Yeni-bir-yere-alisma-calismalarinin en zor kismi kesinlikle burokratik islerle ugrasmaktir. Yok vize, yok oturma izni, yok belediye kaydi. Her birini pesinden kosarken hissiyat aynidir: Ne yapiyorum ben burada? Niye ugrasiyorum ben bunlarla? Suyu mu cikti memleketimin ne isim var benim buralarda? Bilmem herkes icin ayni midir ama benim icin hissiyat tam olarak bu. Hollanda'ya ilk gittigimizde de buydu. Londra'da da bu. Hatta Londrada bunu en ck hissettigim an bu sabah oldu. Hem de nerede biliyor musunuz? Bankada. O zaman bugun gozlemi buna dair gelsin.
Gozlem 4: Burada banka hesabi actirmak tam bir iskence.
Abarttigimi dusunuyor olabilirsiniz. Ama hakikaten abartmiyorum. Bir de buradaki arkadaslarimizdan ve Ozanin gecen haftaki banka hesabi acma deneyiminden hazirlikli olarak gitmistim guya bankaya. Guya!
Bir kere oyle bankaya girip ben banka hesabi acmak istiyorum demek yok. Once gidiyorsun ve randevu aliyorsun. En iyi ihtimalle o randevu 3-4 gun ve hatta 1 hafta sonrasina veriliyor. Hollanda'da da boyleydi. Randevusuz is yok. Amenna.
Haydi diyelim randevu almayi basardin ve oraya vardin. Sanmayin ki gidiyorsunuz da size banka ve hesap cesitleri hakkinda bilgi veriyorlar. Yok. Alakasi yok. Bilakis sizden habire bilgi aliyorlar. Hatta bana kalirsa bir nevi sizi sorguya cekiyorlar. Biraz sinirliyim su anda. Evet.
Sinirliyim ama sinirli olmakta hakliyim bence. Yahu alti ustu hesap actiracagiz. Niye? Maasimiz oraya yatsin da gun be gun bizim kullanmadigimiz kismini banka isletsin ustunden para kazansin diye. Baska seyler elbette vardir. Ama surasi kesin ki bir banka size hesap aciyorsa mutlaka o parayi isletir ustunden para kazanir. Nokta.
E o zaman ne bu bankanin afra tafrasi burada anlamadim ben. Bir noktaya kadar herseye sabrettim. Is konusunda sorduklari her soruyu cevapladim. Ev, buraya tasinma nedenimiz, Hollandada ne yaptigimiz, orada hangi bankayla calistigimiz, Turkiyede hangi bankayla calistigimiz, maasim, aylik harcamalarmin ne kadar olacagini tahmin ettigim. Bana kalirsa bu kadar detay vermeye gerek yok. Ama sabrettim cevapladim.
Tum verdigim bilgilere ragmen, bunlari arastiracagiz, dogrulaycagiz bu da bir hafta kadar vakit alir dediklerinde; tamam dedim. Pasaportumun, ev adresimin ve hatta is kontratimin kopyalarini almalarina ses cikarmadim. Sirketten bir referans mektubu goturuyorsun, o mektubun bir yerinde harf hatasi varmis yeniden yazdirin dediklerinde tamam dedim.
Velakin ne zaman is anne ve babamin bilgilerini isteyip, mesleklerini sorup, Turkiyede ne is yaptiklari falan gibi detaylari sorgulamaya geldi. Iste o zaman patladim. Ya size ne benim Turkiyedeki annemin babamin ne is yaptigindan? Benim banka hesabi acmamla, annemin babamin isinin alakasi ne Allah askina?
Tabi ki, bu bilgileri vermeden once bana neden bunu sordugunuzu aciklamaniz lazim dedim. Aman demez olaydim. Zira aldigim cevap iyice sinirlendirdi beni. Neymis efendim? Cunku ben Turkiye pasaportu tasiyormusum. O yuzden boyle ekstra arastirma yapmalari gerekiyormus. Afedersiniz ama yuh! Ozurleri kabahatlerinden buyuk.
Adama oyle bir bakmisim ki, bunu sakin kisisel algilamayin, kesinlikle yanlis anlamayin vs diye aciklama yapmaya basladi. Kusura bakmasinlar ama ben anlayacagimi anliyorum. Adama da dedim bu yaptiklari ayip bir. Benim onlari degil, onlarin beni bu bankayla calismam icin ikna etmeleri lazim iki. CUmaya kadar bana paket hakkinda bilgi verecekler ben de dusunecegim. Bakalim.
Konustugum adam iyi niyetli bir tip. Haklisiniz dedi. Adama kizgin degilim ama bankaya kizginim. Evet her ulkenin kosullari, kurallari baska. Kabul ediyorum. Ama Turkiye pasaportu tasiyorsunuz diye... seklinde baslayan cumlelerden cok ama cok rahatsiz oluyorum.
Simdi sakin olmaliyim. Nihayetinde bir banka hesabina ihtiyacim var. Ama alternatiflere bakacagim, insanlara soracagim. Bir tane banka yok ya bu memlekette canim. Butun sabahimi aldilar bir de sinirimi bozdular. Bugun hissiyatim budur efendim. Burokratik islerden nefret ediyorum. Nokta.
Yarin umarm keyifli gozlemlerle bulusmak uzere. Bugunluk kusuruma bakmayin :(
Oha ya! Yuh!
YanıtlaSilBu İngilizler ne içiyorlar da mütemadiyen saçmalıyorlar?
Çay desen, biz onlardan çok içiyoruz; sebep çay olamaz.
Ayranları yok içmeye, tahterevalli ile giderler gezmeye zibidiler.
Gel de bir millete karşı gıcıklı hissetme işte; yok, çok yakın İngiliz arkadaşlarım var ama onlar bile kabul ediyorlar ''cins'' olduklarını.
Sabır Gülçin'cim, sabır...
sutlu cay olabilir mi :)))
Silsabrediyorum sittirella vallahi sabrediyorum sabir tasi oldum :)
Sinir oldum! Ne önyargı yaa ne biçim bir bakış açısı. Umarım diğer bankalar böyle değildir. İnsanı çileden çıkarır.
YanıtlaSilsade anne cildirmamak icten degil inan. sabir sabir sabir
SilKolay gelsin diyorum Gülçincim:( Seyahat amaçlı gezemek güzel de, böyle yurtdışında yaşayan sizlerden böyle zorlukları duyunca şaşırıp kalıyorum.
YanıtlaSilbu islemlerin tumune 3-4 ay sonra maruz kalacagimi dusununce gozum korktu valla :(, ben ingilizleri cok arkadas canlisi, yardimsever bilirdim ama :)
YanıtlaSilGeçenlerde bir temel fıkrası yayınladım blogumda, son bölümdeki Temel sorularını onlara ithaf ediyorum Gülçin :))
YanıtlaSilaa bana da demişlerdi Londra'da bürokratik işler çabuk yürüyor diye,şaşırdım ben şimdi:(
YanıtlaSilyani türk pasaportu taşıyoruz diye....E pes yani:(