Deniz 28 aylik olurken

Tatil, tatil sonrsa ara gecis donemi bitti Ve ben gunler sonra bugun ofise geldim. Ofis insaniyim biliyorsunuz, hic yadirgamadim. Toplantilara basladim. 

Guzel dinlendik. Cok iyi geldi bu tatil. 

Cogunlukla evimizdeydik. Ozel cok bir sey yapmadik. Sakince gunleri yasadik. Cok Denizle oynadik. cok dizi izledik, cok yemek yaptik ve cok yedik! O sonuncusunu cok yapmasak iyiydi!

Deniz de bu tatili sevdi bence. Anne babayla oynadi, dolandi. Krese gec gitti, erken cikti. Hic gitmeyebilrdi de ama kendisi gitmek istedi. Bizimle zaman da sanirim bir yere kadar.

Bu aralar bizimle zaman gecirme sekli cok degisti. Bildiginiz oyun kuruyor, bizi dahil ediyor. Sohbetlere dahil oluyor. Eskiden de hayatimizin en buyuk parcasiydi elbette. Ama su anda kendisi hayatimiza bile isteye dahil oluyor. Buna bayiliyorum. Gercekten bayiliyorum.

Mesela biz arkadaslarimizla sohbet ediyoruz. O da bir yerinden sohbete katiliyor. Guzel katiliyor ama. Soyle bir sey oldu mesela. Arkadaslarimizla bulustuk, Amerika'da bir dogal parka gitmislerdi. Onu anlatiyorlar. Geziyi anlattilar, o dogal parki anlattilar ayi gorduklerini soylediler. Deniz bunlain hepsini dinledi. Sonra, ben de muzede ayi gormustum dedi. O ayilari anlatmaya basladi. Bu sohbeti anlayip, kendince dahil olma halleri icimi eritiyor.

Duygularini cok guzel ifade etmeye basladi. Deniz dogdugundan beri her seyi anlatiyorum ona. Deniz ben mutlu oldum cunku su oldu diyorum. Bugun biraz uzgunum kizim cunku su oldu. deniz sonra oynayalim mi anne yorgun cunku sunu yapti gibi. SImdi aynisini Deniz bize yapiyor. 

Ben simdi biraz kizdim cunku... Ben yukari gidip yalniz durucam cunku... Ben biraz huysuzum. Ben cok huysuzum. 

Ve en sevdigimi gecen gun soyledi.  Birlikte fotograflara bakiyorduk. Bir fotografa geri donememi istedi. O fotografta Deniz kucagimda ve elleriyle yuzumu tutmus, egilmis bana bakiyor. Dedi ki...

Annesi, Deniz annesine bakiyor. Cunku annesini cok seviyor. 

Bu duygularini ifade edisleri benim kalbimi aliyor, onun ellerine veriyor ve kalbim orada eriyor. 

Bu aralar rutinlerimizden biri Deniz eve gelince kreste yaptiklarini anlatmasi. Ben ise basaldigimdan beri her aksam Denize ofiste ne yaptigimi anlatiyorum. Toplantiya girdim, arkadaslarimla konustum, yazilar yazdim, seni cok ozledim, gozlerimi kapattim seni dusundum gibi. Simdi Deniz de okulda yaptiklarini bana anlatmaya basladi.

Sianla oyun oynadim. Dany yaramazlik yapti. yapma Dany dedim. Claudia (ogretmeni) tirnaklarina oje surmus senin gibi. Kirmizi. 

Bazen sorular soruyorum. Yemek yedin mi diyorum? Ne yemek vardi? 
Yedim. sandvic vardi yedim. Corba sicakti. Claudia bana onluk bagaldi...

Uyudun mu? 
Uyudum

Ne kadar uyudun?
Uc uyudum. 1-2-3 5 uyandim.

E her zaman anlattiklarinin mantikli olmasi ya da birebir yasanmis olmasi tabi mumkun olmuyor :)

Artik gercekten arkadaslari var. Sectigi arkadaslari. Sian, Aby, Emilia, Zoi, Dany. Christmas icin Denizin arkadaslarina kucuk hediyeler almak istedim. Kres mudurune sordum adlari nedir arkadaslarinin kart yazmak istiyorum diye. Gulcin Denizin cetesi sunlar demis bana :) Oyle gulduk ki buna. Bu minnaklar kendi aralarinda oynuyorlarmis. Baska bebekleri cok takmiyorlarmis. Hepsi bebek odasindan da arkadaslari. Buyurken arkadasliklarinin da buyudugunu gormek sahane.

Ben de bu sne, Denizin arkadaslariyla biraz daha yakinlasmasi icin firsatlar yaratmaya karar verdim. Evet 5 gun onlarla. Acikcasi o yuzden haftasonlarini sadece bizimle gecirsin istiyordum. Ama bu haftasonu Danny ve annesi bize geldi 1-2 saatligine. Aman ne kadar mutlu oldu gormeliydiniz. O kadar sevindi ki yerinde duramadi. Sonra anne Sian da bize katilsin mi? diye sordu. Ben de iki hafta sonrasi icin onlari davet ettim.

Evet bizimle yalniz vakit gecirmesini cok cok cok onemsiyorum ama zaten cocuklu bulusmalar 1-2 saat oluyor. O yuzden bundan sonra Denizin arkadaslariyla bulusmasi icin biraz gayret edecegim. Nihayetinde cocuklara bir kurabiye bize bir kek, bir de cay. Tamam. yaparim canim :)

Babasiyla arasindaki bag gun be gun derinlesiyor. Bir a-baba demesi var ki anlatamam. En favori kudurma arkadasi babasi. Deniz su aralar butun dunyanin onun oldugunu dusunuyor. Okuduguma gore yasin etkisiymis. Bence bizim durumumuzda biraz da kresin etkisi. Mine, that is my diye diye dolasiyor ortalarda. Ingilizce soyledigi icin kresin de etkisi oldugunu dusunuyorum. Ama ote yandan hakikaten 2 yasinda aidiyet duygulari cok gelisirmis. lanlarini iyice belirlemek isterlermis. O yuzden bu sey sey benim donemi yaygiinmis.

Bu mine, that is my... hali Ozanla aralarinda bir  oyu oldu. O oyle dediginde Ozan da mine, taht is my demeye basliyor. BAya bildiginiz tartisiyorla. Ben bunun dogru oldugundan emin degildim. Cocuk stres oluyor gibi geliyordu. Ama meger sipa bunu iyice oyun yapmis. Gecen gun Ozana, babasi hadi huysuz ol mine de dedi :) Sonra oynadilar guldu guldu. Bir gun Ozan yoktu. Biz denizle evdeydik. Hadi sne de baba gibi huysuz olsana diyor bana. E oldum ne yapayim. Performansimi cok begenemdi ama guldu :)

Beraber zipliyorlar, kosuyorlar. Ve en fenasi koltuk tepesine zipliyorlar. Deniz temkinli bir cocuk. Bana benziyor. Hicbir seye oyle direk atlamaz. Bir bakar baskasi ne yapiyor, basina ne geliyor. Ayni ben. Bu anne baba icin cok guzel bir sey, inkar etmiyorum. Ama bir seyden eminim, Denizin benim gibi olmasini istemiyorum. ben fiziksel aktivitelerde hep geride durudum, hep. Bisiklete binemedim, paten kayamadim. yau onlari gecin kosmayi 18 yasimdan sonra ogrendim. Ve bunun eksikligini gercekten hayatimda yasiyorum. Is aktivitesi oluyor mesela atlamali ziplamali ben kenara cekiliyorum. Tamam temkinli olsun ama Deniz benim gibi olmasin istiyorum. O yuzden boyle hoplamalar ziplamal hosuma gidiyor. Ama abartmasinlar tabi :)

Bu ara favori oyunu su. Koltugun kenarina geliyor ve oradan kucagimiza artliyor. Bildiginiz birakiyor kendini. Benim yurek selanik! neyse ki anne baba olmadan yapilmaz diye kendi kendine konusuyor. Iste bunlar hep babanin ogrettigi kudurmalar :)

Deniz 28 aylik olmaya adim adim yaklasirken (bu Cuma 28 aylik olacak), bizde durumlar boyle. heralde deniz icin en belirgin gelisim alani konusmasi. Krestekilere gore 3-4 yas cocuklari kadar konusuyor. Ben ingilizcesini cok duymuyorum ama evet turkce baya konusuyor. Ben de 2 yasindayken baya konusuyormusum sanirim bu tarafi bana cekti :)

Sarkilari bastan sona soyleyebiliyor. Bayiliyor sarki soylemeye. Kreste de kendi kendine baya sarki soyluyormus. Ingilizce de turkce de sozleri baya soyluyor. Ama tabi arada yaziyor da. Iste ben o yazmalara bayiliyorum ya :)

Yanlis soyledigi cok az kelime var. Onlari da biz konusurken duyup hizla duzeltiyor. ben yanlis soyleyince Denizi duzeltmiyorum. Cunku yanlis soyledikleri cok hosuma gidiyor 1. Zaten kendisinin bizden duyup duzelttigini farkettim 2. Bir de benim duzeltmeme gerek yok diye dusunuyorum.

Kendi kendine kitap okumaya basaldi. Ezberledigi kitaplari ayni bizim tonlamalarimizla kendisine okuyor. O anlara bayiliyorum :)

Hala kitaplar en cok vakit gecirdigi sey. Sonra eglenceli boyalalalamalar var. O son ardan onceki la defalarca soyleiyor evet :) Beraber boya yapiyoruz ve bunu cok seviyor. Ama sanirim ben fazla kaptiriyorum kendimi. Cok severim de boya yapayim, cop adam cizemem ama ver renkli kalemler orayi burayi boyayayim. Hah iste ama sanirim ben cok kaptiriyorum kendimi gecen gun annesi boyama bitti. tamam mi. Hadi birak. Sonra yine boyarsin dedi :)

Oyle anlarda konusmasi cok cok cok hosuma gittigi icin guluyorum . Ama buna sinirlenmeye basladi. Ciddi bir sey anlatirlirken bizim evde gulemiyoruz artik soyleyeyim.

Bu ara cok yazamiyorum ya yazinca da boyle kantarin topuzu kaciyor iste. Kusura bakmayin.

Sozun ozu Deniz buyuyor ve ben o buyurken onunla gecirdigimiz gunlere bayiliyorum.
Cuma belki yazarim belki yaamam ben bu yaziyi Deniz 28 aylik ayzisi olarak buraya birakivereyim.
Canim kizim benim :)