Sonunda soguk alginliginin butun etkilerinden kurtuldum. Evet, bu kadar uzun surdu malesef. O karnimdaki sizi da gitti, ki bu beni nasil mutlu etti anlatamam. Haftasonu yeniden yuruyuslerime de basaldim. O kadar hafiflemis hissediyorum ki kendimi anlatamam. Musadenizle kendime bir masallah diyecegim :) Ah bu hamilelik insani bak ne hallere getiriyor :) Olsun diyelim hepbirlikte bir masallah artik :)
Bu sikayetleri de hayatimizdan cikarinca, geriye keyifli bir hafta kaldi. Sanirim hamileligin en keyifli zamanlarindan birindeyim. Yuvarlacik bir karin, hala iyi olan bir enerji seviyesi ve her gun artan bebegimizin hareketleri. ana sorarsaniz, en ama en keyifli zamanlardan biri bu haftalar, o kadar sevdim bu haftalari. Biliyorum, ileride cok ozleyecegim bu gunleri. O yuzden, her zaman oldugu gibi, yine keyfini cikarmaya calisiyorum.
Bebegimiz buyuyor. Bazen boyle karnimin en onune dogru iktiriyor kendini. Oraya yerlesip bir sure orada kaliyor. Saniriyoruz poposunu ya da kafasini yasliyor karnimin on tarafina. O zaman dokunabiliyoruz O'na. Bildiginiz elimize geliyor. Avucumuzun icini dolduruyor. O'na boyle de olsa dokunabilmek cok eglenceli, cok heyecanli bir sey. Biz onu bir sure oksadiktan sonra yine arkaya kaciyor kucuk balik! Boyle onu sevmemizden hoslaniyor mu, yoksa rahatini bozuyoruz o yuzden mi arkaya kaciyor bilemiyoruz. Ama ben ona dokunabildigim bu anlari cok sevdigim icin, kendimi onu oksamaktan alamiyorum. Minigim. Resmen buyuyor. Ve ben hala icimde bir insan yavrusunun gun be gun buyumesine inanamiyorum. Cok garip bir sey!
27. hafta ile birlikte, biz de anne-baba adaylari olarak bebegimize ilk kez bir sey aldik. Oyle buyuk bir sey degil. Ama bizim kizimiz icin aldigimiz ilk sey :) Hastaneden cikarken kullanmak icin bir tulum takimi. Penye guzel bir battaniyesi falan var. Filli bir takim. Cok sevdim. Ustune eve gelip de, yeni dogan minnak (!) bir fille ilgili bir belgesel izleyince daha da sevdim aldigimiz seyi. O fil de bebek. Hem de nasil tatli bir bebek. Iste dedim bizimki de boyle bir bebek olacak. Ne farkeder insan yavrus olmus, fil yavrusu olmus, hepsi bebek :)
Bunun disinda, buyuk esyalari icin yavas yavas bakmaya devam ediyoruz. Ve evimizi bosaltmak icin elimizden geleni yapiyoruz. Iste rutin durumlar. Bizim cephede baska degisen bir sey yok yani :)
Bu arada sunu da yazmadan gecemeyecegim, gecen hafta is yerinde de yogun ama cok guzel bir hafta gecirdik. Benbu haftalarin planini yaptigimda kimse o plani gerceklestirebilecegimize inanmamisti. Ama planladiklarimin bir kismini gecen hafta basardik. Takimimla gurur duydum. Bunu basarabildigimiz icin gercekten kendimizle gurur duydum. Onumuzde daha cok is var ama olsun. Gecen hafta bize iyi geldi.
Ve biliyorum, benim is yerinde mutlu olmam, basaridan tatmin olmam kizimiza da iyi geldi. Cunku annesinin kizi :) Bebegimiz dogdugunda, boyle surekli bize is yaptiran, planlar yapan bir sey olursa hic sasirmayacagim. Simdiden baya toplanti idare etmeyi falan ogreniyor :) Tehlikenin farkinda miyiz :)
Iste bitti 27. hafta. Dilerim her gelen hafta bir oncekinden guzel olsun. Iyi ki varsin bebegim. Iyi ki seninle geciyoruz bu yollardan. Umarim sen de benim kadar egleniyorsundur :)
Gülçin'ciğim..
YanıtlaSilŞimdi yazını okuyunca çok hoşuma gitti.. Ben 28 den sonra azıcık zorlanmaya başlamıştım. Bi hissettirmişti hamilelik kendini :) 30 larr oldukça hızlı ve telaşlı geçti..
Ve benim hastanede seçtiğim konsept fil dii :))
Güle güle kullansın kuzucuk. :)))
Çoğu gitti azı kaldıııı... Ne heyecanlı bir bekleyiş yahu, insanüstü bir olay! Maşallah! Ayrıca bebecik karnının önüne gelince neler hissettiğini anlattığın kısımdan çok etkiledim okurken, ne çok sevilecek, ne mutlu ona! En güzel dua ve dileklerimi uçurdum :)
YanıtlaSilKocaman bir maşallah ikinize de 💙💙
YanıtlaSilGöbeğin hiç de 27 haftalık görünmüyor. maşallah sana Gülçin. Ben tam bir fil gibiydim :)
YanıtlaSilMaşallah :)
YanıtlaSil