Upuzun bir gun 2. durak: Gronningen

Zwolle’den Gronningen’e gitmek icin 1,5 saate yakin bir sureyi daha trende gecirdik. Gronningen kuzey Hollandada yer alan Gronningen bolgesinin merkezi ve bolgenin en buyuk ve en ‘heyecan verici’sehri olarak kabul ediliyor. Hatta okudugumuz kitapta sehir “o sessiz bolgenin icinde bir surpriz” olarak tanimlaniyor.  Bolgenin en buyuk sehri olmak, Almanya'ya yakinligi dolayisiyla Alman turistlerin cok geldigi bir sehir olmak ve bir universiteye ev sahipligi yapiyor olmak Gronningen’in kalabalikligini ve canliligini aciklayan sebepler. Hele Zwolle’den sonra bana oldukca kalabalik ve canli geldigini soylemem mumkun. 

Universite sehirlerini seviyorum. Genc kalabalik, sokaklar arasina serpistirilmis onlarca kafe ve ogrencilerin taleplerini karsilamak icin acilmis bir suru dukkan sehirleri gercekten canli yapiyor. Groningen de canli capcanli bir sehir. Hatta o kadar canli ki Hollanda’da gecirdigimiz 3 yilin sonunda ilk kez bir eyleme denk geldik. Yuruyen genclerin cogu punkci gibiydi. Ellerinde tasidiklari pankartlar, dovizler elbette Hollandaca. Genel olarak anladigimiz evsiz insalarin, bos bulduklari evlere yerlesmelerinin hukumet tarafindan yasaklanmasini protesto ediyorlar. Hollanda’da gordugumuz ilk eylem gurultulu ve cok renkli. 3 yildir hic eylem gormedigimize gore sanirim tum aktivistler ulkenin kuzeyine toplanmis. Ozan’in anlattigina gore Gronningen, Hollanda’nin belediye baskani Komunist Partiden olan tek sehri. Belki de bu hareketliligin kaynagi budur. Ayni zamanda yapilan anketlere gore Hollanda’nin en mutlu insanlari Gronningende yasiyormus. Bu durum denk geldigimiz gosteriyle tezat olusturuyor gibi gorunse de hareketliligin mutluluk hormonlarini da harekete gecirdigine inaniyorum ben. Hayati sorguladikca, daha fazla refah icin taleplerini ortaya koyup istediklerini elde etmek caba gosterdikce daha mutlu oluyorlardir belki de; kimbilir?

Sehirdeki turistik gorsellerin hemen hepsi birbirine cok yakin ve yurume mesafesinde. Okuduklarimizdan biliyoruz; Groningenner Museum bolgenin en iyi muzelerinden biri. Ne yazik ki bizim upuzun gunumuzde muzeye girecek vaktimiz yok. Zaten itiraf etmeliyim genel olarak, muze gezilerini yagmurun hic durmayacagi kis gunlerine birakmayi tercih ediyoruz. Hava boylesine guzelken acik havada oksijene doymak gibisi yok.

University of Gronningen

Sokaklar gercekten kalabalik o yuzden yavasca sehrin arka sokalarina dogru gecmek daha cazip. Ustelik isimiz var; Ozan’in arasira geldigi, Utrecht universitesinin de bir uyesi oldugu ICS’in Groningen ayagindaki binalari gorecegiz. Okulumu hatirlatti bana binalar. Eskiler. Tuglayla orulmus dislari. Bogazicinden sonra sanki boyle binalar daha bir universiteymis gibi geliyor bana. Ozledim sanirim okulu, okullu olmayi. Hafiften bir sizi gelmedi icime desem yalan olur. 

Aletta Jacobs

Binalarin birinin onunde bir heykel var. Hollanda universitelerindeki ilk kadin ogrencinin heykeli. Yil 1877, Groningen Universitesi’nden genc bir kadin doktor mezun oluyor. Adi; Aletta Jacobs. O'nun mezuniyeti diger tum ogrencilerden daha ozel cunku O Hollanda’da universiteye giden ilk kadin ogrenci. Onu gosteren ve kisaca hikayesini anlatan heykelin onunden durup dusunmeden gecmek mumkun degil. Nereden nereye...

Gronningen Parki

Biz bunlari dusunup konusurken, yollarin sonu bugune kadar gordugumuz belki de en guzel parklardan birine vardi. Bu park sanki bambaska bir dunya Gronningenin icinde. Eylemlere bile ev sahipligi yapan o kalabalik sehir bu parkta kendini sessiz bir dunyaya teslim ediyor. Hizli hizli yuruyen yayalar yerini guzel havanin keyfini cikaranlara birakiyor. Kimi cimlere uzanmis, kimi patenlerinin tepesinde, kimi elbet bisikletiyle yol aliyor.

Hayatimda hic gormedigim oyuncaklari barindiran bir oyun alani var parkta. Iplerden kurulmus 2 tirmanma alani kucuk olsam da yanina yanasacagimi sanmadigim iki oyuncak. Bu cocuklarin gozu karaligi hakikaten takdire sayan. Ama o tepeciklerin yaninda oyle guzel bir oyuncak var ki heralde cocuk olsam onun basindan ayrilmazdim. Yere 9 tane kare yapmislar metalden. O karelerin her birine bastiginda ayri bir ses cikiyor. Yani o oyuncakla oynamak, ayaklarinla bir piyanonun tepesinde dolasmak gibi bir sey. Adimlarinla kendi muzigini yaratabilirsin. Ne harika bir sey!

Dans etmek suphesiz dunyanin en guzel hislerinden biri. Siradan adimlarin bir araya gelip siradan olmayani yaratisi. Oyle biraraya getireceksin ki o adimlari, hem adim olmanin dogalligini kaybetmeyecekler hem de gozleri yaniltacak kadar adim olmaktan uzaklasacaklar. Dans ederek anlatilamayacak hic bir sey yok bence bu dunyada. Adimlarini kullanmayi bilirsen dunyadaki butun hisleri onlari kullanarak anlatabilirsin aslinda. Mutlu olursun adimlarinla, huzunlenirsin ya da ne bileyim aglarsin bile adimlarinla. Muziksiz dans olur mu diyenlere olur derim ben. Cunku dans kendi muzigini yaratir bence. Elbet zenginlesir muzikle dans, elbet keyfi artar adimlarin da. Ama ortamda hic muzik olmasa da edilir dans. Kulaklar adimlarin seslerini muzik olarak algilar nasilsa.

Iste bu gordugumuz oyuncak adimlara muzigi de kativeriyor. Attigin her adim bir notaya ses veriyor. Sen disaridan gelen bir muzige uydurmuyorsun yani adimlarini. Bilakis adimlarin o muzigi yaratiyor. Cok iyi bir dansci olsan sen o sesi kendin de yaratirsin elbet ama dans etmeyi seven bir cocuk icin bundan guzel bir oyuncak olabilir mi?

O oyuncagin basi kalabalik olmasa ben de denerdim adimlarimdan cikacak muzigi dinlemeyi ama cocuklara ait seylerde elbet kullanim onceligi onlarin… Yolumuz duserse bird aha buraya umarim adimlarimin muzigini ben de dinleyebilirim...

Groningenden aklimda kalanlar rengarenk ve muzikli... Simdi dusununce eski binalarin arasinda adimlarimla muzik yaratiyorum ve cok uzaklardan gelen gosterinin davul seslerini dinliyorum...

PS: Tam ben bunlari yazarken su videoya rastladim ne guzel bir surpriz :)
http://www.facebook.com/video/video.php?v=1448432205449