Anlatacagim.
24-25 yaslarinda falandim. Calismaya yeni basladigim zamanlar. O zaman danismanlik yapiyorum. Haftanin farkli gunleri, Istanbul'un farkli koselerindeki sirketlerde toplantilara katiliyorum. Cogu zaman o sirketlerin calisani olmadigimizdan servisleri kullanamiyoruz. Zaten genelde oyle gec cikiyoruz ki isten servislere binmemiz mumkun degil. Cogu zaman, taksiyle gidip geliyorum ise.
Dikkatliyim. Elbette. Calisan genc bir kadin olup, gunun degisik saatlerinde taksilere binmek durumunda olup dikkatli olmamak ne mumkun? Olabildigince durak taksilerine biniyorum. Evimin yakininda Bogazici taksi var. Hala okul tarafina gittigimde selamlasirim taksici abilerle amcalarla oyle iyi insanlar ki. Gonul rahatligiyla biniyorum taksilerine, sohbet ediyoruz yol boyunca. Ama her zaman da bulunmuyor ki duraklarda taksi.
Bir aksamustu isten ciktim. Bir isimiz vardi, o yuzden erken de ciktim o gun. Saat daha 5 bile degil. Ben 4. Leventteyim. Ozan da karsida Umraniyede. Evin oralarda Hisarustunde bulusacagiz. Ariyorum duraklarda taksi yok. Yoldan gecen bir taksiye bindim. Elbette plakasini aklima yazdim. Hangi taksiye yalniz binen kadin plakayi aklina yazmayi ihmal edebiliyor ki? Ona bile hakkimiz yok.
Istanbullular bilir. 4. Leventten Hisarustune yol uzun degil. Ama bizim yolculuk bitmiyor. Beyefendi niye surdan gitmiyorsunuz diyorum. Yok trafik var. Yok bilmem ne. Bilindik seyi yaptim. Hemen telefona sarildim. O zaman Urunle ev arkadasiyiz. Urun dedim geliyorum. Birazdan oradayim bekle beni. Hani hep yapariz ya. Yalniz degilim ben. Bekleyenim var hali.
Ama yok. Adam kesinlikle Hisarustune gidiyormus gibi gelmiyor bana. Tamam gunahini da almayayim diyorum ama girdigi yollar hic tanidik degil. Sanayi mahallelerinin oralardan bir baktim ki Tem'e cikti. Tem? Ne isim var benim Tem'de? Niye buraya girdiniz, ne oluyor diye adamla tartisiyorum. Ama O'na kalsa trafikten kaciyor, iyilik yapiyor bana yani!
Ozan aradi o sirada. Cikiyoum Gulcin diye. Ozan ben bir taksideyim ama girdigimiz yollari bilmiyorum dedim. Adam o sirada, yahu ne alakasi var bilmem ne homurdaniyor. Sakin kalmaya calisiyorum ama korkuyorum. Tabi korkuyorum.
Ozan neredeysen durdur taksiyi in, ben yola cikiyorum gelip alacagim seni dedi. Tem'in ortasindayiz ama umurumda degil. Durun inecegim diyorum. Durmuyor. Icimden erken ciktigim icin lanet ediyorum. Yollar bos. Trafik yok. E tabi saat erken. Adam basip gidiyor. Bir bos an yakalayip taksiden atlamam bile mumkun degil.
Bir Urun ariyor. Bir Ozan ariyor. Sakin kalmaya calisiyorum ama elim ayagim titriyor. Nasil kurtulacagim bu taksiden? O sirada tabelalar gordum. Gokturk bilmem kac kilometre. Evet baya var tabi oraya ama adam yani net olarak Hisarustu yolunda falan degil! Gokturk dedigin Hisarustunun ters istikameti. Hayatimda o kadar korktugumu hatirlamiyorum. Gozlerimi kapattim aglamamak icin zor duruyorum.
O sirada Urun aradi yine. Aklima taksi plakasi geldi. O zamana kadar nasil oldu da gelmedi inanin bilmiyorum. Urun dedim hala taksideyim. Plakasi su. Polise haber ver. Bu sofor beni dinlemiyor.
Plakayi duydugu anda adamin bei benzi atti. Yanlis anliyormusum. Bilmem nerede kaza varmis da o trafige takilmamak icin yapiyormus. Tabi... Tabi... Ilk sapaktan geri dondu. Bir yerde kurtuldum o taksiden. Eve geldim.
O takside hayatimin en kotu anlarindan bazilarini yasadim. Nasil aglamadan dayandim bilmiyorum. Sadece aglarsam gucsuz gorur beni diye dusunuyordum. Ne de olsa kadin olmak onca korktugun halde aglamayi bile kendine yasak etmeyi gerektiriyordu. Degil mi ya gucsuz gorunemezdim. Eve gidince agladim, agladim, agladim...
Niye polise bildirmedim o plakayi inanin bilmiyorum. galiba o an kurtulabilmemin sokunu yasiyordum.
Urune sarildim. Ozana sarildim. ya plakayi bilmeseydim dedim... ya bakmamis olsaydim. ya aklimda yanlis kalsaydi. ya o an soylemeyi aklima getiremeseydim...
Simdi olsa elimden geleni ardima koymam surundururum o adami. Ama o zaman yapmadim iste. Keske yapsaydim... keske canina okusaydim!
Hala taksilerin plakasini ezberliyorum. Burada bile aklimda tutmaya calisiyorum o garip harf rakam kombinasyonlarini. ve bunu her yaptigimda, bunu yapmak zorunda kaldigim icin sinir oluyorum.
Kadin olmak cok zor bu hayatta...
Ozgecan huzurla uyu. :(
Ozgecan huzurla uyu. :(
ne yazık ki taciz edilenleri koruyup kollayan, tacizcilerin canına okuyan bir hukuk sistemi yok buralarda...
YanıtlaSilşikayet ettiğinle kalırdın.
bütün sıkıntılarına rağmen oralarda yaşadığınıza şükredin. hiç olmasa kötüleri cezalandıran bir hukuk düzeni var..
Ucuz atlatmışsın dicem ama bunu demeye bile utanıyorum...
YanıtlaSil