Amasi yok bunun

12 insan oldu.  

Gupegunduz. 

Simdi bundan sonra ama... ile baslayan cumleler kurulabiliyorsa amasi yok bunun.

Karikatur soylemis, boyleymis, oymus, buymus. 

Gelin oturalim bunu saatlerce, gunlerce, aylarca tartisalim. Tabi ki tartisilabilir.

Ama oldurmek?
Benim gibi dusunmeyenin yasamamasi lazim diye hukmetme hakkini kendinde bulmak?

Tehlikenin farkindayiz dedik defalarca.

Oldurmek tek yol gorulmeye basladi.

Tek yol.

Her durumda.

Cikarlar uyusmadi. Oldur.

Gidilen yol sevilmedi. Oldur.

Benim gibi / bizim gibi dusunmuyor. Oldur.

Ve bunlara karsilik ama ile baslayan cumleler kurulabildigi surece sonu gelmeyecek bunun.

Cunku amasi yok bunun.

Bize bunlara karsi duruyoruz diye, oldurmeyin diye yazilar yaziyoruz diye klavye sovalyesi diyenler...

Ustelik bunu yine klavyelerinin basinda diyenler...

Sunun artik farkina varin; asil siz o ama ile baslayan cumlelerinizle klavye katilligi yapiyorsunuz.

Biz durun diyoruz, siz ama canim hakli da bir sebep var diyorunuz.

Biz dunyanin kaderi bu degil diyoruz, siz oldurmek de mesru olabilir diyorsunuz.

Tamam biz klavye sovalyeleri olalim, eyvallah. Siz de sunu bilin o her ama ile baslayan cumlenizde siz resmen katil oluyorsunuz cunku katiller yaratiyorsunuz.

Son yillarda uzulecek cok olay yasadik.

Ama her defasinda yasanan olay kadar olay uzerine yapilan yorumlara da uzulduk.

Hatta belki yorumlara daha fazla uzulduk.

Cunku biliyoruz yorumlar zihniyeti yansitiyor ve o zihniyet ama ile baslayan cumleleriyle bir kara bulut gibi ustumuze yayiliyor.

Halbu ki bu yasananin amasi mi olur?
Olmaz.
Amasi yok bunun...