Secimler iptal edildiginde umutsuzluga kapilmstim. Yine kazanamaz diye degil, niye bir daha secim olmasi gerekiyor ki diye. Demokrasi dedigin, sandiktan cikana saygi degil miydi? Biz secimle bile istedigimiz insanlari secemeyecek miydik? Sectigimizde secim yenilenecek miydi? Bundan onceki secimlerde de biz sonucu begenmemistik ama iptal ettirmemistik. Zaten oyle bir gucumuz mu vardi? Gucu olan isterse secimi iptal bile edebilecek miydi? Demokrasinin sonu gelmis miydi? Iste bu yuzden uzulmustum. Secimlere inancimi kaybetmekten korkmustum.
Ama sonra o meshur ceket cikarma sahnesi olmustu. Vay be demistim, benim umutsuzluga kapilma hakkim var mi? Asil calisacak olan, dur bastan baslayalim, ben buradayim, daha cok calismaya da varim derken, oturdugum yerden benim umutsuzluga kapilma hakkim var miydi?
Yoktu. Hicbirimizin yoktu. Ve hepimizin ihtiyaci olan da "umudunuzu kaybetmeyin" diyecek bir insandi. Ve bu kez o insan vardi!
Gectigimiz 2 ay hep onu izledim. Nasil vazgecmiyordu, nasil sinirlenmeden durabiliyordu. Aslinda biz de eskiden boyleydik 2014ten once falan. Ama tukenmistik, bitmistik, sabrimiz kalmamisti. O nasil sanki 2014ten oncesinde kalmis gibiydi? Yoksa onunla birlikte yeniden o zamanlara donmek mumkun muydu?
Belki. Belki de degildi. Yasayip gorecektik.
Dun secimleri heyecanla bekledim. Bir yandan kazanacagina emindim, bir yandan kaybedecekleri secime girerler miydi diye dusunuyordum. Bundan nefret ediyordum iste. Kotu dusunmeyi ogrendik. Resmen kotu dusunmeyi ogrendik biz. Artik icim tamamiyla rahat, her sey her zaman kuralina uygyn gidecek, demokratik bir duzen var ve geregi yasanacak diye dusunemiyordum. Icimde bir yerlerde bir seyler ya bir oyun donerse diyordu. Eskiden bu hissi de bu dusunceleri de bilmezdim. Ogrendim.Ve bunu hic ama hic sevmiyordum.
Ama korktugugum gibi olmadi. Bu sefer korktugum gibi olmadi. Bu sefer hersey sakin ilerledi.
Secim bitti ve ben kendimi kus gibi hissediyorum. Sinirlerim bozulmamis, ay caldilar yok cirptilar (her parti icin) muhabeti olmamis, sabaha kadar twitter bakmamisiz.... Aliskin olmadigimiz seyler bunlar. Baksaniza halimize, secim olmus, biri kazanmis digerleri kaybetmis. Kaybeden cikmis kazanani tebrik ederim demis. Kazanan cikmis, tesekkurunuze tesekkur ederim demis. Bir medeniyet bir mutluluk. Duruyorum ve iste bunun tadini cikaryorum.
Inanin mutlulugum sadece Ekrem Baskan kazandigi icin degil. Tabi ki buna cok seviniyorum Cok! Ama sadece bu degil. Ben secimlerin boyle gecmesine bitmesine seviniyorum.
Mutluyum!
Katiksiz mutluyum.
Bu hissi cok ozlemisim.
Ben bu sabah demokrasi ile yonetilen bir ulkenin vatandasiyim. Ben bu sabah mutluyum.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder