Bir zamanlar Ozanla bir film izlemistik: Bisiklet Hirsizlari. Izledigimiz onca film icinde vicdanimi bunca acitan yegane filmlerden biriydi, o. Cok etkilenmistim. Sonrasinda pekcok film izledik ama o hissi bana o derece yogun yasatan baska bir filme denk gelmemistim. Gecen hafta Pazar gunune kadar.
Pazar gunu Ozan bak soyle bir film varmis izleyelim mi? dediginde, acikcasi cok da heyecanlanmadim. Children of the Heaven, Cennetin Cocuklari. Iran yapimi bir film. 1997de cekilmis. Oyle cok da ilgimi cekmedi ama ne bileyim, haydi izleyelim dedim. Iyi ki demisim. Iyi ki demisim.
Bu guzel filmin konusu Gulcince soyle:
Bir cift ayakkabinin hikayesi...
Ali ve Zehra Iranda yasayan uc cocuklu yoksul bir ailenin cocuklari.
Anneleri ve babalari ile, baska yoksul ailelerle paylastiklari bir avluya bakan evlerinde yasayip gidiyorlar.
Bu iki kucuk guzel cocugun hayatlarinin seruveni Ali'nin tamirciden aldigi Zehranin ayakkabilarini kaybetmesi ile basliyor.
Ayakkabisi olmadan zehra okula gidemez.
Zaten yoksul olan babalrina ayakkabilarin kayboldugunu soyleseler isitecekleri azar bir yana, paralari yok ki. Zaten babalari yeni bir cift ayakkabi alamaz.
O zaman ne yapmali?
Ali'nin aklina bir fikir geliyor: Neden Alinin bez ayakkabilarini iki kardes paylasmasinlar?
Iste bu kadar.
Bu konunun etrafinda tam 1,5 saat suruyor Cennetin Cocuklari filmi. Ve 1,5 saat insan vicdanini hissediyor. Hani eli gibi, ayagi gibi sanki elle tutulabilir bir organmiymis gibi insan vicdanini hissediyor. Cok garip. Ama bana hissettirdikleri tam da boyle.
_ekran_g%C3%B6r%C3%BCnt%C3%BCs%C3%BC.jpg)
Cocuklarin guzelligi bir yanda, masumluklari, iyilikleri ayri bir yanda. Fakirlik bir yanda umut ayri bir yanda... Film her sahnesinde baska turlu etkiledi beni galiba. Oyle begendim ben Cennetin Cocuklarini iste.
Biz bilmiyormusuz. Halbuki cekildigi 1997 yilinda bu film pek cok ovgu almis. Hatta En iyi yabanci film dalinda Oscara aday gosterilmis. Ama Hayat Guzeldir filmine kaptirmis odulu. Ah o film de odulu kapmayi sonuna kadar haketmistir ne diyeyim.
Sunu diyebilirim. Olur da siz de izlemediyseniz Children of Heaven - Cennetin Cocuklarini, haydi izleyin. Hakikaten cok ama cok guzel bir film.
Ben bayildim. Biz bayildik. Cani gonulden tavsiye ederim.
Simdiden iyi seyirler efendim :)
Son zamanlarda izleyecek film bulamıyorduk. Hep garip garip yaratıklar, kan vahşet...
YanıtlaSilİlk fırsatta izleyeceğim bu filmi.. Sen sevdiysen ben de severim kesin:)
Nohut hah iste, fenalik geldi efekt izlemekten bana da. Yani tamam onun da yeri ayri ama soyle kamera oyunsuz, efektsiz, muhtesem ses tekniksiz film izleyesi geliyor insanin bazen. Bu filmde onu buldum ben :) Cok merak ediyorum begenecek misiniz bakalim sizde :)
SilKitabı da var mıydı bu filmin, sanki anımsar gibiyim konuyu?
YanıtlaSilDuymuştum daha önce bu filmi ama izlememişim bak unutup :(
YanıtlaSilHatırlattığın çok iyi oldu hemen yazdım bir kenara...
Gülçinnnnn !
YanıtlaSilBen de bir kaç sene önce izlemiştim filmi...Fotoğrafları görünce tekrar cız etti içim.
Nasıl güzel bir filmdi öyle !!!
Ben de öylesine oturmuştum, bir bakayım, olmadı başka bir şey izlerim diye, sonra nasıl geçti beni nasıl içine aldı anlamadan film bitivermişti.
Ne güzel oldu hatırlatman, tekrar mı izlesem ???
Çok öpüyorum...
( Çiçeği gönderdim, çok çok teşekkürler buarada :))
Ben de bir kac yil once tvde tesadufen gorup soyle bir bakayim derken tum filmi izleyivermistim. Cok huzunlu, cok guzeldi. Unutmusum, iyi oldu hatirlattigin:)
YanıtlaSil