Yine yeniden bir suru insan oldu.
Bitmek bilmeyen bir dongu.
Surekli bastan yasanan bir kabus.
Sadece dun degil ki.
Her gun, istisnasiz her gun Turkiyede bu kabus yasaniyor.
Diyecek soz mu kaldi?
Bu sefer abuk sabuk internet yorumlarini okumuyorum.
Kimsenin aci yaristirmasini cekemeyecegim.
Kimsenin e ama su oldugunda diye baslayan cumlelerini, teroru lanetleyin devleti degil ogretmelerini, hicbirseyin nedenini nicinini sorgulamadan yazilmis senaryolara inanmalarini dinleyemeyecegim.
O parmak sallayan, herseyi bilen ve biz "ya bu nedir boyle?" diyenlere haddini bildirmeye calisan ukalaliklarina katlanayacagim.
Onlara iyi inanmalar.
Bir devletin gorevi halkini korumaktir.
Nokta.
Biz aldiklari her kararla, uyguladiklari her yanlis politikayla kendimizi gun be gun daha da aciz hissediyorsak ben de devlete "ya bu nedir boyle?" derim. Hatta "ya bu nedir boyle!" diye sesimi de yukseltirim.
Bir vatandas olarak bu benim hakkim.
Hepimiz calisiyoruz degil mi?
Isinizi dogru duzgun yapmazsaniz size "ya bu nedir boyle" denmiyor mu?
E devlet de isini yapmiyorsa diyecegim kardesim.
Lutfetmiyorlar ki o koltuklarda oturrarak.
Sanki yalvar yakar biz oturttuk oraya kendilerini.
Biz bu ise talibiz dediler, kendileri istediler.
E talip oldugunuz isi yapin o zaman!
Talip oldugunuz isi dogru duzgun yapin o zaman!
Yapmiyorlarsa da evet hesap soracagiz, sormaliyiz.
Biz hesap sorunca savunmaya gecenlere de diyecek soz bulamiyorum artik.
Ha yok, yurida demistim.
Onlara iyi inanmalar.
Siz parmaginizi sallamaya bize haddimizi bildirmeyi kendinize gorev saymaya devam edin.
Ben olen kim olursa olsun. olum kimden gelirse gelsin uzulmeye devam edecegim.
Siz arsizca olumleri ayirmaya devam edin.
Ben dogru bildigimden sasmadan yasamaya devam edecegim.
Cunku hakliyim.
Cunku insanlarin en temel hakkidir yasamak.
Ve devletler yasam hakkimizi tehdit etmek degil, onu korumak icin varlar.
O yuzden avazim ciktigi kadar bagiriyorum.
Ya bu nedir boyle!
Ya bu nedir boyle!
Delilik bu yaşadığımız Gülçin. Yaşanan her acının ardından; "kim yapmış, ölenler kimlerdenmiş, haketmişler mi, onlar da öyle yapmasalarmış, öbürler de haklılarmış, tabi sonuçta kötü olmuş da" yorumları midemi bulandırıyor artık.. Bitmeyen acılar ülkesi burası.. Bitecek bir gün diye umut etmekse her geçen gün zorlaşıyor:(
YanıtlaSilAynen duygu. Hakikaten gina geldi arsizliklarindan. ne de rahat soyluyorlar o sacma sapan cumleleri. en cok isandan yana umudum tukendi benim :(
SilBilmiyorum Gülçin, ne yapmalıyız bilmiyorum! Çok korkuyorum, önceden fantastik bir kurgu gibi gelen senaryolar bugün gerçekleşmeye o kadar yakın ki! Günlerdir nefes alamıyorum! Ne yaparsak yapalım (sokağa çıkıp isyan da etsek, boynumuzu büküp kendi diş dünyamıza da çekilsek) çok acı çekeceğiz. "Bunca yıldır başkalarının acılarına kuru klavye kahramanlığı dışında bir şey yapmazsan, bu kadar az üretip bu kadar tüketirsen, yasalar değişirken, kurumlar alt üst edilirken internet kahramanlığıyla yetinirsen acı çekmeden refaha çıkmayı Nasıl düşünebilirsin?" diyorum kendime??? Sonra yine soruyorum: Ne yapabilirdim? Ne yapabilirdik? Bir şeyler yapmaya çalışanların çektikleri acı ortada. Eh, onlarla birlikte acı çekmediysek bundan sonraki acılara isyan etme hakkımız var mı? Velhasıl, o acı ama öyle ama böyle çekilecek, çekeceğiz. Bize bırakılan bu yurt için kimler ne acılar çektiler. Onların acısının emanetine sahip çıkamadıysak el mecbur kendi acılarımızı çekeceğiz; ama o çete acıtacak canımızı ama bu devlet ama ülkedeki kaosu bahane edip "Barış getirme" heveslisi başka devletler!!! Korkuyorum, hem de çok!!! Keşke azıcık ümidim kalsaydı da burada paylaşabileceğim :(
YanıtlaSilBir felakete , uçuruma doğru hızla yol alan otobüsun içindeyiz. Otobüs şoförü, yol almamı engelliyorlar, hızımı kesiyorlar dediği bütün fren mekanizmalarını yok etmiş. Buna rağmen yolcuların yüzde 50 si sürekli şoföre tezahürat yapıyorlar. Sesleri o kadar yüksek ki diğer yolcuların sesi pek duyulmuyor. Diğer yolculardan, yanlış yolda gidiyoruz, uçuruma doğru gidiyoruz diye ses çıkaran olursa yüzde 50 den dayak yiyorlar, bazen linç ediliyorlar. Ses çıkaranlar da gittikçe azalıyor.
YanıtlaSilBu felaketten nasıl kurtulacagiz bilmiyorum. Kurtulacakmıyız ondan da pek emin değilim. :(
Çok zor zamanlar yaşıyoruz. :(