Benim kizim 1 ay sonra 3 yasinda olacak. Bu sene o kadar heyecanli ki dogum gunu icin. SOranlara benim dogumgunum Eylulde diyor. Bir mor bir de pembe mum istiyormus. Partasi unicornlu bir de noktali olsunmus. Ama noktalar parlak olsunmus. Bir de cupcakeler olsunmus, onlarin ustunde de gokkusagi olsunmus. Her gun planlari degisiyor. O pasta bir gun resnli oluyor, bir gun hayvanli oluyor. Ah o kucucuk kafasinda kimbilir neler dolaniyor.
Soranlara 4 yasinda olacagim demeye basladi. O buyumeye bunca can atarken ben ona "cocuk olmak cok guzel Deniz" diyorum habire. "keske ben de senin gibi cocuk olabilseydim yeniden" diyorum. Cocuklugunu doya doya yasamasini delice istiyorum.
Deniz 35 aylik...
Bu aralar en sevdigi oyun anne, baba, anneanne, dayi, dede canavarlarindan kacmak. "Hadi kacalimm" dedi mi biliyoruz ki bizim evde bir sure kosup kovalamaca olacak. Baba canavarindan kacarken boynuma o kucucuk kollarini sarip sarilmasina bayliyorum. Ah bir de kikirdamasi. Gecenlerde bir yerde okudum, Dunyanin en rahatlatici seylerinden biri cocuklarla gulmekmis. Ah nasil dogru. Bazen yatakta yorganin altina saklaniyoruz beraber. Oradaki guluslerimizi saklamak istiyorum. O bana bakip guluslerini. saklayayim. Ileride acip acip dinleyeyim o gulusleri. Ah Deniz.
Bir de saklambac oynamayi cok seviyor. Ama oyunun kurallari degisiyor. Bazen o sayiyor, bazen ikimiz sayiyoruz, bazen kimse saymiyor. Aa bu deniz nerdeymis ya diye onu aramamiza bayiliyor. Kuzu. Bazen daha sayma biter bitmez ortaya cikiyor. Cunku en cok onu bulmamizi seviyor. Deniz sen dunyanin neresinde olursan ol ben seni hep bulayim annecim. Ve sen hep o minik kollarinla bana saril.
Bebeklerinin altini degistirmeyi hala cok seviyor. Heralde cocuklugunun su ilk 3 senesinde en uzun oynadigi oyun bu oldu kuzunun.
Stickerlarla cok vakit geciriyor ve biraz biraz boya yapmaya basladi. Deniz hic boyalara cok duskun olmadi. Genelde bize boyatiyordu kitaplai. Ya da onune bos bir kagit koyunca sen ciz anne diyord. farkettim ki bizim gibi cizemedigi icin bunu yapiyor. Bu aralar yeni bir oyun cikardim. Deniz ne cizerse ben de oyle ciziyorum. Bulut cizelim diyor mesela. Tamam diyorum. Sen basla hadi. O bir yuvarlar ciziyorsa, ben de onunki gibi bir yuvalark ciziyorum. Bu hosuna gidiyor, anne de benim gibi ciziyor diye seviniyor. Bir seyi boyamami isterse sinirlara falan bakmadan karaliyorum. Etrafina tasiyor falan. Boyle yapmaya basaldigimdan beri o da daha cok boya yapiyor.
Deniz mukemmeliyetci olacak sanirim. Benim gibi. Annede cekilmeyesi huylardan biri daha gitmis kizima. Bana oyle benziyor ki ck iyi anliyorum onu. Ama ayni zamanda benim gibi olmasin istiyorum. Basarmanin mukemmele ulasmak oldugunu sanmasin. Ozan, Gonca ve diger arkadaslarim ya keske senin gibi olsa birak cocugu dyorlarla. Cunku onlar benim icimde yasadiklarimi bilmiyorlar. Evet insanin elini attigi isi iyi yapmaya calismasi ve onu iyi yapmasi cok guzel. Dileim Deniz bunu yapar. Ama ote yandan insanin ya iyi yapamazsam diye bazi seylere elini bile surmemesi, denemekten korkmasi, ya basaramazsam kuskusuyla bazi seylerden kendini geri tutmasi cok kotu. DIlerim deniz bunu yapmaz. Dilerim ben onun bunu yasamamsina yardim edebilirim.
Biliyorum o da kendi yolunu bulacak. Ama ben sadece kendimce ona yardim etmeye calisiyorum. Bir seyi yaparken surekli denemek onemli Deniz diyorum. Dene olmazsa hic onemli degil. Bir daha denersin annecim. Ya da istermezsen bir daha hic denemezsin. Cunku mukemmelliyetciler bilir ki, mukemmel olana kadar denemk insani cok yorar cok ama.
Bir oyuna basladi mesela ama 2 dakika sonra birakmak istedi. Birak Deniz diyorum. Sikildin mi birak annecim. Boya ortada kalsin, yeni actigimiz kestigimiz bantlar orada kalsin. Onemli degil. Cunku inanin degil. Ben sirf bir ise basladim diye ondan nefret ede ede bitirmenin ne demek oldugunu biliyorum. O hissin yaninda bunlarin hic onemi yok.
Konu nereye geldi yahu :) Biz esas konuya donersek....
Deniz 35 aylik.
Kokos olma yolunda emin adimlarla ilerliyor :) Elbiseler giysin bayiliyor. Hele elbiselerine iltifat edilsin, ona guzelsin densin, aman ne yakismis bunlar sana densin mest oluyor.
Saciy basiyla oyle cok derdi yok. Onun derdi elbiseler. Ha guzel tokalar takinca arada seviniyor ama elbise giydiginde sevindigi kadar degil o sevinc asla :)
Ilk ojesini gectigimiz haftasonu tam da 35 aylik oldugu gun surdu :) Aman ne sevindi. Aman ne svindi!
O gunden beri bizim evde ojeler pek kiymetli. Bu sabah krese giderken cok sevdigi limonlu elbisesini giydi. Bu sariya bana sari oje surelim guzel olur dedi :)
Deniz 35 aylik.
Uzadi. Artik pek cok 3 yasinda cocuk gibi gorunuyor. Ama hala minnos. Sanirim hep de oyle olacak. Orta boylu ince bir kadin olacak gibi duruyor :)
Elleri, ayaklari buyudu. BIraz kilo aldi. Su aralar bize daha bir buyuk gorunuyor :)
Deniz 35 aylik.
Yerse cok guzel yemek yiyor. Masallah. Ama yemek istemiyorsa ne yaparsan yap yemiyor. Bu hep boyleydi. deniz hep ne yiyecegine ve ne kadar yiyecegine kendisi karar verdi. O yuzden bizim evde yemek konusunda israr yok. Cocuk yerse yiyor iste. Benim de sonucta canim her gun ayni miktarda yemek istemiyor.
Ama bir sey var ki ne kadar verirsen ver yiyor. Dondurma! Ilk dondrmasini Mayis ayinda Sasalida yemisti. Bu yaz dondurma yemesine izin verdik. Ay ne sevindi. Cocuga dondurma de dunyasi degisiyor. Oyle istahla oyle mutlulukla yiyor ki anlatamam. Sif o mutlu olsun diyekac gece Ilicaya indik. Ineriz yeter ki sevinsin :) Ha tabi gunde 1 dondurma hakki var o ayri :)
Deniz 35 aylik.
Yuzmeyi cok sevdi. Hatta baya derin bir denize cup cup atladi. Yuzune su gelmesini, kafasinin suyun altina girmesini cok sevmiyor ama suda olmaya bayiliyor. Cesmede neredeyse her gun denize girdi. Her gun de kahkahaarla cigliklarla yuzdu :)
Bu yaz ilk kez havuza da girdi ve ona da bayildi. Hatta denizden daha cok sevdi bile diyebilirim. Bir cocuk havuzuna bir buyuk havuzuna dolasti durdu. Memonun oyuncaklariyla oynadi, kendi oyuncaklariyla oynadi. Bu sene havuzda da baya vakit gecirdi.
Babasiyla ve dayisiyla atlamaca oynamak, merdivenlerden cikip cikip geri girmek, Denizde babasinin onu atip atip tutmasi, haydi simdi yosun olduk, simdi yengec olduk diye suda oyunlar oynamak cok sevdikleri oldu. Deniz bu yaz yuzmeye doydu :) hatta tatilin son gunlerinde ben artik yuzmicem demeye bile basladi :)
Deniz 35 aylik.
Donus yolu baya rahat gecti. sanirim ucak konusunda yasadigimiz sikintida dogru yolda ilerliyoruz. Korkusu bitti gecti diyemiyorum. Ama dogru yolda oldugumuzu goruyorum. Rahatliyor. Goruyoruz rahatliyor. Ah cok sukur rahatliyor.
Arabada da 5-6 saatlik yolculuklari dahi cok guzel yapti. Ama su aralar arabada sikiliyorum demeye basaldi. Bence bu da o uzun yolculuklarin bir etkisi. Cocuk da hakli. Araba koltugunda onca zaman hic kolay degil sonucta.
Deniz 35 aylik.
En cok evimizi seviyor. Soyluyor da. Evde duralim diyor mesela. Evimizde oyun oynayalim diyor.
Ama bazen de sikildim hadi bir sey yapalim diyor. Zaten bu ara en cok kullandigi kelime sikildim. Bu nereden cikti anlamadik. Ama nerede olursa olsun bir sikiliyor kucuk hanim. Ona dedim ki "Deniz, biliyor musun sikilmak cocuklar icin cok guzel bir sey. Cunku oyun bulabilirsin" Biraz bu iyi geldi. Ben sikildim ama oyun buldum diye geliyor yanima. Bakalim ne kadar idare edecek boyle.
Deniz 35 aylik.
Bu arada habire zipliyor ya da tirmaniyor. Bizim kose yastigi kizimiz gitti, simdi ben suraya tirmanicam diyen bir cocuk geldi.Gecen gun baktim duvarin orada. Ne yapiyorsun annecim dedim ""duz duvara tirmanicam" dedi. Artik bu sozu duymus muydu, yoksa atalarimiz mi cocuklardan duyup soylemis bilemiyorum :)
Deniz 35 aylik.
Konusuyor. Zaten biliyorsunuz Deniz hep konusuyor. Ama cok guzel konusuyor. Bicir bicir, tane tane, uzun uzun. Cok guzel konusuyor.
Konusmalar, sohbetler, sarkilar ve danslar bu ara bizim evde hep var. Danslar yeni basladi. Hadi dans edelim diye beni kaldiriyor basliyoruz ziplamaya. Dans konusunda da boya konusunda oldugu gibi denizi takip ediyorum ben. O nasil dans ederse bizim evde danslar oyle oluyor :)
Deniz 35 aylik.
Uykuya jala zor geciyor. Istemedigi bir sey olursa aglamaya basliayabiliyor. Ona biris hayir derse hemen dudaklarini buzup kenara cekiliyor. Sinirlenirse bizi yerimizden sicratabilecek kuvvette cigliklar atabiliyor. O kadar kendi dedigi olsun istiyor ki "annecim bu beyaz" diyorum mesela "hayir hayir anne, bak bu beyaz" diyebiliyor :)
Ama ne yaparsa yapsin canim.
Bazen beni sinirden delirtse de. Uyku saatlerinde cileden cikarsa da canim. Illa kendi istedigi olsun diye diretse de, bazen bizi yerimizden ziplatacak kadar kuvvetli bir ciglik atip noluyoruz be dememeize sebep olsa da canim. Arada sozumu dinlemese de, sabrimi zorlasa da canim. Icim hep ona yetememe hissiyle dolu olsa da, hayatimida hic olmadigi kadar kendimi sorgulamama sebep olsa da canim. Dunya bir yana Deniz bir yana. O hep ama hep benim Canim.
Buyuyor iste benim kizim
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder