Yalniz degildik....

haftasonu gittigimiz gol kenarinda
yalniz degildik :)
gorunen oydu ki gunesin pesinden kosan sadece Rotterdam civarinda yasayan insanlar degildik
hatta biz insan turu sayica gol kenarindaki bir baska canli turune gore oldukca azdik. 
yani yalniz degildik :)
cunku...
biz pazar keyfimizi iste bu pek sirin kopuslerle paylasiyorduk :)

oyle guzel egleniyorlardi ki...

mesela bu sevimli kopus.
almis boyundan buyuk bir sopayi agzina 
hatta benim boyumdan bile buyuk olabilir :)
insanlarin, agaclarin arasindan dolana dolana kosuyordu
ve ilginc olan bir kisiye, bir agaca bile carpmadi.
oyle egleniyordu ki
bizi kendine hayran birakti.

ya bu sevimliye ne demeli.
onun kumlardan kurtarmasi gereken bir sopasi vardi!
sopa kumdan kurtulanca hemen nasil agzina alsin. 
tabi ya biraz da temizlemeliydi.
kosturmaktan yorulunca da biraz oturup dinlenmeliydi.
keyfine diyecek yoktu :)

Bu kucuk sevimli ise  
bisikletin yaninda sahibini bekliyordu.
Biraz da artist bir kopustu ki bana poz vermekten de geri durmadi :)

Bu dostumuz kahve beyaz.
hareketli mi hareketli
golun bir yanindan diger yanina kostu durdu.
kah suya girdi
kah baska kopeklerin arkasinda yol aldi
her yaptigi komikti cunku biraz suursuzdu...

bu harika sey ise belki de bugune kadar gordugum en guzel kopeklerden biri.
ben cok cinslerini anlamam ama sanirim bir danua. 
bu renk nasil guzeldir dedik durduk biz etrafimizda oldugu sure boyunca.
yasi da etrafindaki diger kopeklerden boyu gibi buyuk muydu bilemem .
ama bu belki de gunun en olgun kopegi idi.
boyle vakur dolasti ortalarda.

o gun guzel havanin keyfini en cok cikartan suphesiz onlardi.
birlikte neseyle kosarak, sulara dalip cikarak, birbirlerini kovalayarak...
her sekilde egleniyorlardi.
kavga yoktu, dalas yoktu, 
birbirini isiran, yaralayan, katletmeye calisan da yoktu.
simdi bugun durdugum yerden bakinca 
zaten hayvan aleminde kasitli olarak, hic ugruna! birbirini katleden hic yoktu.

bu nevi sahsina munhasir ozellik biz cok yuce insanliga aitti degil mi?
ustelik yaptiklarimizdan sorumlu tutulmama luksumuz de  vardi 
tabi tabi ne de olsa dunya insanlarin hatta sadece kendini dusunen insanlarin etrafinda donuyordu :(
ne yazik! 
halbuki kopekler birbirlerinden cok farkli olsalar da bir arada ne kadar mutluydu...
ne mutlu onlara!
ve cok tesekkurler bize yasattiklari mutluluga
sevimlilikleriyle onlar gunumuzu nesesi oldu :)