18. yil...

Bu Ocak ayi ne cok kayiba ev sahipligi etti. Bugun 24 Ocak 2011. Tam 18 yil once bugun U.gur M.umcu da diger katledilen gazeteci arkadaslari gibi yok oldu gitti. Bedenen diye dusunulebilir, suphesiz oyledir. Ama sorgulayan beyni, hesap sormaya calisan vicdani da o tarihten sonra yoktu.

Benim hayatimda bir ilkin tetikleyicisiydi bu olay. Daha 12 yasindaydim ama katildigim ilk protesto eylemi onun katlini takip ediyordu. Izmir’de sokaklar mahser yeri gibi kalabalikti. Enistemler, annemler bizi karsilarina alip anlayabilecegimiz bir dille neden yollara dustugumuzu anlatmislardi. Aklimda kalan pek cok sey var ama en baskin olani bir insanin oldurulmus olmasiydi.

O zaman bu kadar cok ozel televizyon yoktu olsa da farkli bir bakis acisiyla olaylari anlatmazlardi zaten. Her kanalda dinleyecegimiz seyler ayni olurdu yani bilmemize izin verilenler. Ben zaten sadece bir gercege uzuluyordum o an. O da bir insanin oldurulmus olmasiydi.

Buyudum, okudum, farkli bakis acilarini gordum. Kendimce elstirmeyi, olaylari degerlendirmeyi ogrenmeye basladim. Ben buyurken duzen durulmadi arada baska baska gazeteciler, dusunenler, savunanlar yine katledildi. Artik oldurulen insanlarin karanlikla savasanlar oldugunu bildigimden uzuntum daha da buyuktu. Ama dusundukleri, savunduklari ne olursa olsun benim uzuldugum temel sey yine insanlarin oldurulmus olmasiydi.

Hala da her cinayette ilk uzuldugum sey bir insanin oldurulmus olmasi…

Dun aksam kisacik bir haberde bu olaya iliskin bir seye daha uzuldum. O da 18 yil once oldurulmus bir insanin bugunun siyasetine malzeme ediliyor olmasi. U.gur M.umcu yasasaydi bugun neyi savunurdu bilmiyorum. Onun yazip benim okuduklarim savunacagim seyler olur muydu bilmiyorum. Dunyaya baktigimiz pencere ayni manzarayla mi suslenirdi bilmiyorum. Zaten kaybin en aci taraflarindan biri de bu degil mi? Dusunce ureten bir beynin, sorgulamaya calisan bir vicdanin yok olmasi degil mi? Onun degisen dunyaya verecegi tepkilerin neler olabilecegini bilememek degil mi? Ve bugun uzulmemiz gereken seylerden biri de cinayetin aydinlatilmasinin pesinden kosmayan insanlarin bu olaylardan hala pay ckarmaya calismasi degil mi?

Uzuluyorum artik bunlara da uzuluyorum ama yine en cok uzuldugum sey bir insanin oldurulmus olmasi. Ve hala barisin sesinin bizlerin istedigi kadar yayginlamamis olmasi. Ama bir yandan da icimde hala bir umut var sebebi de aydinlik icin savasanlarin, cabalayanlarin hala var olmasi. Cunku biliyorum o cabalayanlar da inaniyorlar insanlar yalnizca konustuklari seylerden degil sustuklari seylerden de sorumlular. *

* U.gur M.umcu