Sevgili blogum,
Aradan yillar gececek. Oyle ya da boyle gececek.
Ve ben senin eski sayfalarina bakip, bugunlere denk geldigimde "ne zor gunler yasamisiz" diyecegim.
Umarim bunlari derken daha guzel gunlerde olacagiz.
Umarim bu zor gunleri de atlatacagiz ve ben o ilerideki gunde "Ama basardik, barisa kavustuk" da diyebilecegim.
Ya da oncesinde kaybettiklerimiz.
Ne yazik ki hicbirini geri getiremeyecegiz,
Ama umarim yine de "barisa uzandik" diyebilecegim.
Cok canlar yaniyor bugunlerde sevgili blogum.
Gencler oluyor, cocuklar oluyor.
Insanlar sokaklara dokuldu, ne oldugu belirsiz sloganlarla bagirip duruyor.
Galeyan.
Sanirim icinde olduklari durumu anlatabilecek en guzel kelime bu, galeyan.
Tuttuklari insanlari cevirip dovuyorlar.
Cami, cerceveyi indiriyorlar.
Bir araya gelip tehditkar bicimde bagiriyorlar.
Genc, kadin, cocuk, yasli...
Karsilarina kim cikarsa ciksin tanimiyorlar, kotululklerini kusuyorlar.
Dun bir arkadasim soyle yazmis.
"Hasbel kader biz 3 kisi bir araya gelip hukumet istifa diye bagirsak, ustumuze atilmayan gaz, plastik mermi kalmaz. Insanlar bina yakiyor da bir mudahale eden yok"
Yok.
Demiyorum ki onlara gaz siksinlar.
Vallahi demiyorum.
Niye diyeyim.
Bana yapilmasini istemedigimi, baskasina neden dileyeyim.
Ama sunun icin yazdim bunu.
Ne hale geldigimizin farkindayiz degil mi?
Sokaklar kadar sosyal medyada galeyana gelmis durumda.
Inan bana blogum, kim kime neden saldiriyor ben artik anlamiyorum.
KImin ne dedigi belli degil cogu zaman.
Herkes kendince bir sucu belirlemis, kinini ofkesini ona kusuyor.
Karisisindaki hamileymis, uzaktaymis umurlarinda bile degil.
Dogmamis bebeklere beddua edilen gunlere geldik.
Hakikaten dogmamis bebeklere, coluk cocuga olum dileyen ve bununla ailesini cezalandirmayi isteyenler var.
Ve bu insanlar bunu sehit cocuklarinin ardindan gozunun yasi dinmeyen anneler icin yaptiklarini soyluyorlar.
Bir anne, baska bir anne icin bir baska annenin cocugu olsun diyor.
Vah ki ne vah..
Ama gececek diye ummak istiyorum.
Bir gun cozum varmis diyecegiz.
Insanlar olmuyor artik diyecegiz.
Analarin eli yureginde degil diyecegiz.
Hatirlar misin bir zamanlar demeye baslamistik aslinda.
Yine olacak biliyorum.
Ve gonlumun taa derininden Baris diyorum.
Baris sen bizim olacaksin.
Isteyen istedigini bize soylesin ben seni dilemekten ve senin icin mucadele etmekten vazgecmeyecegim.
Oyleyse Baris varolsun ve sagolsun...
Yazdıklarınıza yürekten katılıyorum,bu öfke,bu nefret neden dinmiyor anlayamıyorum.. Hiç suçu,günahı olmayan insanlar sırf etnik kökenleri yüzünden neden darp ediliyor,neden çadırlar yakılıp,binalar yıkılıyor..Böyle yapınca gidenler geri mi gelecek,böyle yapınca her şey yoluna mı girecek,kime ne faydası olacak bunların..Kan davası gibi sürüp gidecek mi bu böyle,ölüler mi yarışıtırılacak artık ülkemizde..Acının,ölümün dini,dili,ırkı olmaz ki, olmamalı, acılar katmerlenmemeli,daha fazla annenin yüreği yanmamalı, daha fazla can gitmemeli artık.. Vatan sağ olsun tabii ama evlatlarımız da sağ olsun.. Barış gelmeli,barış gelecek.. Ben de inanıyorum ve inanmaya devam edeceğim..
YanıtlaSilbarışşşşşş ne güzel kelime... haykıralım bıkmadan usanmadan... barış barış barışşşş
YanıtlaSil