Oyle bir gittim yine...

Pazartesi gunu Gulcince'de bu yazinin olmasinin benim icin onemli bir sebebi vardi. 
Cunku Ozan arkadaslariyla birlikte bir haftasonu gecirmek uzere Prag' a gitmisti. Ben de yine sevdiklerimi, cok ozlediklerimi gormek uzere yollara dusmustum.

Frankfurttaydim haftasonu.

Balyanak ve annesi Urunikom ile, benim Frankfurt' a gidecegimi duyunca "aa ben de gelirim" diyerek bizi sevindiren Goncami gormek icin dustum yollara.

Iste tam da boyle bir zamanda gelsin o yazi Gulcinceye dedim.
Ve ben hep ozlemek kadar ozlediklerime kavusmanin mutlulugunu da hatirlayayim istedim.

Bana cok ama cok iyi geldi bu haftasonu.

Oyle iyi geldi ki donus yolunda yasadigim onca aksilige ragmen yuzum gulmeye devam etti.

Yolda tanistigim sosyal antrapolog Alexandra, "Sen nasil hala boyle sakin durabiliyorsun bunca seyden sonra? Ben sen olmasan aglardim heralde surada"  dediginde O'na...

"Yeterli derecede arkadas ve bebek aldim ben, bu aksilikler etkilemez beni"  dedim :)

Hakliydi aslinda Alexandra.

3,5 saatte sicacik trenin icinde Hollandaya gelecegimize, 5,5 saatte 5 kere tren degistirerek varabildik evimize.
Ve sebep sadece tren sirketi calisanlarinin beceriksizligiydi.

Ama ne bileyim moralimi bozmak istemedim iste.

Bu haftasonunu oyle hatirlmak istemedim.

Ben bu haftasonunu boyle hatirlamak istedim...

Bu haftasonu biz...

Yeniden beraberdik!

Hic ayrilmamis gibi...

Hic hayat bizi bambaska yerlere savurmamis gibi...

Kaldigimiz yerden devam ettik konusmaya.

Konustuk, konustuk, konustuk...

doyamadik ama...

Bu haftasonu biz...

Balyanakla beraberdik.

O nasil tatli bir bilseniz.

Bir insan bir cocugu ne kadar cok sevebilir bir kez daha ogreniyorum onunla.

Minik elleri, mis kokan ensesi, olmadik yerlerde bizi gulduren turlu turlu halleri, beklenmedik tepkileri.

Bir zamanlar biri bana demisti ki kendi kardesinin degilse cocuk sen teyze sayilmazsin.

Ben Balyanagimla gecirdigim her gunde onun ne kadar yanildigini bir kez daha anliyorum.

Teyzesiyim ben O' nun.

O da benim canim!

Bu haftasonu biz...

Mini mini sevdik!

Onceleri hello kitty seviyordu.

Simdi yeni gozdesi mini mini.

Sabah gozunu aciyor ve macera basliyor.

Mini mini. Mini mini. Mini minii... minii miniiii!!!!
Sesin desibelinin her mini mini de biraz daha arttigini soylemem gerek yok heralde.

Derdi gucu mini mini :)
Aliyor getiriyor, sariliyor opuyor, bize onlari opturuyor, onlara bizi opturuyor.
Sabahtan aksama kadar mini mini :)

Hala kulaklarimda sesi yankilaniyor

Mini mini!!!!!!
Iste minimileri ve O'nun tombik elleri :)

Bu haftasonu biz...

Legolarla oynadik!

Oyle bir mini miniyle gun gecmiyor elbette.
Legolar da evin diger temel yapi tasi :)

O minnacik elleriyle geliyor, artik gozune hangimizi kestirirse kaldiriyor, oturtuyor legolarin basina.
Sonrasi birlestir ekle!
Evler arabalar, cicekler, hayvanlar.
Buyrun efendim:

Bunlar Balyanakla beraber eserlerimiz

Rotterdam'da binalar :)
Arkada da hayvanat bahcemiz :)

Bu haftasonu biz...
kisir yedik :)

Hem de ne yedik!

Goncam yapti tabi ki.

Gectigimiz haftalarda arkadaslarimiz Gonca' da toplaninca kisir yapmisti onlara.

O vakit ben de demistim ki bayilirim kisira!
" Tamam getirir sana da yaparim"  dedi.
Dedi ama ben taa Istanbul'dan bir kisir setiyle gelecegine inandim mi? 
Inanmadim.
Ama gelmis!
Bulgur, salca, nar eksisi, baharatlar.
Vallahi getirmis :)

Biliyorum biliyorum sansliyim :)

Bu haftasonu biz...

Soguk izin verirse dolastik.

Hoop sokaga, hoop kafeye...

Hop sokaga, hop baska kafeye :)

Pazartesi gunu o kafelerden birinde otururken dusundum.

Disarida kar yagiyordu.

Biz iceride elimizde kahvelerimiz, onumuzde paylastigimiz tatlimiz ve guzel sohbetimizle beraberdik.

Dedim ki kizlara "Su an ne guzel degil mi?"

Oyleydi, o an cok guzeldi...

Bu haftasonu biz...

Ilkler yasadik!

Mesela ilk kez anneanne olduk.

Evet, evet! Anne olmadan anneanne olduk iyi mi :)

Bizim balyanak nasil bir guruplandirma yaptiysa kafasinda Gonca da ben de anneanne diye cagiriliyoruz artik.

Yavrum teyze de, yavrum GB de, yavrum GG de.

Ugrasiyoruz ugrasiyoruz.

Sonra kimim ben Balyanak?

Anneanne :)

Buyrun buradan yakin :)

Bu haftasonu biz...

Teyze yegen ilk yuruyusumuzu yaptik.

O sogukta turtturdu mu bizimki arabadan inecegim diye.

Yahu su rahatin kiymetini bil diyoruz, keske biri bizi arabada tasisa diyoruz, sen in biz binelim diyoruz ama gel de bunu O' na anlat tabi :)
Daha ben 16 aylik bir bebegim demedi indi arabadan.

O minnacik bacaklariyla 10 dakikadan fazla yurudu.

Bu balyanak icin bir ilk degildi.

Ama teyzeleri icin bir ilkti.

Bu bizim onunla uzun yollarda ilk yuruyusumuzdu.

Guzel kuzum benim.

Yolun hep acik olsun senin.

O yolda hic tokezlemeden yuru.

Belki hep ellerini tutmayacagiz senin, belki her yoruldugunda hadi atla bakalim kucaga diyemeyecegiz sana, Belki yanibasinda olamayacagiz hep ama...

Sen yolunda yuruken hep seni izleyen, destekleyen teyzelerin olacak unutma...

Buyuyor, gozumuzun onunde buyuyor iste o da...

Boyle guzel, boyle hatirlanasi bir haftsonu oldu iste bu da...