Son gunlerde sunu iyice anladim; 10 kusur senedir bil fill calisma hayatinin icerisinde olmama ragmen hic de profosyonel bir insan degilim.
Soyle acayim: hala calistigim insanlar motivasyonumu, enerjimi ve ise ayirmak istedigim zamani inanilmaz derecede etkiliyor.
Sevmedigim seyi yapmak istemiyorum.
Sevmedigim insanlarla sevdigim seyi bile yapmak istemiyorum.
Bunlar profosyonel hayatta asla ve katta kabullenilemez seyler.
Ben bilmiyor muyum bunu?
Biliyorum.
Hem de nasil.
Peki bu hissiyatimi degistiriyor mu?
Hayir.
Yeni bir adam geldi bizim ekibe.
Kotu biri degil.
Neden kotu olsun.
Ne yapacak ki bana da kotu diyeyim.
Ama sevmiyorum adami.
Ben zaten daha yeni gelmisken ay herseye hakimim tribindeki insanlari sevmem.
Bu da oyle bir adammis gibi geliyor.
Dun gelmis, bugun bize is ogretecek.
Oldu.
Tabi oldu.
Belki niyeti o degil.
Ama elimde degil sevmiyorum adami.
Onun oldugu toplantilarda gergin oluyorum.
Ki gergin ofisteki Gulcin hic cekilmez bir seydir.
Vallahi.
Ama elimde degil.
Iste o yuzden diyorum ki hic profosyonel bir insan degilim.
Zira profosyonel insanin elinde olacak butun bunlar.
Adami yok saymayi bileceksin, hatta kendi burnunun dikine gitmeyi bileceksin. Ve daha onemlisi bunlari yaparken gulumsemekten vazgecmiyor olabileceksin.
Ben?
Ben olamiyorum.
O?
O benimle bir iyi gecinme pesinde.
Boyle yapmacik tavirlari da hic sevmiyorum.
Aman ya biz cok mutlu huzurlu bir ekiptik.
Keske gelmeseydi diyorum.
Keske gelmeseydi.
Iste tam da bu yuzden bu cumleyi kurabildigim icin hic de profosyonel bir insan degilim.
Kabul ediyorum.
Haydi ben isime.
Gulcin
:) profesyonel dediğin insan içindeki çocuğu çoktan öldürmüştür:)var git yapma sen
YanıtlaSilSenin profosyonelliğini yerim ben! :)))
YanıtlaSilProfesyonel değilsin, tamam, inandım ama gönlümün "profosyenel"isin işte :)))
offf al benden de o kadar, duygular her zaman isimin icinde. Akdeniz kani midir nedir bilmem ama olamiyorum oyle robot misali bir calisan. Birde birine kanim kaynamayinca ilk zamanlar kolay kolay degistiremiyorum da gorusumu :)
YanıtlaSilO bende oluyor bazen .yıldızım barışmadı mı ilk anda öldür Allah iyi olmuyordu çok zaman. sanırım beyin olarak kendimizi şartlıyor ve karşımızda ki kişinin iyi yönlerini görmeye kapatıyoruz kendimizi... sonra bir arkadaşım sayesinde ön yargılı olmamayı karşımdaki kişiye biraz zaman verip tanımaya çalışıp ondan sonra karar verme yolunu denemeye başladım..en azından kendimi yıpratmayıp akışına bırakıyorum..
YanıtlaSilBen o profesyonelliğe ulaşamadan emekliliğim gelecek ona yanıyorum:) Aman yemişim profesyonelliği Gülçin ya iyi insan olamadıktan sonra profesyonel eleman olsam kaç yazar.Ben kızsam da çoğu huyuma seviyorum kendimi.Sahteciliği sevmem ben.Zoraki gülümsemeler,ortak projelerde bile bir omuz atıp öne çıkmaya çalışan insanlardan haz etmem.Hele hele bunu yaparken salak muamelesi yapanları,iyi geçinme peşinde olanları aman aman...
YanıtlaSil