Hamarat

Ben kucukken tam bir yogurt canavariydim.

Yogurtsuz yedigim hicbir sey yoktu. Bir kere pilav benim icin yogurtla bulamac yapilip yenen bir yemekti. Baska turlu agzima sokmazdim. Tencere yemeklerinin hepsini sadece ve sadece yaninda yogurt varsa yerdim. En fenasi da corbayi bile icine yogurt koyup yiyecegim diye soylenmisligim cok olmustur. 

Abim benim bu yogurt sevgimden pek hoslanmazdi. Onune tas koysan ay ne guzel olmus diye yiyen bir cocuk abim ve her seyi yogurda bulayan ben. Istahini kapatiyormusum, beni gorunce yemek yiyesi kalmiyormus. Hadi be! Versen beni de yerdi o hangi istahtan bahsediyoruz :)

Annemse benim bu yogurt sevgimden cok hosnuttu. Zira yogurdu boylesine seven ben sute asla yanasmiyordum. Ver onume tencere tencere yogurt yiyeyim ama bir bardak sutle yanima bile yanasma bozusuruz :) Allahtan mantikli bir doktorum varmis da anneme birakin hanimefendi cocuk yogurt yiyor demis. Boylece ben o sabah sut iskencesine cok maruz kalmadim. Zaten sabah oglen aksam yogurt yiyordum :)

Annem de benim bu yogurt sevgimi az somurmemis yalniz:) Dondurma istedim mi dolaptan yogurt veriyordu direk. Bu yogurt dedim mi icine bal, recel artik ne varsa koyup sekilli yogurt veriyordu. Hala yogurt bu diye israr edersem kese yogurdu jokerini kullaniyordu. Ay bak kese yogurdunu  cok severdim ben! Oturur kasik kaisk yerdim. Resmen yogurtla buyumusum arkadas :)

Yasim buyudukce yogurda olan duskunlugumde hicbir azalma gorulmedi. Yalniz Avrupaya gelince ogle yemeklerimdeki yogurt rafa kalkti. Cunku bunlar yogurt bilmiyor. Yani yogurt diye bir sey var burada da o da tam yogurt degil.

Aksam yemekleri icin de nefsimi yunan yogurtlariyla koreltmeye calistim. Bize en yakin yogurt tabi ki onlarin yogurdu. Sansliysak Turkiye markalarina da denk geldik tabi. Oyle boyle ben yogurttan uzak kalmadim :) Ama acikcasi Ingilteredeki yogurtlari da pek begenmedim. 

O yuzden son zamanlarda kafama taktigim bir sey vardi. Biz niye kendi yogurdumuzu yapmiyoruz? Ay nasl gozumde buyuyordu anlatamam. O annelerin yapabilecegi bir sey. Annem hep evde mayalardi yogurdunu. Ama ben annemin yaptigi seyi nasil yapayim?

Gel zaman git zaman, internetten oku, anneme sor, anneme bir daha sor, anneme bir daha bir daha sor :), tamam dedim bir deneyecegim.

Dun aksam ilk yogurdumu mayaladim.
Sen tutsun!
Sen o sutten yogurt olsun :)

Evet bu yazidaki fotograflar benim yaptigim yogurt :)
Ha sahane mi? 
Degil.
Ama guzel.
Ama bu benim ilk denemem.
Ama yaparim ki ben yine :)

Sabah sabah bende bir sevinc ki sormayin.
Yaptim yaptim ben yogurt yaptim :)

Tarif  vermeyeyim ama degil mi :))))

Amasi yok bunun

12 insan oldu.  

Gupegunduz. 

Simdi bundan sonra ama... ile baslayan cumleler kurulabiliyorsa amasi yok bunun.

Karikatur soylemis, boyleymis, oymus, buymus. 

Gelin oturalim bunu saatlerce, gunlerce, aylarca tartisalim. Tabi ki tartisilabilir.

Ama oldurmek?
Benim gibi dusunmeyenin yasamamasi lazim diye hukmetme hakkini kendinde bulmak?

Tehlikenin farkindayiz dedik defalarca.

Oldurmek tek yol gorulmeye basladi.

Tek yol.

Her durumda.

Cikarlar uyusmadi. Oldur.

Gidilen yol sevilmedi. Oldur.

Benim gibi / bizim gibi dusunmuyor. Oldur.

Ve bunlara karsilik ama ile baslayan cumleler kurulabildigi surece sonu gelmeyecek bunun.

Cunku amasi yok bunun.

Bize bunlara karsi duruyoruz diye, oldurmeyin diye yazilar yaziyoruz diye klavye sovalyesi diyenler...

Ustelik bunu yine klavyelerinin basinda diyenler...

Sunun artik farkina varin; asil siz o ama ile baslayan cumlelerinizle klavye katilligi yapiyorsunuz.

Biz durun diyoruz, siz ama canim hakli da bir sebep var diyorunuz.

Biz dunyanin kaderi bu degil diyoruz, siz oldurmek de mesru olabilir diyorsunuz.

Tamam biz klavye sovalyeleri olalim, eyvallah. Siz de sunu bilin o her ama ile baslayan cumlenizde siz resmen katil oluyorsunuz cunku katiller yaratiyorsunuz.

Son yillarda uzulecek cok olay yasadik.

Ama her defasinda yasanan olay kadar olay uzerine yapilan yorumlara da uzulduk.

Hatta belki yorumlara daha fazla uzulduk.

Cunku biliyoruz yorumlar zihniyeti yansitiyor ve o zihniyet ama ile baslayan cumleleriyle bir kara bulut gibi ustumuze yayiliyor.

Halbu ki bu yasananin amasi mi olur?
Olmaz.
Amasi yok bunun...

Hareket bereket, tabi tabi

Pek cok insan sene basinda bu sene cok spor yapmaliyim diye dusunur degil mi?
Kendi adima ben dusunuyorum :)

Gecen yil da dusunmustum mesela. Baya da spor yaptim gecen senenin ilk 3 ayinda. Hani o isin kabus oldugu zamanlar. Belki de spor sayesinde delirmeden dayandim diye dusundugum cok oluyor. Kilo kontrolunde evet spor cok faydali. Ama bence asil insanin psikolojik dengesi icin cok cok daha faydali. Bunaldin mi kosacak motivasyonu yakalabilsen hemen rahatliyorsun aslinda. Ama iste o motivasyonu yakalamak kesinlikle kolay degil. Ben gecen sene isten bunaldikca spora vermistim kendimi iyi olmustu. 

Aslinda spora o kadar sarilmamin bir sebebi daha vardi. Sirkete spor salonu acildi gecen sene. Hemen calistigim binanin giris katinda ufacik bir salon. Oyle buyuk degil. Bir suru makina falan yok. Birkac kosu bandi, birkac baska sey. 2 tane de spor akademisi ogrencisi var ihtiyacimiz olursa yardim etsinler diye, Michelle ve Spencer.

En guzel yani su bence, havlu, sampuan, sac kurutma makinasi falan getirmene gerek yok. Hepsi o salonda var ve tertemiz. Hani yani artik bu sartlar altinda spor yapmazsam baska da yapmam diye gaza gelip verdim kendimi spora. Aferin bana.

Ama yeni ise gecince bir anda oyle bir yogunlasti ki isler, evet o sartlar altinda bile spor yapamadim. Yapilamayinca yapilamiyor yani. Olmayinca olmuyor. Spor salonu 8de kapaniyor. Ben cogu zaman 8de ofisten anca cikmis oldugum icin hakikaten olmayinca olmuyor. 

Simdi sene basnda insana gelen daha cok spor yapmaliyim hissine kapilip evet sor salonunu daha cok kullanmaliyim demeye basladim. Ve 5 Ocak Pazartesi ofisteki ilk gunum olmasina ramen solugu gym'de aldim.

Simdi bunu neden yaziyorum? Cunku bir sekilde ben buraya yazdigim seyler konusunda daha disiplinli oluyorum. Bu uzun zamandir farkettigim bir sey. Hani buraya yazinca bir seyi bir soz vermis gibi hissediyorum kendimi. Baya sorumluluk hissi geliyor. Daha cok asiliyorum o yaptigim her neyse,

Hah iste dedim bir umut. Bloguma yazarsam hani belki daha disiplinli olur muyum? Olayim insallah. 

Haydi bakalim basladim. Amacim her hafta en az 1 kez ama mumkunse 2 kez spor salonuna gitmek. 
Arada da kaytarma hakkim var ama olur o kadar :) Cok da iddiali degilim aslinda ama dedim ya olmayinca olmuyor :)

Hareket bereket demistik daha once de... Bu sefer umarim daha disiplinli olurum diye icimde bir umutla haydi bakalim Gulcin spora :)

Bugun de boyle

Dun her ne kadar kendimi motive etmeye calissam da zor gecti tabi ki. Ofisin ilk gunu zor oluyor ne yaparsan yap. Saat saydim resmen! Cok sukur ki bitti de eve gidebildim.

Daha dogrusu eve gitmeye niyet edebildim. Gitme kismi cok kolay olmadi zira trenler yine! duzgun calismiyordu. Bu Ingilterenin trenler konusunda yapmasi gereken cok sey var. Cok calismalri lazim cok :)

Eve donerken surunmek hic guzel bir sey degil. Kesinlikle. Hele bir de acsaniz. Gerci ben hep acim. O yuzden o bir kriter olmamali. Ama diyecegim o ki eve vardigimda hic de keyifli degildim. Tum gun calis, sogukta trenler arasinda surun. Ay aman!

Kapiyi acip posta sepetine baktim. Aslinda cok bakmam ben o sepete. Bize bir sey gelmiyor ki, neden bakayim. Bize gelen bir sey olursa kesin resmi evrak, fatura falan. Onlarla ilgilenme zevkini Ozan'a birakiyorum :)

Ama dun aksam baktim o sepete ve yesil bir zarf gordum. Icimden soyle bir his gecti; rengi ne guzelmis keske bize gelmis olsa...

Elime alinca ne goreyim ustunde benim ismim :) Yorgunluk, bezginlik vallahi hepsi o zarftaki ismi gorunce gecti gitti.

Goncam kart gondermis bana, bize Istanbul'dan. 
Arkadas kokan bir kart. 
Istanbul kokan bir kart. 
Cok guzel bir kart.

Gecenlerde bir yazi okumustum. Diyordu ki... Arkadas, siz hic beklemezken yuzunuzu guldurendir. Ya da oyle bir sey iste. Tam bilemedim. Ama sunu cok iyi biliyorum.  Goncam dun yine benim yuzumu guldurdu. hem de hic beklemezken. hem de gulumsemeye o kadar ihtiyacim oldugunu bilmezken. Arkadas dedigin...

Aksamin geri kalininda mutluydum ben. Hatta bence dun aksam dunyanin en mutlu GBsi bendim :)

Iyi ki arkadaslarimiz var iste..
Bugun de boyle...

PS: Sagol GGlerin en tatlisi :)

Hazir miyiz?

Yeni yilin ilk calisma gunu.
Hazir miyiz?
Sabahin korunde uyanmalara, gozumuzu bile acmadan yollara koyulmalara, kahvalti niyetine aceleyle yenilecek sandviclere hazir miyiz?
Gun boyu calismalara, toplantidan toplantilara kosmalara, telefona yapisik yasamalara hazir miyiz?
Aksam eve pelte gibi donmelere, koltukta yigilip kalmalara, surunerek yataga ulasmalara hazir miyiz?

Degiliz yahu tabi ki degiliz.
Ama ne yapalim ki yine de ofisteyiz :)

Yapilan arastirmalara gore Christmastan sonra Avrupalilarin cogu bunalima giriyormus.
Girerler tabi.
Kasim  ayinin sonundan beri bir senlik havasi vardi ortamda. 
Etraf suslenmis. Partilerin hepsine birden yetismek mumkun degil.
Is guc devam ediyor ama kafalar hep Christmas hazirliklarinda.
Guzeldi tabi :)

Sonra, 2 hafta neresinden baksaniz durgun bir donem yasandi.
Oyle gunde bilmem kac toplanti yok.
Kimsenin umurumda bile degil is.
Oyle sakin guzel gunler.

Ne oldu?
Hepsi bitti :)
Bir de tabi hediyelere falan deli gibi para harcadiklarindan finansal sikintilar da oluyormus.
Alin size tosun gibi bir bunalima girme paketi :)

Mesela benim mudurum bunalima giriyor olabilir. 
Hisettim ben bunu bu sabah.
3 hafta izin almisti, bu sabah 3 haftadan sonra ofisteki ilk gunu.

Ay suratindan dusen bin parca :)

Yanina yanasilmiyor.

O oyle homurdandikca bana bir gulme geliyor :)

Bak ben izin almadim.
Ofis kapali oldugundan ofise gelmemek benim tatilimdi :)
Resmi tatiller disinda hep calistim ama evden calistim. 
Mudurum izinde oldugundan baya bir calistim bakmayin da olsun.
 O yuzden O'ndan daha iyi durumdayim bu sabah.
Ama iste Goncanin "uzun bir aradan sonra ofise donmek nasil geldi?" sorusuna verdigim cevap gibi halim :)

Cik gisel!
Cik mitliyim!
Evdeyken de hep ofise geleyim istemistim saten :)

Allahim akil sagligimi koru yarabbim :)

Dun evimizdeki susleri de kaldirdim.
Yani artik hersey normale dondu.
Donsun.
Donsun ne olacak ki?

Normale donecek ki sonra yeniden tatil olsun degil mi?

Evet evet bence oyle.

O yuzden gelsin haftanin ilk calisma gunu.

Hic pazartesi, tatil donusu falan bunalimina girip kendimi sikintiya sokamayacagim vallahi.

Bunalima grsek ne olacak? Sonucta yine pazartesi olacak :)

O yuzden...

Haziriz!

Hepimize guzel bir hafta olsun efendim :)