyim anneliğimiz bile gergin, yaşayışımız gergin, ilişkilerimiz gergin çok yakın zamanda anladım ki böylesi çok normal. Bu adamların yaşamaktan başka işleri yok bizimse çok işimiz var. Bir yere pozitif birşey ekleyeceğim aman bir densizlik olmasın diye etrafı kolaçan ediyorum. Böyle bizim hayatımız.. Bakıyorum biz boyuna savrulurken herkes günlük rutininde ağır ağır ilerliyor... bir değil iki değil üç değil... bugün içimden sökmek istiyorum vatan millet duygusunu gene... ne diye işliyorlar ki içimize.. dayanamıyorum bu yoğun acıya... hoyratlığa ve haksızlığa ise hiç dayanamıyorum
YanıtlaSilhoyratlik ve haksizlik hah tam da oyle mumnie. dayanilacak gibi degil. dayanilabilecek boyutlarin cok ama cok ustunde artik. biktik. dun annemle konusuyorduk cekip gitmelerden bahsettik. ah be anne dedim biz gittik iste al. ama bir sey degismedi ki yine ayni aci icinde, yine ayni yumruk yureginde. dedigin gibi icimize islemis nereye gitsek boz. yerimizde bir huzurlu biraksalar bizi. artik bizi oldurmesler keske :(
Sil