Karincanin Su Ictigi

Okudum bitti.

Ama bitmedi.

Poyraz Musa, Aga Efendi, Nisanci Veli, Lena Ana, Zehra...

Hepsi aklimda.

Gecen gun Goncayla kitaplar ustune konsuyorduk. Dedim ki Ysasar Kemal nasil yaziyor Gonca, nasil yazabilir insan boyle.

Degil mi dedi. Karakterler konusurken sanki yanlarinda oturuyorsun.

Hah tam oyle.

Bu kitabi okurken sanki ben o adada yasiyordum.

Etrafim mor menekselerle dolmus.

Ah o mor menekseler, ah o koku.

Kazim Aga efendinin dedigi gibi.

Sanki kanimda menekse kokusu akiyordu.

Ben bu kitabi okurken denizin ustundeydim bazen.

Hatta denizin bifiil kendisiydim bile.

Dort bir yanim balik.

Cesit cesit.

Renk renk.

Ustumde gunesin isiklari civginlasiyor.

Gun agariyor, gun geceye kavusuyor.

Ida dagiydim ben bu kitabi okurken.

Bin pinarli ida dagi.

Topragim bereket.

Topragim tarih kokuyordu.

Poyraz Musaydim, Lena anaydim, Nisancinin torunlari, Usonun kavalindan cikan ezgisiydim.

Bambaska bir kitap.

Daha elime aldigim ilk gunlerde instagramda muhtesem yazmistim.

Okurken defalarca donup okudugum sayfalar oldu.

Okumaya doyamadigim.

Simdi bugun bitti kitabim.

Karsimda duruyor.

Ben ona bakiyorum.

Okudugum satirlar geliyor aklima.

Mis gibi deniz kokuyor etrafim.

Gunes yuzumu isitiyor.

Iyot kokusu cigerime isliyor.

Aciyorum gozlerimi.

Oturmusum kiyiya.

Nisanci Veli tekneyi cekiyor cakil taslarinin ustune.

Poyraz Musanin parlak cizmeleri gozumu aliyor.

Arkadan mis gibi bir balik kokusu geliyor agaclarin altinda tutusturulmus calilarin utunden.

ve ben denize bakiyorum.

Deniz oyle sakin oyle sakin ki

Karincalar su iciyor...

Okumadim

Yasadim ben bu kitabi

O yuzden okuyun demiyorum.

Olur da siz de dalarsaniz o dunyaya, denizin kenarindaki cakil taslarinin ustune bakin.

ben orada oturup adadakilere bakiyor olacagim...