Bizden haberler ve bir soru

Deniz hizla buyuyor. Oyle hizli buyuyor ki sasiriyorum. Sanki gozumu ustunden ayirmasam bile buyudugunu kaciriyorum. Cok hizli cok, cok.

Hani bebeginiz dogdugunda herkes size kolaylasacak diyor ve siz uykusuzluktan ve yorgunluktan bitmis halde onlara bakakaliyorsunuz ya. O kolaylasma sanirim 1,5 yastan sonraya tekabul ediyor. Hatta 20. aydan sonraya. Ya da soyle diyeyim, benim tecrubeme gore sanirim konusup iyice kendilerini ifade etmeye basladilar mi isler biraz kolaylasiyor. Ya da alisiyor insan tempoya. Bakin bu da olabilir, bilmiyorum. Ama ben sanki bir seyler gittikce kolaylasiyormus gibi hissediyorum. Dun mesela Deniz uzun bir ogle uykusu uyudu. Ozanla oturduk kitap okuduk, kahve ictik. Ve Denizin bebekligini dusunduk. 30 dakika bile uyumadigi, uyanik oldugu zamanin cogunu pilates topunun ustunde ziplayarak gecirdigimiz zamanlari. Kolaylasiyor dedik. Hakikaten kolaylasiyor.

Ote yandan bazi seyler de zorlasiyor tabi. Birey oluyor Deniz. Kendinden 3. tekil sahis gibi bahsettiginden bireyligi evde sozel olarak da belli. Deniz yapsin! Deniz giysin! Deniz su icmek istiyor! Deniz oyuncak oynamak istiyor! Deniz aglayacak! Ah iste en cok guldugum de o Deniz aglayacak! Uyariyor yani, geliyor kriz bakin onleminizi alin :) 

Benden yavas yavas ve hizla ayrilmaya basliyor, hissediyorum. Daha once benim yapmami -sadece benim yapmami- istedigi pek cok seyi kendisi yapmak icin cabaliyor su aralar. Bazilarini basariyor da. Gecen gun kendi kendine etegini giydi. Ertesi gun pijamasini. Dun de marketten donduk, Deniz bekle annecim torbalari birakayim, ayakkabilarini cikaralim dedim. Mutfaga gittim, dondum baktim cikarmis ayakkabilarini birakmis gitmis boyle... 

Bir eşik daha atladı sanki. Bir anda bir çok şeyi tek başına yapabilir oldu. Geçen gün eteğini giydi yalnız. Bugün de eve geldik, "annecim bekle torbaları mutfağa koyayım ayakkabılarını çıkaralım" dedim. Dondum bir baktım çıkarmış bu minik ayakkabılarını böyle bırakmış gitmiş 💕 sevinçle hüzün arasında çok ince bir çizgi var. Bildiniz siz... 💛 #denizip22aylik#gulcininannelikhalleri .

Instagrama da yazdigim gibi, kendi kendine bir seyler basardigini gormek harika bir his. Inanilmaz seviniyorum. Hele yuzundeki mutlulugu gorunce nasil sevindigimi anlatamam. Keske sozcukleri daha iyi kullanma yetenegim olsa da etegini giymeyi basardiginda yuzunde gordugum gulumsemeyi size anlatabilsem. O basardim anne bakisi. O gordun mu bak, yapabiliyorum bakisi. Insan boyle ufacik bir sey karsisinda bile kanat takip ucmak istiyor.

Ama ote yandan icimde bir huzun yok da diyemem. Zaman dursa. Deniz dogdugu andan beri hep soyledigim gibi gunler keske bastan bastan bir daha yasansa... O benden bagimsizlastikca sanki benim ona bagliligim daha da artiyor. Nasil delice bir his bu anlatabilsem...

Gecenlerde is yerinde bana yeni bir pozisyon etklif ettiler. Bi nevi terfi. Daha cok calismam gerekecek mi emin degilim, simdi de esek gibi calistigim icin o kismi supheli. Ama daha cok seyahat etmem gerekecek. Cesitli ulkelere gitmem gerekecek. Hic dusunmeden olmaz dedim. Yapamam. Benim kucuk bir kizim var. Eskiden olsa bu karari vermem zaman alirdi. Zaten muhtemelen kabul ederdim o rolu. Ama etmesem de aklimda bir suru soru idsareti olurdu. Bir firsati mi kacirdim, kabul etmeli miydim? BIliyor musunuz kesinlikle buyuk bir firsatti onume koyduklari. Ama aklimda en ufak bir soru isareti yok verdigim karar dair. deniz oyle hizli buyuyor ki zamanimin yarisini dunyanin herhangi bir ulkesinde, kizimdan ayri bir otelde odasinda gecirmek istemedigime eminim. Anneligin bu onceliklerimi kendiliginden belirlemesini cok sevdim... 

Her gun yeni bir kelime ogreniyor. Her gun yeni bir sey yapmaya basliyor. Cogu kitaplardan. Zaten kitap sevgisi oyle isimize yariyor ki. Huysuz mu hemen sevdigi bi kitabi ac. Bir konuda tutturdu mu, sevdigi bir kitapla ilgisini dagit. Araba koltugunda mi oturmuyor hop kitap okumaya basla. Kitap sevgisinin son faydasi da dis fircalama konusunda oldu. Dis fircalamayi hic sevmiyor Deniz. Bizim fircalamamiza da izin vermiyor. E buyuyor, bir suru sey yiyor ve 16 tane disi var. Ben de 2-3 tae dis fircalamayla ilgili ktap aldim. En azindan bu sayede Deniz de dislerini fircalayacak diye dis fircasini agzina sokmayi kabul etmeye basladi. Adim adim bunu da basaracagiz insallah.

Bu aralar kafamdaki en buyuk sorulardan biri Denizin emmeyi nasil birakacagi. malum 2 yasa 2 ay kaldi. Ben oyle zamana cok takilmiyorum. 2 yas olur, sonrasi olur muhim degil. Her konuda yaptigim gibi bu konuda da niyetim Denizi izlemek. Ama bazen meme duskunlugu beni endiselendiriyor. Gercekte soz konusu meme olunca gozu hicbir sey gormuyor. O konuda tutturdu mu sakinlestirmek cok zor oluyor. Acaba diyorum bu sureci uzatarak zarar mi veriyorum Deniz'e? Ote yandan gercekten birakmak istedigine dair hicbir isaret yok. geceleri emmiyor. Ama gunduz memerle ask yasiyor cocuk. Opuyor oksuyor. Yabanci bir oratam girdik mi memeye sarilmasi kafamdaki en buyuks oru. Acaba artik bu donemi gecmesi mi gerekiyor? Gercekten bilmiyorum. Oyle memeye bir sey surmek falan asla asla yapacagim seyler degil. Kademeli olarak yavas yavas birakacak diye umuyorum ama yok hic bir idaret yok. Ah diyorum bir kitap da bu konuda  olsa. Hakikaten var mi boyle bildiginiz bir kitap?