Annem de yolu yariladi...

30 mayis yani gectigimiz Pazartesi gunu bizim icin onemli bir gundu. Annemin pet scan taramasi vardi. Malum annemin tedavisinde de yolu yariladik. Yolun ikinci yarisina baslamadan once doktorlar bir duruma bakmak istedi. Her sey yolunda mi? Kemoterapiye ayni sekilde mi devam edilmeli? Ve tabi ki en onemlisi herhangi bir sicrama var mi?

Hicbirimiz birbirimize belli etmemeye calissak da tabi ki ayri ayri her birimiz cok heyecanliydik. Annem ve babam tam bir takim oldular bu surecte. Herseyi birlikte asiyorlar. Evlilik ne demekmis ve ne zaman en kiymetliymis en cok su aralar onlara bakinca anliyorum. Ve annem bu durumla cok guzel basa cikiyor. Tam annem iste. Bu kadar zor bir sureci bile gulumseyerek asiyor ve hepimizi gulumseterek. Canim.

Bundan bir zaman once bir yazi okumustum. Nerede bilmiyorum. Ama diyordu ki, zamanla icinizdeki annenizi kesfedeceksiniz, goreceksiniz ki pek cok alanda annenize benziyorsunuz. yemek yapisiniz, evinizi toplayisiniz... Ya da boyle bir sey iste. O zaman soyle dusunmustum. Yahu benim annem becerikliligin kitabini yazmis insan ben nasil anneme benzeyeyim? benzeyemem ki... Turkiyedeyken dusundum de benim anneme benzemek istedigim yonlerim zaten ev duzeni, yemek falan degil. Varsin becerikli olmayayim ama dilerim zamanla ben de annem gibi pozitif ve etrafina iyi gelen bir insan olayim. Umarim.

Yine, bu buyuk taramadan once de annem gelenegini bozmadi. Telefonla konustugumuzda gayet pozitifti. Iyiyim annecim dedi. Moralim de gayet iyi. yapsinlar bunu da gorelim bakalim ne cikacak. 

Bu pet scan zor is(mis). Bir radyasyon hapi iciyormussunuz, sonra buz gibi bir odada 1 saat hic konusmadan yalniz basiniza oturuyormussunuz, sonra da iste tarama yapiliyormus. Tabi ki o buz gibi odada bir basina bekleme kismi da kolay degil. Olumlu seyler dusun annecim beklerken dedim, sakin kafanda bir seyler kurma, her sey guzel olacak. Tabi ki olumlu dusunecegim, torunumu dusunecegim, ondan guzel dusunecek sey mi var dedi annem. ve ben bir kez daha o an, kizimiza bu zamani sectigi icin tesekkur ettim, Annem ve kizim aslinda daha simdiden nasil da iyi bir takim oldular. 

Beklenen gun geldi catti ve pazartesi gunu tarama yapildi. Cok sukur iyi yoldaymisiz. Lenflerde bir seyler gorulmus ama doktorlar endiseye mahal yok demis. Aynen yola devam edecegiz. Yani annem bir 6 seans daha kemoterapi lacak ve yine seanslarin arasi 15 gun olacak. Biraz aralari az oluyor evet ama boyle uygun goruyorlar. Aslinda yolun ikinci yarisi dun baslayacakti ve annem dun yeniden kemoterapiye baslayacakti ama kan degerleri izin vermedi ilaci almasina. Dusunursek, onca radyasyon ve yorgunlugun ustune normal bu durum. zaten aman gec olsun da guc olmasin. Simdi biraz dinlenecek ve 9 haziranda yolculugumuzun 2. yarisi baslayacak. Her sey umarim ve inaniyorum cok guzel olacak.

Simdi yazlik zamani da geldi zaten. Bence bu yolculugun ikinci yarisi daha ferah gececek annem ve babam icin. Yazlikta acik hava, komsular, aksam sohbetleri. Ben inaniyorum daha bile cabuk gecek onumuzdeki gunler. Ve umarim daha bile guzel gececekler. Ustelik annemler bebek hazirliklarina da basladi. Annemin elinde hep orecegi bir seyler var. E oyalaniyor tabi, iyi oluyor. Oyle bir neseyle model secip oruyorlar ki, onca esya nereye sigacak bilemesem de hic sesimi cikarmiyorum. Eglensinler iste :) Ve tabi ki yolun ikinci yarisini heyecanlandiracak bir baska sey de var, artik bebegimiz icin geri sayim bir nevi baslamis durumda.

Anneanne ile ilk sohbetler...

Iste tum bunlar isiginda insallah ikinci yari su gibi akacak. Ve takvimler Eylulu gosterdiginde, insallah kemoterapiyle vedalasmis ve insallah saglikla bebegimizle kucaklasmis olacagiz.

Guzel olacak, her sey cok guzel olacak...

Ben inaniyorum hem de yuregimin taa en derinlerinden.