Subat gunleri....
Subat
Turkiye gunleri. Ozanin gelisiyle daha da neselenen Turkiye gunleri. Denizin kucaktan kucaga gezdigi zmanlar. Benim yardimla daha rahat bebek baktigim, hatta biraz da kendime bakabildigim gunler. Ama elbette bir yandan duydugum ac bu cocuk, mama lazim, artik yemek tattir, nasil su vermiyorsun laflari. E turkiyedeydik demistim degil mi :)
"Bloguma yazamıyorum buraya içimi dokeyim. Salı gunu gündüz Deniz beni çok zorladı. Uyumadi, durmadı, oynamadı, huzursuzlandi. Agladi, çok agladi. Ben de her zaman pozitif olamıyorum. Bazen, ozellikle de Denizin derdini anlayamayinca, ona yardım edemeyince çok üzülüyorum ve bunaliyorum. Böyle zamanlarda üstümden tır geçmiş gibi oluyor, çok ama çok yoruluyorum. Ne yalan söyleyeyim, kaçıp gidesim bile geliyor. Ve tabi takip eden vicdan azabı. İcinin içini yemesi. Ona bakınca bile içimin sizlamasi.
İşte sali öyle bir gundu. Sonra yağmur yağdı. Ve sonra günün kalanında Deniz bambaşka bir bebekti. Sakinlesti, neselendi. Canım bebegim. Kim bilir ne derdi vardı da ben anlayamadım işte onu. ona her baktığımda aklımda bu vardi.
Bu sabah düşündüm de #annelik böyle galiba. İnişli çıkışlı. Yağmurlu güneşli. Icinde hep bir yumru varmış gibi. Bazen bolca vicdan sorgulamali. Bazen çok zor ama çok da güzel işte. Çok sevdiğim bir anne yazarın dediği gibi#annelikherzamantozpembedegil işte. Bugün yeni bir gün. Güzel olsun. Güneşli olsun. Bebekler de hep mutlu olsun. Öyle işte 💜"
"Bugun İstanbul'dan Denizin teyzeleri geldi. Nefis bir gündü :) " 25.02.2017
Subat bitti...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder