Bu sabah Deniz'i krese birakiren hic aglamadi. Kucagimdayken ogretmeni geldi yanimiza. Deniz uzandi ve yanagimdan optu. Sonra ogretmenine dogru uzandi, kucagina gitti. Dondu bana el salladi ve guldu.
Tum bunlar olurken ben resmen elim yuregimde bekledim, aglayacak mi diye ama aglamadi. Ben cikarken aksama gorusuruz annecim dedim ve bana el sallayip yine guldu. Sevincten uctum.
Uzun zamandir baya iyi gidiyor kreste gunleri. Aslinda su son hastalik olmasaydi ve 2 hafta ara vermeseydik cok daha once tamamen alismis olacakti. Ama 2 hafta ara verince neredeyse bastan basladik her seye. Yine de gecen hafta cok aglamadi. Ben sabah aglamalrindan daha cok aksamustu onu alirken aglamasi uzuyor. O zaman sanki butun gun orada mutsuz olmus da, bana niye beni almadin diyormus gibi geliyor. Icim yaniyor. Gecen hafta aksamlari aglamiyorsu mesela.
Dun benim ofise erken gitmem gerekiyordu Ozan birakti Deniz'i. Gulcin hic aglamadi diye mesaj atti. Tesaduf mudur acaba demistik. Degilmis :) Ama yine de gunu gununu tutmayabilir tabi. Yine de sevineyim degil mi? Alisti sanki ha. Hadi insallah :)
Canim Deniz. Birtanecik kuzu. Sen hep mutlu ol e mi. Hep ama hep bebegim...
Hadi ben yazdim kactim :)
Aklıma Ece yi kreşe ağlayarak bırakıp, vicdan azabıyla işe geldiğim günler geldi. Ama alışıyorlar Gülçin. Deniz kuzusu da alışacak.
YanıtlaSilDün kreşte seminer vardı, dolayısıyla Ela kreşte daha uzun kaldı. Seminer bitip sınıfına girince, onu duvara yaslanmış yorgun bir şekilde sandalye üzerine oturmuş beni beklerken gördüğümde içim cız etti. Nasıl yorgun geldi bana. Hepsi vicdan azabı, ama napalım? Off
Ah kiyamam ona ben. Kuzu Ela.
SilAma cok da egleniyorlar Nil. Deniz artik oraya gidince seviniyor. Yepyeni seyler ogreniyor. Ingilizce anlamaya basladi. Sonucta Ela icin de oyle. Muhtemelen evde egleneceginden daha cok egleniyordur inan bana. Uzme kendini hic...
Bence Deniz gayet kisa surede adapte oldu Gulcin. Hele ki hastalik durumlarini dusununce, o donemde ekstra anneye bagimli hale geliyorlar.
YanıtlaSilAlia biz buraya tasinmadan once nursery e gitmiyordu, bakicisi vardi. Buraya gelince artik 3,5 yasinda yasitlariyla sosyallesmesi iyi olur ve ayrica reception malum burda 4 yas sonrasi basladigi ve alismasi iyi olur diye dusundugumuz icin once childminder ile basladik. Bir anda buyuk bir gruba girmesi zor olabilir diye dusunerek. Ama 1-2 ay sonra childminder daki bebek sayisi artip Alia'nin yasitlari kalmayinca nursery e basladi. Ve tam olarak alismasi ve severek gitmesi sanirim 2-3 ay aldi. Ve simdi biliyorum ki cok egleniyor, hergun birsuru hikaye ile geliyor eve. Hatta arkadaslarina Turkce gunaydin demeyi ogretmis bu hafta (bu arada kendisinin Turkce bilgisi 15-20 kelime ile sinirli ama Turkce konusabildigine dair kendine olan guveni tavan :) )
Nil'in de yukarida dedigi gibi anne-baba olmak hep bir vicdan muhasebesi, bana kalsa konu okula bile gondermek istemiyorum, home schooling taraftariyim :) dunyanin tum kotuluklerinden korumak istiyorum onu hayati boyunca ama o hayata da hazirlikli olmasi gerekiyor, hep bir kisir dongu :)
evet bizi hastaliklar mahvetti yoksa kesin daha cabuk alisacakti bence de. Bizim sanssizligimiz sucicegi oldu. O gelince zaten 2-3 haftasi oyle gitti. Bir de arada dis cikardi falan. Neyse gecti bitti diye umuyorum. Childminder bize de ondan onermediler. Hemen sayi artiyor diye. Iste kres mres hepsi ayni aslinda. evde olmadigi surece :)
SilSonunda Deniz de cok eglenmeye basladi. Oyle mutluyum ki elvan. Bugun yine babasina babayy demis ve gule gule oynamaya gitmis. O oyle mutlu olunca her sey baska oluyor iste :)