Ben bu haftamin enleri isini cok sevdim :)
Yine yazacagim.
En neseli an; Dun aksam Ozan eve elinde bir avuc kirazla girdi.
Boyle bir avuc kiraz!
Mahallede bizim kiraz agaci var oradan toplamis. Bu ingilizler dalindan meyve yemegi bilmiyor ben anladim. Artik yolda belde agac pesinde kosacagim :)
En stresli an, bakmayin boyle neseli neslei olduguma. Cok yorgunum. Is cok yogun.
Bir de ustune ofistekilerin huysuzluklari eklenince hayat kolay olmuyor.
Carsamba sabahi ise gittim yine stres, karmasa. Durdum ve dedim ki kendime Kac Gulcin. Yoksa kalp kiracaksin.
45 dakika yemek aram vardi, attim kendimi gym'e.
Kostum kostum. Biraz rahatladim.
Ama o Kac Gulcin anina geldigim noktada, tam orada iste stres neymis yeniden anladim.
Calismak zor ya!
En huzurlu an, Pazartesi aksami isten eve geldim.
Hava nasil guzel.
Evde mi otursaydim yani? Aldim kitabimi ve azcik meyvemi parka gittim.
Kendi kendime mini piknik yaptim yani :)
Oyle oturdum kitap okudum parkta.
Cok ama cok huzurlu bir andi.
Aa bu arada parka yuruken bir ingiliz cift bana yol sordu. Karisik gidecekleri yer.
Haydi dedim sizi ben goturuyeim, Nasilsa yuruyorum. Acelem yok.
Goturdum neyse.
Sonra kendi kendime bir sevineyim, baya ogrenmisim ben buralari yol bile gosterebiliyorum yani. Bu da o zaman En sevincli an :)
Onlari gidecekleri yere birakip donerken biraz kaybolmus olabilirim.
Olsun.
Bak kaybolunca su sahene evin oldugu sokagi da kesfetmis oldum.
Bu evi soran olursa artik alir gotururum :)
Yasasin en sevincli an :)
En sevdigim gun, tabi ki yine Cuma.
Ya ne olacakti.
Hafta bitmis.
An itibariyle saat sayiyorum, 6 saat sonra artik calismiyor olacagim :)
Haydi hepimize iyi haftasonlari :)
ve tabi bir de huzurlu mutlu ramazanlar :)
En neseli an; Dun aksam Ozan eve elinde bir avuc kirazla girdi.
Boyle bir avuc kiraz!
Mahallede bizim kiraz agaci var oradan toplamis. Bu ingilizler dalindan meyve yemegi bilmiyor ben anladim. Artik yolda belde agac pesinde kosacagim :)
En stresli an, bakmayin boyle neseli neslei olduguma. Cok yorgunum. Is cok yogun.
Bir de ustune ofistekilerin huysuzluklari eklenince hayat kolay olmuyor.
Carsamba sabahi ise gittim yine stres, karmasa. Durdum ve dedim ki kendime Kac Gulcin. Yoksa kalp kiracaksin.
45 dakika yemek aram vardi, attim kendimi gym'e.
Kostum kostum. Biraz rahatladim.
Ama o Kac Gulcin anina geldigim noktada, tam orada iste stres neymis yeniden anladim.
Calismak zor ya!
En huzurlu an, Pazartesi aksami isten eve geldim.
Hava nasil guzel.
Evde mi otursaydim yani? Aldim kitabimi ve azcik meyvemi parka gittim.
Kendi kendime mini piknik yaptim yani :)
Oyle oturdum kitap okudum parkta.
Cok ama cok huzurlu bir andi.
Aa bu arada parka yuruken bir ingiliz cift bana yol sordu. Karisik gidecekleri yer.
Haydi dedim sizi ben goturuyeim, Nasilsa yuruyorum. Acelem yok.
Goturdum neyse.
Sonra kendi kendime bir sevineyim, baya ogrenmisim ben buralari yol bile gosterebiliyorum yani. Bu da o zaman En sevincli an :)
Onlari gidecekleri yere birakip donerken biraz kaybolmus olabilirim.
Olsun.
Bak kaybolunca su sahene evin oldugu sokagi da kesfetmis oldum.
Bu evi soran olursa artik alir gotururum :)
Yasasin en sevincli an :)
En sevdigim gun, tabi ki yine Cuma.
Ya ne olacakti.
Hafta bitmis.
An itibariyle saat sayiyorum, 6 saat sonra artik calismiyor olacagim :)
Haydi hepimize iyi haftasonlari :)
ve tabi bir de huzurlu mutlu ramazanlar :)
Bu haftanın "en" leri çok güzel bir fikir. Sakın bırakma :) Belki bu fikri senden çalabilirim :)
YanıtlaSilben de cok sevdim Yasemin :)
SilYeliz bir kitap okumustu, yaraticilikla ilgili. Boyle bir fikri cok begenip ugulamak calma degil esinlenmeymis. Esinlen gitsin :) ben de vintage duygulardan esinlendim :)))
Gülçin yazsak ya hep böyle.Ben bazen diyorum ki geçen seneden şöyle tam anlamıyla hatırladığın günleri say Bahar.Hep özel hatırlanası günler geliyor aklıma,ya gezdiğim ya kutladığım ya da ne bileyim işte hatırlanası iz bırakanlar.Ve elimde kalan korkutuyor bazen birbirinin aynı günler yaşıyor ve anlamadan geçiyor diye.Bak mesala sen şimdi yazınca hepsi hatırlanası oluyor.Benim için bu haftanın en sevinçlisi,en duygusalı,en huzurlusu Pazartesiydi mesela ilk defa.Çünkü minik bir prenses doğdu ve ben yine teyze oldum.yine derken ciddi anlamda yine yani.Sonuçta herkesin 17.yeğeni doğmuyor her gün değil mi.
SilAy bahar tebrikler!!!!
Silne guzel bir haber. Saglikla buyusun. Gule gule buyutun :) Gercekten 17 mi bu arada? hay masallah :)
Vallahi yazalim Bahar. ben en cok bu kucuk anlarin kaydetmenin degerini Hollandadan ayrilirken anlamistim. Bak hala acip o gunleri, o siradan haftasonlarimizi okuyorum arada. Ben unutmaya baslasam bile blogum unutmuyor.
O yuzden haklisin hep yazalim...