O net cizgi...

Ofiste birisi var. Pek kimse sevmiyor O'nu. Zor bir insan diyorlar. Oyle sayilabilir. Bazi seyleri kolay kabul etmiyor. Ikna edebilmek bazen mumkun olmuyor. Bazen de gercekten uzun uzun aciklamalar yapman gerekiyor. Kendi dusunduklerini soylemekten cekinmiyor. Hatta bazen cat cat yuzumuze vuruyor dusunduklerini. Hatta bazen oyle insanlarin yaninda yapiyor ki bunu, insan ne yapacagini ne diyecegini sasiriyor. Hakli olabilirler yani. Zor biri belki de.

Ben seviyorum David'i. Durust cunku. Bazen beni de cok zor durumda biraktigi oluyor. Hem de cok cok zor durumlarda. Kabul ediyorum. Ama bunca yil Hollandalilarla calismanin verdigi bir rahatlama var ustumde sanirim. Ben ondan daha beterleriyle de calistim hem de cok. Arada kiziyorum ama bilmem seviyorum da David'i aslinda. Dedim ya durust adam. Ne dusunuyorsa yuzumuze soyluyor. Bir sey yapiyorsak ustune duseni de yapiyor. E daha ne isteyelim adamdan.

Daha biz Amerika'ya gitmeden onceydi. David bir anda ortadan kayboldu. Mudurleri bir sure ofiste olmayacak dediler. Sonradan ogrendim. Meger cok zor gunler geciriyormus. Once babasina teshis konumus. Terminal demisler. Donus yok... Aradan bir hafta gecmis gecmemis annesi rahatsizlanmis. Bir umut olabilir ama cok az o umut da demisler. 

Bana telefonda soyledi bunlari David. Birlikte yaptigimiz bir projenin tarihlerini degistirmemiz lazim dedi. Ben bir sure ofiste olamayacagim. Ne dersin ki bu durumda? Proje yerin dibine batsin. Sen evinde dur, ne isin varsa bize ver. Sen git... Bunlarin bir kismini soyleyebiliyorsun bir kismi bogaznda dugum oluyor. 

David ofise dondu bir sure sonra. Dun ogleden sonra beraber bir seylere bakiyorduk. Yine sert bir toplanti. Benim onunla terslesecek halim yok. O kadar profosyonel degilim ben henuz. O net cizgiyi koyamiyorum. Bunca zor donemden gectigini bildigm insanla cata cat konusamiyorum. O ne derse desin alttan aliyorum. Gecistiriyorum. Aman ne olacak Allah askina. Dunyayi mi kurtaricaz.

Bitti toplanti. Bir sonraki toplanti icin tarihi konusurken Pazartesi Sali olmasin Gulcin dedi. Olur dedim. Annemleri hastaneye goturecegim dedi. Anladim. O net cizgiyi David koyabiliyordu belki ama O da cizginin obur tarafina gecmisti. Nasillar dedim. Kotu dedi. O kadar. Baska kelime cikmadi agzindan. O 15 dakika once benimle terslesmeye calisan adamin gozleri doldu. 

Bakamiyorum oyle olunca insanlarin yuzune. Bakamadim David'in de yuzune. O devam etti konusmaya. Hastaneye gidiyoruz ama iste dedi. Bir umut dedim. Yok dedi. 

Sustuk sonra.

Toplanti tarihi belirlemedik. Yerin dibine batsin proje. Yerin dibine batsin ici kan aglarken insanlari calismak zorunda birakan duzen. Ha kabul ediyorum kafasi dagiliyordur belki. O yuzden belki de deemeliyim oyle. Bilemedim iste. Ama cok fena oldum be oylesine sert bilinen da gibi adamin karsimda gozleri dolunca.

Keske herkesin tum sevdikleri hep saglikli kalsa...