Bebekli gunlerin ardindan...

Ay ben ne buldum!

Urun Gonca kosun bakin ben ne buldum :)

Bizim balyanak simdi 4 yasinda oldu.

Sevgisi de kendisiyle buyudu.

Canim.

Daha 8 aylikken bize gelmisti ben de iste o gezinin ardindan yazmisim bunlari.

Ah bebegim benim!

Gunler su gibi gecti gitti. Hollandadan bir balyanak gecti. Teyzelerini, annesini guldurdu de guldurdu. Ilk kez anne karninda gezdigi sokaklari bu kez arabasinda arsinladi. Ardinda ona cok cok cok alimis bir teyze, teyzesinin evinde de kokusunu birakti ve evine dondu.... Bir dahaki gelisine yuruyor olur muhtemelen, sonraki gelisinde pesinden kosuyor oluruz dereye dogru gitmesin diye, belki bir sonrakinde masalarin ustunde resim cizeriz. O da boyle gule gule, guldure guldure buyur insallah :)

Bu bir hafta ilgincti cok ilgincti. Ben her daim bebekleri seven bir insan oldum ama hayatimdaki bazi bebekler baska ve suphesiz ki misafircik de o cok baskalardan biri. Annesinin ilk bebegimiz olacak dedigi gunu hatirliyorum, sonra ilk ultrason resmini, ilk tekmesinin videosunu, ilk uc boyutlu resmini, ilk testlerini... Daha neler neler... Dokuz aylik uzun bir bekleyise sigan nice guzel paylasimlar. 

Dogdugu gunu hatirliyorum sonra. Nasil bizi o gelen resimleriyle mutlu ettigini, nasil orada olmak istedigimi ve daha kirk gunlukken o kucagimda nasil merakla gozlerini kisarak bana baktigini... Liste uzun. O her daim hayatimizin tam ortasinda, her yaptigiyla, her yasattigiyla :) Bu bir haftada ise hayatimizi doldurdu her aniyla.

1 haftada ne mi anladim? Zaten biliyordum, zaten tahmin ediyordum ama cok zormus bebek bakmak gercekten. Bana degil elbette. Annesine. Biz aldik, oynadik, hoplattik gulduk, sevdik, guldurduk. Ama annesinin herseyi dusunmesi gerekiyor. Mama saati, alti degisecek, kiyafetleri degisecek, meyvesini yiyecek... Liste uzun. Elbette o yaptiklarini cok keyif alarak yapiyor ama zor hakikaten zor. Allah tum annelere kolaylik versin.

Bir de bu annelik vicdan muhasebesi. Acikinca yiyecek diyen bir annesi var bizim bebegimizin ama yemedigi zaman gozlerinde goruyoruz biz nasil da dusunuyor. disleri mi geliyor yoksa baska bir derdi mi var. Suyunu icti mi? bugun dengeli beslendi mi? Aman ne olacak yarin yer su sebzeyi diyor dili ama biz duyuyoruz keske bu kalani da bitirseydi diyor diger yani. Sanirim gercekten annelik bir vicdan muhasebesi.

Sunu da anadim tecrube cok onemli! Bana kalsa sanki hep usuyecek. Halbuki yerinde duramadigindan terliyor bile. neyse ki annesi var yok bize kalsa ya usurdu ya terlerdi kesin :)

Bir de yaziyordunuz ya bir kahkahasi dunyaya bedel. E oyle gercekten. Bir aksam Gonja teyzesi gelecek. E baya da gec gelecek. Hadi yatagini hazirlayalim dedik. Balyanak yatagin ustunde duruyor. Biz de sohbet ediyoruz bir yandan nevresim geciriyoruz. Sen bir gulmeye basla. Ama katilacak. Biz necvresim gecsin diye yorgani salladikca o yerlere yatiyor gulmekten. Hayatta nevresim gecririken bu kadar eglenecegimizi dusunmezdim :)

Ama en guzel gulusleri annesi odaya girince yuzundekiler. Onlarca oyuncak, etrafinda pervane hatta maymuna donmus iki teyze. Yok. Hepsi bir yana annesi baska bir yana. O gelince gozlerinin icine gelen gulucukler bambaska.

Restoranlarda, kafelerde, yollarda en son ne zaman bu kadar ilgi cekmistik onu da hatirlamiyorum. Bizimki de bildigin sebek ama :) Ona mavi boncuk, buna gulucuk, oburune kahkaha derken nereye gitsek bizim masaya bakmayan mekan ziyaretcisi kalmadi. Bu bebekli hayat ilgi cekiciymis anladim :)

Bu yasa gelmis uc kadin trenlerde koro halinde sarki da soyledik ya aman aglamasin diye bu bebekli hayat insana herseyi yaptiriyor onu da anladim. Hem de ne sarki:

Bak bir varmis bir yokmus eski gunlerde...

Guzel bir kiz yasarmis bogazicinde...

niye bu sarki demeyin, bilmiyoruz, o an ona guluyordu vallahi :)

Bir de bebekli hayat insani yaratici yapiyormus onu anladim. ne sarkilar yazdik, ne hikayeler, ne oyunlar. Gonja teyzesi hala

Alize tren gidiyormus

bizim eve gidiyormus 

soyluyorudr eminim. 

Ovunmek gibi olmasin benim bestem :)

Biz bu sacma sarkiyi soyledikce nasil guluyor ama :)

Guzelim benim. hep boyle gulsun! Sadece 8 aydir hayatimizda. Ama sanki hep varmis gibi. Sanki her sabah mailime onun resimleri geliyormus gibi. Dunya sebegi, teyzesinin bir tanesi  sen hep gul e mi :)

ozluyorum.