Ataturk havalimaninda bomba patladi. Ne yazilir ki...
Cok sinirliyim, cok kizginim. Herkes gibi. Daha dogrusu akli basinda herkes gibi. Cunku ben de akli basinda herkes gibi bunu talihsiz bir olay, dusmanlarin oyunu, bizi cekemeyenlerin tuzagi olarak falan gormuyorum.
Kim cekemesin bizi ya? Bu nasil bir kendini dari ambarinda sanmaktir kardesim. Kim bizim neyimizi cekemesin Allah askina.
Basimizdaki essiz hukumeti cekemiyorlarsa, buyursunlar verelim. Lutfen ama lutfen onlarin olsun.
Agzindan cikani kulagi duymayan politikacilari cekemiyorlarsa, bizde surusune bereket. Cekinmeslinler alsinlar lutfen.
Ulkenin en islek havalani, ellerinde kalasnikoflar(!) olan adamlarca basilmisken, bu durumu abartmayalim diyen, danismanlari(!) cekemiyorlarsa, bir alana bir bedava kampanyasi yapalim. Stok cok.
Insanlar orada can pazarindayken, firsatcilik yapan, 200 Tl vermezsen almam diyen taksiciler gibi firsatci vatandaslari cekemiyorlarsa, keske hepsi birden onlarin olsa.
Olen sayisi an be an artarken, mecliste yalapsap yasa geciren milletvekillerini cekemiyorlarsa 100lerce var bizde ne yazik ki.
Ve bunca olaydan sonra -sadece bu patlama degil, yasadigimiz her seyi diyorum- hala ay siz de hukumete laf atacak yer ariyorsunuz diyen secmeni cekemiyorlarsa, o cekemeyenlerin de aklina tukureyim!
Guvende degiliz, biliyoruz. Bunlarin basit saldirilar olmadiginin her zaman farkindayiz. Ama lanet olsun ki hicbir sey yapamiyoruz.
Artik anlayamiyorum bile cogu seyi, cunku onlarin pislik planlarini anlayacak bir akil yok bende. Insanlarin piskinliklerine katlanamiyorum. Hala siz biz diye laf yaristirmalarina dayanamiyorum. gercekten bir el bogazimi tutmus birakmiyor. Biliyorum hepiniz icin durum ayni. Daha dogrusu vicdani olan, akli basinda olan hepimiz icin durum ayni.
Dun hamilelikte ucak yolculuguyla ilgili bir sey sormak icin Izmir havalimanini aramistim. Cok tatli bir kizla konustum. Sonra dedi ki, istanbulda daha cok uluslararasi ucus oluyor, ben sizi onlara da bir baglayayim, onlarla da teyit edelim bunu. Oradan da cok tatli bir kizla konustum. Baya gulduk de beraber telefonda. Yardiminiz icin tesekur ederim, iyi aklsamlar dedim O'na telefonu kapatirken. Dun aksam patlamayi duyfugumda o kiz geldi aklima. Orada miydi acaba? O da yaralananlar ya da olenler arasinda miydi acaba?
Oradaydi ya da degildi, surasi kesin ki her iki durumda da o tatli kizcagazin aksami hic iyi gecmedi... Hangimizin ki iyi gecti ki :(
elinize sağlık. güzel ifade etmişsiniz ortak duygularımızı. iktidarın suç ortaklarının cinayetleri sürecek gibi görünüyor korunup kollanmaları sürdükçe... insan hayatı bu kadar ucuz oldukça da binbir çeşit felaket başımıza gelmeye devam etcek gibi... toptan değişmesi lazım işte bu gidişatın...gezideki gibi toptan yüklenince olcak gibi o da... umarım çok geçmeden tanık oluruz buna...yoksa insanlık düşmanlarının cellatlığıyla kahrolmak düşcek payımıza...
YanıtlaSilSeviyorum yaşadığım ülkeyi, insanlarını. Nasıl sevmeyim ki? Burada doğdum, burada büyüdüm, hayatım burada geçti/geçiyor. Ama gün geçtikçe yitiriyorum aitlik duygumu, güvenimi be Gülçin.. Üzülüyorum bu kadar kabullenmişliğe, bu kadar duygusuzluğa, bu kadar benmerkezciliğe, bu kadar cehalete.. Çocukluktan kalma hasarlar mı bunlar acaba diyorum.
YanıtlaSilÇocukluğumuzdan beri okullarda bize okutulan, gazetelerde/kitaplarda yazan, insanların büyük bir inançla sarfettiği o büyük büyük laflar var ya: stratejik önemimiz, üzerimizde oynanan oyunlar, bizi çekemeyen ülkeler.. Evet en bi stratejik, en bi önemli ülke benim ülkem. BENİM ülkem hep çok güzel yönetildi bugüne kadar, aslında herşey/hep yolunda oldu ama işte şu çekemeyenler olmasa. Hep onlar yüzünden herşey. BEN de çok harikayım bu arada. Şirkette en çok işi ben yapıyorum, ben olmasam biterler. Ama işte yükselemiyorum bitürlü, hep o bölüm yöneticisi yüzünden, çekemiyor beni. BENİM yeğenim o kadar akıllı bi çocuk ki, öğretmeni taktı ona, çekemiyorsa demek, yoksa vallahi zehir.
Hastalık bu sanırım. Milletçe hastayız. Gitgide daha da zorlaşıyor herşey. İnsanlar ölüyor. Kalanlar güvende değil. Acı. Hayal kırıklığı. Korku. Söylenenler hep aynı. Değişen tek şey umutların gitgide tükenmesi.