Bir toplanti icin geldim. Daha once Londra'ya gelip gitmelerim gibi kisacik bir ziyeret. 2 aksam burada kalacagim sonra yine Londra'ya donecegim. Ne de olsa ben burada artik bir misafirim…
Oyle garip bir his ki bu. Yani burada misafir olmak. Artik burada bir evimiz yok bizim. Hani Izmir'e gitmek gibi degil. Orada hala evim var, ailem var. Istanbul'a gitmek gibi de degil. Cunku biliyorum bizim daha Istanbul'da yasanacak yillarimiz var. Ama Rotterdam. Artik burali degilim, bir daha muhtemelen burali olmayacagim. Iste burada tam bir misafirim. Bunu burada oldugum her an hissediyorum.
Bir yandan da oyle tanidik ki her sey. Ofise giden guzelim, nehirin kenarindan giden yol. Ofisin penceresinden gorunen nefis manzara. Ucak Rotterdama inerken gordugum seyler bile tanidik, tanidik iste. Bir sure sonra bu duygusal hal bitecek biliyorum. Hani Rotterdama gelmek hicbir zaman ne bileyim Madrid'e toplantiya gitmek gibi olmayacak elbette ama biliyorum ileride boyle de olmayacak. Daha normal olacak hersey.
Ama simdi daha normal degil. Simdi hala biraz zor burada olmak. Mesela evin o tarafa gitmek istemedigimi farkettim. Istemiyorum. Hele daha Londrada yasayacagimiz evi tam olarak bulamamisken ve ben hala buradaki evimizi deli gibi ozlerken evin oraya gitmek istemiyorum. Arkadaslarimla yemek yiyecegiz ben hep bizim evden uzak yerleri secmeye calisiyorum. Sehrin gobeginde, restoranlarin ortasinda bir yerde yasiyor oldugumuzdan bu oyle zor ki. Ama farkediyorum resmen bunu yapmaya calisiyorum. Simdilik. Biliyorum sonra bu da gececek. Biz Londrada guzel bir ev bulacagiz insallah, yerlesecegiz, alisacagiz oralara da. O zaman her sey daha guzel olacak.
Size bir sey soyleyeyim mi? Bence Rotterdam da beni, en az benim onu sevdigim kadar seviyor olabilir. Cunku bugun hava yine piril piril gunesli. Hani benim onu gormeyi en sevdigim haliyle hazirlanmis sanki beni karsilamaya. Ha ne dersiniz o da beni seviyor olabilir mi?
Iste boyle an itibariyle Rotterdamla hasret gideriyorum. Tabi calismaktan firsat kalirsa. calismak demisken haydi ben simdi toplantiya. Guzel gunler olsun size de bana da...
Oyle garip bir his ki bu. Yani burada misafir olmak. Artik burada bir evimiz yok bizim. Hani Izmir'e gitmek gibi degil. Orada hala evim var, ailem var. Istanbul'a gitmek gibi de degil. Cunku biliyorum bizim daha Istanbul'da yasanacak yillarimiz var. Ama Rotterdam. Artik burali degilim, bir daha muhtemelen burali olmayacagim. Iste burada tam bir misafirim. Bunu burada oldugum her an hissediyorum.
Bir yandan da oyle tanidik ki her sey. Ofise giden guzelim, nehirin kenarindan giden yol. Ofisin penceresinden gorunen nefis manzara. Ucak Rotterdama inerken gordugum seyler bile tanidik, tanidik iste. Bir sure sonra bu duygusal hal bitecek biliyorum. Hani Rotterdama gelmek hicbir zaman ne bileyim Madrid'e toplantiya gitmek gibi olmayacak elbette ama biliyorum ileride boyle de olmayacak. Daha normal olacak hersey.
Ama simdi daha normal degil. Simdi hala biraz zor burada olmak. Mesela evin o tarafa gitmek istemedigimi farkettim. Istemiyorum. Hele daha Londrada yasayacagimiz evi tam olarak bulamamisken ve ben hala buradaki evimizi deli gibi ozlerken evin oraya gitmek istemiyorum. Arkadaslarimla yemek yiyecegiz ben hep bizim evden uzak yerleri secmeye calisiyorum. Sehrin gobeginde, restoranlarin ortasinda bir yerde yasiyor oldugumuzdan bu oyle zor ki. Ama farkediyorum resmen bunu yapmaya calisiyorum. Simdilik. Biliyorum sonra bu da gececek. Biz Londrada guzel bir ev bulacagiz insallah, yerlesecegiz, alisacagiz oralara da. O zaman her sey daha guzel olacak.
Size bir sey soyleyeyim mi? Bence Rotterdam da beni, en az benim onu sevdigim kadar seviyor olabilir. Cunku bugun hava yine piril piril gunesli. Hani benim onu gormeyi en sevdigim haliyle hazirlanmis sanki beni karsilamaya. Ha ne dersiniz o da beni seviyor olabilir mi?
Iste boyle an itibariyle Rotterdamla hasret gideriyorum. Tabi calismaktan firsat kalirsa. calismak demisken haydi ben simdi toplantiya. Guzel gunler olsun size de bana da...
Bence Rotterdam da seni seviyor:))
YanıtlaSilsanzelize bulvari sagol bence de :)
Silİyi oldu bu Hollanda yazın...aramızda kalsın biraz yabancılık çekiyordum blogunda Londra yazılarını okurken..sen bizlerde alışana kadar biraz git gel Hollandaya, oradan anlat biraz eskisi gibi :))
YanıtlaSilzeynep sen o hissi bana sor :( niyeyse en garip hissettigim anlar bloga yazdigim anlar oluyor. sanki blogum = hollanda olmus bir yandan garip. daha yazilmis ama eklenememis ya da yazilamamis cok hollanda yazisi var inan :)
SilSanki seninle birlikte bende ayrılmış gibi hüzünlüyüm Hollanda'dan:( Sanki sen varsın diye Hollanda daha bir yakındı bize... Çok özleyeceğim senin Rottterdam ve Hollanda'nın diğer şehirleriyle ilgili postlarını ama eminim ki Londra postlarınla da çoşacağım, koşup oralara gelmek isteyeceğim. Böyle böyle alışacağız işte..
YanıtlaSilHem sağlıklı ve huzurlu olunca heryer bizim olur nasılsa...
Hadi kolay gelsin sana... Akşama da güzel güzel hasret gider arkadaşlarınla:)
nohut :( cok garip geliyor hala burayla ilgili yazmayacak olmak. heralde ilk zamanlarin etkisi hep buralari yazmak istiyorum inan ben de. boyle boyle alisacagiz degil mi? alisiriz yani degil mi? umarim hemen alisiriz... :)
SilBen yokken şehir değiştirmişsin. İnsan her geride bıraktığı, yaşadığı yeri özler, ama yeni yerler de kendini sevdirir illa. Bence Londra'yı da sevdireceksin bize Rotterdam gibi. Sevgiler
YanıtlaSilEvet Nilhan degistirdik sorma. Ozluyoruz illa ama dedigin gibi b uralara da alisacagiz insallah. Umarim senin icin de herseyy yolundadir benden de sevgiler :)
Sil