Sustu (mu?)

Dun yine yine icim ezildi.

Neset Ertas da gidivermis bu dunyadan...

Severdim, dinlerdim, ayri bir yeri vardi icimde.

Yil 2000, o zamanlar biz daha universitedeyiz. 

Harbiye konserlerinin konser oldugu zamanlar. 

Ben de o yaz bir konserde dansci olarak Harbiye sahnesine ciktim. Ne heyecan ne mutluluk... 

Konser sonrasinda bize dediler ki istediginiz bir konserin biletini size hediye edecegiz. 

 Bir baktim konserlerden biri Neset Ertas. 

Hic dusunmeden bunu istiyorum ben dedim.

Toplandik gittik konsere arkadaslarimla. 

Adetimizdi en onde koltugumuz olsa bile (ki hic olmadi :)) illa merdivenlerde otururduk biz. 

Kurulduk yine merdivenlerimize. 

Harbiye hinca hinc dolu. 

Neset Ertas cikti sahneye. 

Bir sazi bir de O, o kadar. 

Basladi soylemeye. 

O tas merdivenlerde nasil da guzel yankilaniyor sesi. 

Arada hayatindan kesitler anlatiyor bize.

Babasini anlatiyor mesela., babasiyla kucuk yaslardan beri nasil dugunlere gittiklerini,  muzige nasil sevdalandigini anlatiyor. 

Sonra caliyor, soyluyor.

Arada hafif bir ruzgar esiyor, hani vardir ya Istanbulun yaz ruzgari, sanki muzige eslik ediyor. 

Oyle guzel bir yaz aksami ki.

Ozanla ilk sevgililik zamanlarimiz o vakitler. 

Kalabalik icinde arada kacamak bakiyoruz birbirimize.

Tatli dillim

Guler yuzlum

E ceylan gozlum

Gonlum hep seni ariyor

Neredesin sen

.....

O'nun ezgileriyle ask oyle baska guzel ki...

Derken, hareketli  parcalar basladi. 

Genclik, duramiyoruz yerimizde icimiz kayniyor. 

Ama sadece bizim degil, tum Harbiye'nin ici kayniyor. 

Bir ara nasil olduysa biz oturduk. 

Sonra bizim oturdugumuz merdivenin yanindaki siradan orta koltuklardan bir amca kalkti. 

Milletin ustunden zar zor gecti, merdivenlere geldi.

Bizden bir arkadasin koluna yapisti. 

Kaldirdi onu oynamaya basladi. 

Gozune kestirmis belli ki O'nu :) 

Bizimki bir kac saniye sasakinliktan dondu kaldi, sonra o da basladi oynamaya.

Ama nasil bir ciddiyetle uyuyorlar muzigin ritmine. 

Nasil sanki yillardir tanisircasina kaldirmislar kollarini karsilikli. 

Koca bir parca boyunca oynadilar. 

Sonra hic konusmadan gitti yerine oturdu bizim amca. 

Sadece gulumsedi bize, biz de ona.

Oyle bir seydi iste Neset Ertas muzigi. 

Hani yillardir tanimak gibiydi birbirini. 

Sonra yabanci hissetmemekti. 

Bir olmakti, birlik olmakti. 

Hic konusmadan anlasmakti. 

Neset Ertas hani boyle gidip sarilinasi Neset Amca iyi ki varsin denilesiydi. 

E soylerim ki ben yine de.

Iyi ki vardin Neset Amca

Iyi ki bizim omrumuzden de gectin

Iyi ki o guzel tinilari bize armagan ettin

Dun duydum, onlarin memleketinde derlermis ki bu durumda, Neset sustu.

Ama susmadi ki bak su anda bir turkusu kulagimda.

Sanki hep boyle soyleyecek bizim buralarda....