33. hafta

Bu yaziyi gecen hafta eklemeliydim ama ekleyemedim. O yuzden bir hafta geriden geldi ama olsun eksik olmasin. Bu hafta 34u de yazarim umarim :)

Zaten gecen hafta yazmıştım 33. Hafta bizim için nahoş bir sürprize gebeydi. Şimdi çok daha iyiyiz. Sabırla 9 undaki ultrasonu bekliyoruz ve ben elimden geldiğince dinlenmeye ve iyi beslenmeye çalışıyorum. Geçtiğimiz 7,5 ayda almadığım kiloyu onumuzdeki 1,5 ayda alacağım. Halbuki ben kilo alınca bebek de mi kilo alıyor? Hayır. Ama işte insan illa birazdaha iyi besleneyim diye uğraşıyor. Ki bana doktor beslenmende hiçbir sorun yok dedi. Olsun hamile kafası işte böyle garip çalışıyor.

Geçen hafta iş yerinde de daha sakin bir haftaydı Allahtan. Ben de dinlenme şansı yakaladım. Bol bol ayaklarımı uzatıp dinlendim. Ayaklarım demişken onlar artık benim ayaklarım olmaktan çıkmaya başladılar. Uzandığım yerde ayaklarıma bakıp, benim mi bu tombiş parmaklar diyip duruyorum. Bir de acıyorum fukaralarda yazık. Hayatlarında görmedikleri bir kiloyu taşıyorlar şu anda. Bari alıştırmış olsaydık kendilerini önceden. Neyse idare edecekler artık :)

Salı Günü'nden sonra baya bozuk olan moralimi düzeltmek için Perşembe günü sinemaya gitti Ozanla. O aslında Salı ve Çarşamba da gidelim diye Israr etmişti ama ben evden çıkmak istememiştim. Sonra Perşembe günü kendine gel Gülçin dedim! Ne yapıyorsun sen? Bu kadar çabuk mu düşüyor gardın. Dur bakalım gün doğmadan neler dolar. Hiç yakışıyor mu sana bu bozuk moral hemen toparlanıyorsunuz dedim. Bu kendime yaptığım müdahale iyi oldu. Sinemaya gitmek de gerçekten iyi geldi. Perşembeden sonra moralim toparlanmaya başlamıştı.

Zamanlama iyi oldu zira Cumartesi günü bizim evde bir babay shower partisi vardı. Hamileliğimin başından beri baby shower insanı değilim diyordum. Ben almayayım, alana da mani olmayayım. Saçma geliyordu bana o parti falan. Türkiye'de de yaygınlaşıyor biliyorum. Burada baby shower resmen olmazsa olmaz bir şey. İş yerinden arkadaşlarım çok Israr ettiler. Olmaz illa yapacağız dediler. O kadar gündem oldu ki bu baby shower Mart'taki beri, artık hayır diyecek Yüzüm kalmadı. Tamam dedim yapalım.

Ay iyi ki kabul etmişim. Meğer ne güzel bir anıymış baby shower. Meğer ne eğlenceli bir şeymiş. Çok ama çok güzel vakit geçirdik.

Ben dekorasyona falan karışmadım. Ama insanlara nasıl abartı bir şey istemiyorum diye söylentiysem harika sade, tam içime sinen bir dekor ayarlamışlar. Gökkuşağından Aşağıya inen yağmur damlaları. Benim hamileliğimi. Bundan daha guzel anlatacak bir dekorasyon olabilir miydi? Bayıldım! Her ayrıntısına bayıldım!

O gün evimiz rengarenkti. 

Gökkuşağı renkleri. Etrafı saran beyaz balonlar. Renkli şekerler, çikolatalar. Kekler, şemsiye süsleri, kelebekler çiçekler. 

Öyle rengarenk öyle güzel bir Gündü ki anlatamam.

Bir sürü oyun oynadık babay showerda. Ben kendi göbeğimin çevresini tahmin etmek de dahil olmak üzere hiçbir oyunu kazanamadım :))) ya insan kendi göbeğinin çevresini bari doğru tahmin eder! El insaf yani :) benim için en değişik oyunsa "name the poo" yani çok afedersiniz boku adlandır idi. O ne diyorsunuz değil mi? Ben de dedim. O ne be dedim. Öyle oyun mu olur dedim. Ama oynayacaksın dediler.

Şöyleymiş efendim. 5 ayrı marka çikolatayı almışlar, mikrodalgada eritip benek bezlerinin içine koymuşlar. Görüntü gerçekten ıykkkk!!! Yarışmacıların görevi her birinin hangi çikolata olduğunu bulmak. Nasıl? Koklayarak ve hatta tadarak! Oldu canım! Ben onu tadar mıyım be? Yatmadım tabi ki. Ama takanlar oldu. Ay hiç imrenmeden alıp o bezin içinden o mol görünümlü çikolatadan yediler. Aman tanrımmmm!!!! Evdeki 15 Kadın içinde o bezlerden en iğrenenin ben olmam tabi ki hoş olmadı. Artık diyorum bir bir gelsinler bez değiştirsinler bari :)))

Daha bir sürü başka oyunlar oynadık baby showerda. Yedik, içtik, güldük. Ben kendi adıma çok eğlendim, misafirleri bilemiyorum. Geçtiğimiz haftanın yoğun stresinden sonra bana bu parti iyi geldi. Iyi ki dedim arkadaşlarımı dinlemişim.

Benim dekorasyona olan tek katkim buydu baby showerda. Turkiyedeki arkadaslarimin bebegimize aldigi hediye;lerden boyle bir kose haziraldim. Istedim ki onlar da bir nevi bizimle olsun. AH yanimda olabilselerdi. Ah hepsine yeniden tek tek sarilabilseydim. Ben bu sene arkadaslarimin kiymetini bir kez daha anladim. Bir kez daha sevgilerinin bana ne buyuk bir guc verdigini hissettim. O yuzden parti boyunca bu koseye bakmak beni cok ama cok mutlu eti. Evet yine uzaktik biririmizden. Yine fiziksel olarak yanimda degillerdi. Ama sevgileri benimleydi. Sevgilerinin hep kizimla da olacagi gibi...

Bir de su sepette duran hediyeler benim dekorasyona katkim. Cok dusundum ne hediye etsem misafirlerimize diye. Sonunda benim icin en guzel hediyenin filmler olacagina karar verdim. Her misafirimize bir film paketledim :)

Partinin sonunda bir şampanya patlattık kızımızın gelişi için. Ben içemezdim ama teyzeleri onun sağlığına dediler. Ben de içimden bin kere aynı şeyi tekrarladım. Sağlığına canım kızım. Iyi ol sen. Sağlığına.

Işte 33. Hafta da böyle geçiverdi... :)