26 Ağustos 2016 Cuma

Gulcin ne yiyorsun?

Basima bunun gelecegini hic dusunmemistim ama bu siralar mail atip, hamilelikle ilgili soru soran cok oluyor. Tamam dedim yazayim o zaman. Sunu bastan soyleyeyim Gulcince bir anne blogu degil. Benim hicbir konuda olmadigi gibi hamilelik konusunda da engin bilgilerimi paylasmak gibi bir amacim yok. Zaten engin bir bilgim de yok. Yuvarlaip gidiyorum. Oyle cok arastiran, okuyan, kitaplar arasinda bir hamile de degilim. Basindan beri kendimce kafama yerlestirmeye calistigim seyler var:


- Hasta degilim hamileyim.
- Bu cok ama cok dogal bir surec. Ne kadar az mudahale edersem ve her seyi akisina birakirsam o kadar rahat olurum.
- Yapilmasi gereken her seyi vucudum zaten yapiyor. Ben sadece ona destek olmaliyim.
- Bu isin de yarisi sans. Ne yasayacaksam sansima. ne mide bulantisini, ne baska kucuk rahatsizliklari engelleyemem. Sansima ne cikarsa onu yasayacagim. 
- Ileride pisman olmamak icin, her anin tadini cikarmaliyim.

Yani olabildigince rahat bir hamileyim. Gonca daha hamileligimin basinda demisti ki, o kadar cok anne blogu okudu ki sanirsin 3.yu doguruyor :) Ne gulmustuk. Tabi ki arada cok panikliyorum. Tabi ki cogu zaman basima gelenlere sasirip kaliyorum. Basima da garip seyler geliyor arkadas! Yok bebeginizin gobegi kucuk, yok ellerinizdeki  dokuntuler kolestaz olabilir. Ben rahat kalayim dedikce adini duymadigim seylerle karsilasiyorum. Ama genel olarak elimden geldigince normal hayatima devam etmeye calisiyorum. Bu benim tercihim. Ben boyle rahat ediyorum. Boyle huzurlu bir hamilelik geciriyorum. Bence zaten herkes nasil rahat ediyorsa oyle yasamali bu sureci. Ha ben benim gibi rahat hamilelere kendimi daha yakin hissediyorum tabi :) Gerci 32. haftadan once daha rahattim ben. Bu gelisim geriligi, kolestaaz falan yordu beni artik. 

O yuzden bana soru sordugunuzda panikliyorum bazen. ben oyle incik cincik bilip yasamiyorum ki bu sureci. Ama madem sordunuz arada peki yazayim :)

Bu ara en cok sroulan su oldu: Gulcin ne yiyorsun?

Biliyorsunuz degil mi muhtemelen kucuk bir bebegimiz olacak bizim. O yuzden ben yazayim ama bence siz benim yaptiklarimi yapmayin :) Vallahi elimden geldigince her seyi yiyorum. Bazilarini severek yiyorum, bazilarini sevmeyerek ama yiyorum.


Hamileligim suresince cok oyle aserme olmadi bende. Bazen canimin cok istedigi seyler oldu ama delice, yemezsem mahvolurum kivaminda degildi hic hissettiklerim. Nromalde de yemek diyince gozu donen bir insan oldugumdan huyum cok degisti diyemeyecegim :) Ama su gectigimiz haftalarda canim istedigi seyler cok degisti.

- ilk 12 hafta - deli gibi ispanak yiyordum. Ama oyle boyle degil. Her hafta 2-3 kere ispanak pisiyordu evde. Ozan heralde bir sure ispanak gormek istemeyecek. Ayni donemde yesil mercimek, nohut gibi bakliyatlara da dustum. Baktik, ortak noktalari demirmis. Heralde dedik demir eksikti vucudumda. Bebek de sobiyet istemiyor yani, eksik vitamin mineralde gozu :)

- Ilk 15-16 hafta tatli gozume gorunmesin istedim. Ki beni biliyorsunuz onceden  gunde bir paket cikolata yiyen insandim. Yok icim tatli hic almadi. O ilk 15-16 haftada belki 3 dilim kek yemisimdir, belki yememisimdir. belki 1 paket cikolata, belki o bile yok. O derece tatlidan kactim.

- Amma velakin portakalin en tatlisinin pesindeydim. Ay ne sevdim portakali su hamilelikte ben. Hem de su tatsiz ingiliz portakallari yani. Ne istahla yedim bilemezsiniz :) Eksi olmayacakti ama hep tatli portakalin pesindeydim. Kivi ve elma sevdam da ayni doneme denk gelir. :) Hala da portakal, kivi, elma  gordum mu affetmiyorum.

- Yine hamileleigimin genelinde bir meyveye duskunluk oldu bende. Inan olsun bir bahce yedim! favorim cilek! Bir ara eve cilek yetistiremiyorduk :) Elma, mandalin, nar, kiraz, kayisi. Ne bulursam yedim meyve olarak. Hala da yiyorum. Cocuklugumdan beri meyve sevdalisi oldugumdan buna sasirmadim. Oh nasil severek yiyorum anlamatamam :)

- Bir ara muhallebiyle aklimi bozdum. Ki o da 20-25. haftalar arasi. Istanbulda sariyere tatli yemege gittik o kadar :) Evde bir ara habire muhallebi yapiyordum. O da sanki gecti simdi. Mesela su anda evde muhallebi yok :)
- Bir ara hep karpuz pesindeydim. Sabah, ogle, aksam karpuz verseler bana hayir demezdim. Allahtan gebelik sekeri cikmadi da meyvelerle bu yakinligim devam edebildi. 

- Son duskunlugum de dondurma! Cok guzel bir sey! Hele meyveli olunca nasil da nefis bir sey. Hava da sicak ya nasil severek yiyorum anlatamam :)

Velhasil kelam benim yemegi cok istedigim seyler iste boyleydi.

Istemesem de yedigim cok sey de oldu hamilelikte. Bunlardan beni en zorlayanlari sunlardi:


- Yumurta! Ay ne cektim su yumurtadan. Yiyin diyorlar. hak veriyorum. Cunku protein deposu. Annem de mesela su aralar hastalikla mucadele ederken her gun bir yumurta yiyor. Anladim ben temiz beslenmenin yapi taslarindan biri yumurta. Ben sevmem yumurtayi. 1 ay verme aramam. O yuzden simdi her gun bir yumurta beni zorluyor hem de cok. Yiyorum ama ne oyunlarla. Mesela kahvalti da once yumurtayi yiyip kurtulmak istiyorum. Her sabah Ozanla yumurta pazarligi yapiyoru, Bugun yemesem olmaz mi Ozan? Krep, omlet falan yapip yemege calisiyorum. Ve saklamayacagim, buldugum her firsatta yumurta yemekten kaytarmaya calisiyorum. Her firsatta! Ay bildiginiz Gulcinin yumurtayla savasi :) 

- Sut! ah ne zor alistim. ah hatta yazmistim da :)

- Balik! hamilelikten once bayildigim balik, gozume gorunmesin istiyorum. Oyle sevmiyorum oyle icim almiyor. Sanirim yumurtadan sonra en zor balik benim icin.

- Bunlar disinda aslinda beni cok zorlayan bir sey olmadi. ama hamileligimin basindan beri her gun cig badem, ceviz, kuru kayisi ve incir yemeye caisiyorum. Biraz biktim ne yalan soyleyeyim :)

Bir de yiyemediklerim var tabi.

En basta susi! Ben ersmen susi asericem yakinda. Nasil ozledim anlatamam. Cok ama cok ozledim. Her konuda ayriliga dusen tip dunyasi hamilelerin susi yememesi konusunda mutlak bir birlik icinde. Kac kaynak okudum hani belki bir acik kapi bulurum diye. Yok! Bu hamilelikte susi yok. keske olsa :) Pismis baliktan fersah fersah kacan ben somonlu avakadolu bir kalifornia susi icin neler vermem anlatamam :) Boyle bir kaliforniya susi olacak, yaninda soya sosu, Bandiracaksin bandiracaksin yiyeceksin. Yarabiler yarabbisi cok ozledim yahu!

Neyse konuyu kapatalim hamile delirmesin :) Salam, sosis, suciu gibi islenmis etleri de yemiyorum. Cok zorlamiyor beni. zaten yemiyordum.

Bir de fast food yemeyin diyorlar yemiyorum. Hamburger yiyorum mesela ben. Ama burger king, mc donalds vs degil. etine guvendigimiz, koftesi elde yapilan hamburgeri kacirmiyorum ama :)  Sonucta kofte! Lutfen ama kofte sonucta :)

Olabildigince disarida tavuk yemiyorum. Salata disarida hic yemiyorum. Ama meyve yiyorum dayanamiyorum. hazir meyve sularini zaten icmezdim simdi de icmiyorum. taze sikilmis meyve sularinin pesindeyim, cok guzleller!! 

Aslinda annemle karsislastirdigimda kendimi su aralar birebir ayni beslendigimizi goruyorum. Olabildigince protein agirlikli, sebze agirlikli, sekersiz unsuz bir hayat. Annemin diyeti sekerle de ugrastigi icin daha siki. ben kek, borek falan yiyorum saklayamam. Ama iste sonucta vucdun ihtiyac duyduklari temelde bunlarmis demek ki diyorum.

Onume guzel yemek geldiyse kacirmiyor, iyi pismis olmasina dikkat edip ne bulursam yiyorum desem yeri.


iste bu kadar :) Yemek yemek guzel sey. Hamilelikte de bu degismiyor. O yuzden hele son donemece girmisken kendime ye gari Gulcin diyorum. Zaten bebegim gobusu kucuk kalmis, beslenmesi lazim cocugun ye gari! Yiyorum vallahi :)

Haydi afiyet olsun hepimize :)
Bir de guzel haftasonlari dilerim :)

3 yorum:

  1. Bebek 5 günlüktü, 2 gün olmuştu yani hastaneden çıkalı ve biz "running sushi" ziyafeti çekiyorduk :D Bak şimdi nasıl istedi canım!!!! :D

    YanıtlaSil
  2. Bence gayet de güzel yapıyosun Gülçin. Ben de çok benzer bir yeme/içme süreci yaşıyorum. Ama yumurtanın çoğu halini seviyorum ne yalan söyliyim. Hele bir de şöyle bir şey var, aklına yatarsa dene bence: Patatesleri minik minik, küp küp doğra ve azcık yağda kızarana kadar sotele. Bir kasede yumurtayı çırp, içine az tuz ve pul biber. Kızaran patatesin üstüne döküver, yumurta istediğin kadar pişince bide peynir (kaşar,eski kaşar gibi) rendele üstüne. Yumurtanın bu halini her sabah yiyebilirim. Tamam en sağlıklı hali değil belki ama çok lezzetli oluyor. (Nasıl da tarifini veresim varmış:)) Sevgiler..

    YanıtlaSil
  3. Merhaba;

    Bence de balık şu anda dünyanın en korkunç yemeği olabilir:) Hamilelikten önce haftada 2 3 kere balık yerdim. Hatta evde yemek yoksa hemen balık siparişi verirdim. Şimdi balık denilince bile tüyleri diken diken oluyor. Hele ilk üç ay gerçekten nefret ettim kendisinden. Esasında aynı şekilde etten de hoşlanmadığımı fark ettim (dürüst olayım zaten çok gönül rahatlığıyla da yemezdim, aman tiksiniyorum dedim işin içinden çıktım. Yalnız bunu ebeveynlere anlatmak mümkün değil, çünkü et yemeyen bir insan olamaz dünya üzerinde)

    Benim hamileliğim kışa denk geldiği için ne yazık ki çok meyve seçeneğim yok, ben de kendimi portakala vurdum. Finike'den 9 kilo getirtiyorum. Allah korusun evdeki stok biterse falan:)

    Özellikle ilk üç ay pek iyi beslenemediğimin ne yazık ki farkındayım. Midem falan bulanmadı ama insan her şeyden mi nefret eder? ÖZenerek pişirdiğim tencerelerce yemek çöpü boyladı. Sofraya gelince hayata küstüm. Kaşarlı tostla yaşadım neredeyse. Neyseki şimdilerde daha iyiyim. Artık daha kolaylıkla bulabiliyorum yiyecek bir şeyler.

    Siz yolu bitirmişssiniz, Allah sağlık versin bebeğinize ve size. Bakalım daha başında olanlar nasıl bitirecek bu uzun maratonu.

    YanıtlaSil

Bunlar da ilginizi cekebilir

Related Posts with Thumbnails