Ucuncu durak: Leeuwarden
40 dakikalik bir tren yolculugunun daha sonunda vardik Leeuwarden’e. Bu tren yolculugu bir oncekilerden biraz farkli. Meger bizim tum gun gecerli biletimiz bu iki sehir arasindaki ulasimi saglayan sirketin trenlerinde gecerli degilmis. Hay bin kunduz! Kisa gunu upuzun yapmak icin yola ciktigimizdan trenlere son anda kosarak yetisiyoruz ya, bu durumu trene binmeden once farketmis olsaydik da durup bilet alamazdik zaten. Kaldi ki biz durumu farkettigimizde tren yola cikali baya olmustu. Tum gun boyunca bindigimiz tum trenlerde biletleri kontrol eden gorevliler artik dunyaya gonderdigim olumlu enerjisinin etkisinden midir bilmiyorum bu yolculukta kendilerine biraz izin vermisler. Demistim degil mi bazen sans bizden yana olabiliyor. Bu kez Frislanddayiz yani Hollanda’nin en kuzeyi. Frisland aslinda Hollanda’da apayri bir bolge olarak kabul ediliyor. 11 sehir ve 7 golu barindiran ulkenin kuzeyindeki adalari da icine alan genis sayilabilecek bir bolge. Bu 7 gol bolgenin simgesi olarak kabul ediliyormus ve beyaz zemin uzerinde 7 tane kirmizi kalp olarak sembolize edilip bazi parklara bu flamalar asiliyormus. Oylesine farklilar ki kullandiklari dil bile Hollanda’nin diger bolgelerinden ciddi farkliliklar gosteriyor. Hollanda’nin guneyine gidince de konuslanlari anlamak cok kolay degil ama burasi bambaska. Yanlis anlasilmasin ben Hollanda’nin neresine gidersek gidelim konusulanlari anlamiyorum zaten ama anlayabilenlerin ortak fikrini yaziyoum sadece. Leeuwarden Frisland bolgesinin merkezi olarak kabul ediliyor. Gronningen ile karsilastirilamayacak kadar sakin olsa da bolgenin en kalabalik sehri. Okuduklarimizdan ogrendiklerimiz ilginc. Hollanda’nin yetistirdigi bence en iyi sanatcilardan biri olan Escher burada dogmus. Dogdugu ev su anda bir seramik muzesi olarak duzenlenmis. Yine unlu ajan Mata Hari bu sehirde dogmus. Onun adina herhangi bir sanat eseri biz gormedik sehirde. Artik bu bglantidan cok memnun degiller mi bilemiyorum?
Sehir turundaki ilk duragimiz bir kiliseydi: Oldehove. Ama bugune kadar gorduklerimizden farkli olarak bitirilememis yarim kalmis bir kilise. Sadece kulesinin bir kismi yapilabilmis. Sonrasinda ne olduysa yarim kalmis bu klise ve muhtemelen kuleyi destekleyecek yapilar da tamamlanamadigindan bugune kadar gordugumuz en yamuk kilise kulesi bugunlere ulasmis. Gordugumuz bir diger kilisenin St Boniface’nin hikayesi de ilginc. 1976'da cikan buyuk firtinadan cok etkileniyor kilise ve hatiri sayilir bir kismi yikiliyor. Halkin cogu madem bu kadari yikildi tamami yikilsin diye fikir beyan ediyor. Ustelik yerine alisveris merkezi dikilmesi icin. Artik hangi sagduyusu yuksek kisiler bu hareketi engelliyor ve buyuk bir mebla yatirilarak kilisenin onarilmasini sagliyor bilmiyorum. Ama asagida gorebileceginiz gibi bence cok guzel olan bu kilise o sagduyusu yuksek kisiler sayesinde bugunlere ulasiyor. Bizim ulkemize de bu sagduyulu kisilerden onlarca, yuzlercesinin gelmesini diliyorum. Ne de olsa tarihi guzelliklerin korumasi gerektigini beyan edenlere bile kendi islerine baksinlar diyen politikacilara sahip bir ulkedeki guzellikleri korumaya 1-2 kisi yetmez...
Cok uzun kalmasak da sehirde insanlar hakkinda genel bir fikir edinmemize yetti gecirdigimiz zaman. Sanki daha konuskanlar ve daha ictenler Hollanda'nin diger bolgelerine gore. Ha bir de kesin olan bir sey; Hollanda'nin diger bolgelerindeki insanlara gore daha cok bebek yapiyorlar. Kafelerde, restoranlarda oturan hemen hemen her ailenin elinde bir bebek var. Herkes birbirinin cocuklarini mi seviyor ne? Bir anda samimi bir ortam icinde bulduk sanki kendimizi. Guzel, sicak, sevindirici.
Leeuwarden'den aklimda kalanlar sasirtici. Simdi dusununce o yamuk kilisenin onunde saskinca yapiyi inceliyorum. Etrafimda Hollandanin diger sehirlerine gore cok daha icten olan insanlar birbirlerinin bebeklerini kucakliyor...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder