Yanlis meslek secenlerin ne kadar aci cektiklerini ben de bildigim icin Orhan'i ornek gostermek isterim boylelerine.
Karsilarinda koca bir omur varken bes yil hatta on yil yitirdim diye yilmasinlar, asil sevdikleri isi cesaretle yapsinlar...
Mina Urgan'in Bir Dinazor'un Gezileri kitabinda okumustum bu cumleleri.
O zaman daha Hollandadaydik.
Hatirlarsiniz "Calismayi cok seviyorum ama bu isi hic sevmiyorum.", "Ne yapacagim da bu halden kurtulacagim?" dedigim, buraya oyle yazilar yazdigim zamanlardi.
Cok iyi hatirliyorum bu satirlari okudugum ani.
O cok sevdigimiz salonumuzda, o hic sevmedigim koltukta oturuyordum.
Bu satirlari okudugumda durup kalmistim.
Donup bir daha okudum her kelimeyi.
Sonra gozumden suzuldu yaslar...
Cok caresiz hissediyordum kendimi.
Dilini bilmediginiz bir ulkede oldugunuzu dusunun.
Orada yasamaniz icin gerekli olan vize isinize bagli.
O hic sevmediginiz isinize.
Ustelik para kazanmaniz gerekiyor.
Cok da tercih sansim yoktu yani.
Belki de vardi.
Ama garantor bir insan oldugmdan bana yok gibi geliyordu.
Bilmiyorum, oyleydi iste halim...
O yuzden sadece gozumden suzulen yaslar vardi elimde.
Toparladim kendimi, devam ettim hayatima.
Ama aklimda kaldi bu cumleler.
Yuregimde de kaldilar...
Sonrasini biliyorsunuz.
Ingiltereye geldik.
Ben bir patlama noktasina geldim.
Cok ama cok severek calistim son 1,5 yildir.
Cok calistim, cok zorlu zamanlar da gecirdim ama mutlu calistigim her gune sukrettim.
O mutlu calismanin odulunu aldim gectigimiz gunlerde, yeni bir kapi daha acildi onumde. Sonunda dedim...
Sonunda basardim...
Ama simdi geldim yine sana icimi dokuyorum sevgili blogum ve blogsever arkadasim.
Cunku farkettim ki bu onumde acilan yeni kapidan gecmekten cok korkuyorum...
Etrafimdaki herkes bana, her sey daha guzel olacak diyor.
Bunun zamani geldi diyor.
Basardin diyor.
Yapmalisin Gulcin diyor.
Ben korkuyorum.
Onlari dinleyince, soyledikleri her seye hak veriyorum.
Aklimla mantigimla evet bunun zamani geldi diyorum.
Bu adimi atmam lazim diyorum.
Ama icimde bir yerde korkuyorum, hem de cok korkuyorum.
Ya sevemezsem o isi?
Ya yine mutsuz olursam?
Ya su andaki isimdeki kadar mutlu olamazsam?
Ya mutsuz oldugum icin basaramazsam...
Bu hani oyle daha fazla sorumluluk almaktan korkmak degil.
Gercekten degil.
Ne olacak calisir insan.
Ben sadece mutsuz olmaktan korkuyorum.
O mutsuzlugu bir daha kaldiramamaktan korkuyorum.
Mina Urgan'in cumleleri geliyor aklima.
Korkuyorum...
Mudurlerimle konusuyorum.
Mutluluk sartlari degisen bir sey Gulcin diyorlar.
Seni bu rolde mutlu eden kosullarin hep burada olacagini garanti edemezsin ki...
Haklilar diyorum.
Gecmiste yasananlar sadece isle ilgili degildi, insanlarla da ilgiliydi.
Simdi gecmisle ayni degil diyorlar.
Haklilar diyorum.
Gecmisinle yuzlesmelisin diyorlar. Korkularini yenmelisin.
Hep korkarak oldugun yerde kalamazsin. Yurumeli ve ilerlemelisin. diyorlar.
Haklilar diyorum.
Sonra Mina Urgan'in sozleri geliyor aklima.
Eski rolde gecirdigim 3 sene geliyor aklima.
Korkuyorum blogum.
Cok korkuyorum.
Korkmak istemiyorum, cesaretle bu yolda yurumek isttiyorum ama iste...
Iste oyle...
Korkmamaliyim degil mi?
Yapabilirim degil mi?
Yine mutsuz olmam degil mi?
Bu sadece bir degisiklik, eskiye donmek degil degil mi?
Hem bugun olmazsa bir gun mutlaka bu degisim olacak zaten degil mi?
Bilmiyorum...
Iste bugunlerde ben hep bu sorularla bogusuyorum.
Iste boyleyim...
Korkuyorum blogum korkuyorum...
karar almaktan korkuyorsun GB sen, ama korkman çok normal, öyle düşün... şu anda artık geri dönüşü olmayan bir yoldasın, nereyi seçsen diğer tarafı seçseydim diye mutsuz edebilirsin kendini bir süre sonra :) o yüzden mantıklı olanı yap kendine göre, sonunda söyle diyebilirsin böylece: "neyse ben mantıklı olanı yaptım, diğeri cok mantıksızdı, şimdi mantıksız gibi gorunuyor ama o zaman mantıklı olan oydu"
YanıtlaSilhayat işte boyle hep kararlarla yonlendiriyoruz hayatımızı yol ayrımlarında, diğeri olsaydı ne olurduyu bilmemize imkan yok, o yüzden ben senin için hayırlısı neyse oyle olsun diyorum canım arkadaşım :)
opuyorum seni koskocaman
cok haklisin en buyuk sorunum karar verememek.
SilAma guzel olacak diyelim urunum guzel olacak :)
ben de seni kocamannn opuyorum kocaman
Hayırlı olsun Gülçin. sanırım daha üst bir pozisyon galiba...terfi gibi.. Tebrikler başarılı çalışkan arkadaşım..
YanıtlaSildaha yeni heyecanları tatmak, yeni güzellikler keşfetmek yaşamda değişimlerle değişikliklerle mümkün.
ben de böyle çalışkan olsaydım ne güzel olurdu.. :) yanlış meslek seçimi ile ilgili yazdıkların sarstı. :(
galiba ben de yanlış meslek seçenlerdenim. coşku ile severek çalışmak ne kadar güzel şeydir.
Cok tesekkur ederim. Beni de cok sarsti hem de cok. Iste simdi ondan korkuyorum y ao girdaba yeniden girersem diye ama umarim olmaz...
Silgülçinim, hayat seçimlerimizden ibaret. bir adım ileri atma fırsatı çıkmışken olduğun yerde kalma seçimi yapmak pişmanlığı beraberinde getirebilir. Ve mutluluk koşulları dedikleri değişebilir. olduğun yerin seni üç sene sonra aynı şekilde mutlu edeceği ne belli? KORKMA:) kocaman öperim
YanıtlaSilYelizcim sen beni hep cok iyi anliyorsun.
SilHani oldugum yerde beklesem de belki daha gec de olsa bu olacakti dusuncesi oluyor. Tabi ne kadar gec olacagini bilmek mumkun degil :(
Korkmamaliyim haklisin.
Korkmayacagim
Opuyorum cok cok cok
Yazını okurken Elif Şafak geldi aklıma, daha doğrusu onun kitabında okuduğum Şems-i Tebrizi sözü. Der ki; "Hakk’ın karşına çıkardığı değişimlere direnmek yerine, teslim ol. Bırak hayat sana rağmen değil, seninle beraber aksın. Düzenim bozulur, hayatımın altı üstüne gelir diye endişe etme. Nereden biliyorsun hayatın altının üstünden daha iyi olmayacağını?" Verdiğin karar güzellikler getirsin sana umarım:)
YanıtlaSilSuygu ne diyeyim ben sana. Nasil iyi geldi bu yorum. Nasil tesekkur edeyim bilmiyorum.
SilHani boyle yuregimi ferahlattin.
Gercekten.
Cok ama cok cok tesekkurler bana bunu tam su anda yazdigin icin
cok sagol...
Zor zamanlarda kendine hep "Yahu Allah aşkına, en kötü ne olur??" demeni tavsiye ederim. Ayrıca dışarıdan bakan ve henüz planları hayal noktasında olan 22 yaşında biri olarak, "şanslı" olduğunu belirtmek isterim. Şanslı derken, elbette şansını sen kazandın, gördüğüm anladığım kadarıyla. İşin özü bence derin bir nefes al, şükret, "Hadi kızım Gülçin aslansın!!" de ve zihninin arka planında çalan bir müzik eşliğinde bu güzel fırsatı doya doya yaşa.
YanıtlaSilmelis ne guzel demissin. En kotu ne olur?
SilAma iste benim cevabim mutsuz olurum ya ondan korkuyorum.
Dilerim senin icin cok daha guzel gecsin her sey.
ben calismaya basladigim da senden biraz daha buyuktum. Ne guzel yolun basindasin bence iste o yuzden en cok sen sanslisin :) Dilerim senin yolun daha rahat gecsin en guzeline bir an once kavus.
Ve evet o sansi yaratmak icin cok calisman gerekecek ama olsun be Melis, calismak guzel sey :)
sevgiler
İnsan kendine soru işaretleri verirken, başkalarına ne güzel pozitif dileklerde bulunuyor, yüzümü güldürdü yazdıkların, dilerim dediğin gibi olur. :) Hayattaki "şeyler" biz değer verdiğimiz, anlam yüklediğimiz kadar var, o yüzden bence doğru anlamlar yüklersen çok mutlu ve başarılı geçecek bu basamak senin için. Hayat işte, ne az ne çok...Güzel haberlerini alacağımızı içten içe biliyor ve bekliyorum. Koca da bir tebrikler!! :)
SilKorkunun gercek nedeni basaramamak / beklentileri karsilayamamak gibi nedenler olabikir mi? Sonucta bunlar olursa mutsuz olacaksin. Ancak bu durumda temel baz alinan sey kendi dusunce ve duygularin degil, baska insanlarin yargilari oluyor. Iste bu durumda asil soru su? Hayatini baska insanlarin yargilarina mi endeksleyeceksin kendininkine mi? Peki tum korktuklarin basina gelirse ne olur, dunyanin sonu mu? Insanlarin gozunden dusersen ne olur ki... sanirim kendi ic sesini dinlemen gerekiyor, tum tavsiyelere kulaklarini tikayip. Gonul ferahligi dilerim
YanıtlaSil