Kurek kemikleri

Haftasonu cok kisa be.
Eskiden de kisa gelirdi bana haftasonu. Cunku haftasonu yani. Daha uzun olsun istiyor insan. Ama simdi sanki ucuyor saatler. Bir bakiyorum yine Pazartesi olmus. Yine Denizi krese birakiyoruz yine biz ofislere. Pof.

Bu haftasonu hava buralarda cok soguktu. Donduk o kadar diyeyim. Ama yine de gezdik olabildigince. Cumartesi sabahlari Gymboree'ye gidiyoruz. Christmas tatili sirasinda bir deneme dersine gittik ve Deniz cok sevdi. E dedik gidelim ne yapalim :) Zaten cumartesileri gidecek bir oyun yeri bakiyorduk. Kis gunu sokaklar kolay olmuyor. Tamam hava nasil olursa olsun Denizi disari cikariyoruz biz ama Allahin sogugunda tum gun de sokakta gecmiyor.

Bu Cumartesi gezmelerimiz icin yer bakarken ilginc bir sey farkettim. Cumartesileri bebegini alip gidebileceginiz oyun yerleri genelde 12den sonra kapali gorunuyor. Biz buna anlam veremedik Ozanla. Yahi dedik asil cumartesi 12den sonra acilmali bu ne sacmalik. Ne zaman bir tanesine Cumartesi ogleden sonra soyle bir ugradik, o zaman durumu anladik. Cumartesi ogleden sonra aslinca aciklar ama sadece dogum gunu partileri icin!

Kendimi dogum gunu partileri icin buyuk konusmamak icin zor tutuyorum. Cunku biliyorum tukurdugumu yalayacagim o yuzden ben en iyisi susayim. Ama yani yine de bu parti endustrisi almis basini gitmis. Vallahi sacmalik! Neyse agzimi kapatiyorum. Cunku annelik neydi tukurdugunu yalama sanatiydi degil mi? Bari turkurmeyeyim :)

Neyse gymboree'yi bulmamizla Cumartesi yer arayisimiz da sona ermis oldu. Deniz genelde o kadar cok kuduruyor ki orada cikinca bir saat guzelce uyuyor. Deniz icin 1 saat ogle uykusu ohoo! Meksika dalgasi yapasimiz geliyor evde de 2 kisiyiz ya olmuyor. Yoksa yasadigimiz sevinc buyuk :)

Bu Cumartesi Gymboree ustu, Deniz uykusundan sonra kendimizi yollara attik ve evin etrafini kesfettik biraz. O kadar cok charity shop var ki etrafimizda anlatamam. Charity shoplar cok unlu bu ngilterede. Ikinci el temiz esya satiyorlar ve geliri bagli olduklari yardim kurumuna gidiyor. Bizim eski evin orada da vardi Charity shoplar cokca ama bunlar kadar guzel degildi. Sevdim bunlari. Denizin bir iki esyasini ayirdim goturecegim oraya. 

Ve Cumartesi gunu bir de Denizin ilk ayakkabilarini aldik. E malum Denizipo artik ilk adimlarini atti :) Bu ilk adim ayakkabisi zor ismiz arkadas. Ben gireyim internetten soyleyeyim bir sey dedim. Ama baktim olacak gibi degil. Ayaginin boyunu bilmen yetmiyor bir de genisligi var. hadi onu bildin tabaninin basma acisi var, basma kuvveti var. Ozana dedim bu boyule olmayacak biz hadi br ayakkabiciya. Clarks var bizim evin yakininda ona gittik. Sagolsunlar cok ilgilendiler. Olctuler bictiler biz de kizimizin ilk adim ayakkabilarini aldik :)

Uzamanlar yeni yuruyen bebekler  olabildigince yere direk bassin diyor. Evde genelde corapla o yuzden Deniz. Ama ayni uzmanlar iyice adim atmaya basladiginda ayakkabi giysin de diyor. Tutarsizlar! Neyse :) Bizim kizin ayakkabilarla iliskisi malum. pek kendilerinden haz etmiyor. Diger kiyafetlerden hazetmedigi gibi :) Dolayisiyla su an ayakkabilariyla da bir sevgi nefret iliskisi icinde. Bir bakiyorsun ooo ayakkabim diye sariliyor. Bir bakiyprsun ayagindan cikmiyorlar diye kiyamet kopuyor. Bir orta yol bulacaklar diye umut ediyoruz :)

Deniz bebek su aralar iki kopek disini birden cikarmaya calistigindan zaten biraz! huysuz. Hayir neden ikisi birden? Neden tek tek degil? Birini cikarmak da yeterince zor zaten ikisine birden ne gerek var acaba? Ama zaten Deniz ilk dislerinden beri hepsini ikiser ikiser cikariyor. Altlar yanlar, azilar hepsi ikiser ikiser geldi. Simdi kopekler de oyle. Ama bu kopek disi zormus. Amanin! Ben boyle sey gormedim. Cocugun damaklari balon gibi oldu. Benim bakarken canim aciyor o kadar. Ciger gibi kizarmis. Ama patlamiyor giciklar! Neyse bekliyoruz sabirla.

Dis isinde sabir sart! Cunku uyuyamiyor, yiyemiyor, hatta oyundan bile tam keyif alamiyor. Cunku bir anda agzini tutup aglamaya basliyor. Iste o zamanlarda sadece sariliyoruz Deniz'e. Havuc veriyoruz eline soguk soguk onu seviyor. Envai cesit dis kasimayi seriyoruz onune bazen birini aliyor. Ama hicbiri bir havuc kadar sevgilisi degil. Arada jel surmemizi istiyor, elleriyle isaret ediyor suruyoruz. Iste oyle oyle bir yol bulmaya calisiyoruz.

Hafta sonu pek yemek yemedi. Dun mesela toplasaniz 10 lokma anca yemistir. Yemediginde hic ustelemiyoruz. Sevdigi seyleri yapmaya calisiyoruz daha cok ama yemezse de tamam Deniz diyoruz ve ustune gitmiyoruz. Benim de agzimda yanginlar olsa yemem vallahi. Cocuk hakli! Haftasonu yemek yemedigi gibi pek uyku da uyumadi. Yani uyudu da sadece kucagimdaysa. Bu benim icin de hic kolay degil. Cunku daha tam iyilesemedim. Ben size soylemis miydim? Ben baya bir hasta oldum bademcik iltihabi, sesim gitti falan. Neyse gecti sayilir da daha tam degil. Hal boyle olunca uykusuzluk da beni mahvediyor. 

Iste boyle neredeyse hic uyumadan gecen bir Cuma aksaminin ardindan Cumartesi aksami Ozan'i odadan salona yolladim ve Deniz'i yanima aldim. Cunku yanimda birazcik fazla uyuyor. Aslinda tabi Ozan da bizimle kalablirdi. Ama bizimle yattiginda O da uyaniyor ve yapabilecegi bir sey yok. En azindan O uyusun ki sabah Deniz'i devralsin. Ayrica O da bizimle yatinca ben Deniz'i daldigini dusundugumde yatagin herhangi bir yerine birakamiyorum ve yonunu falan ayarlaaya calisirken bazen uyaniyor. Hassas dengeler! 

Neyse ne diyordum, Cumartesi aksami Ozan'i yolladik ama yine de Deniz 1 de uyandi ve bir daha uyuyamadi. Yani uyuyor da kucagimda tutarsam iste. Yoksa dalamiyor. Sabah 4e dogru artik sabrimin sonuna gelmisken, cok ama cok yorulmusken, Deniz nolur artik uyu diye soylenmeye baslamisken Deniz bana bakti, geldi kucagima uzandi ve oylece yatti. Ben de elimi boynuna koydum ve usul usul gececek annecim diye konusmaya basladim. Sonra tenini ve minnacik sirtini oksamaya basladim. Bu Deniz'e de bana da cok iyi geldi. Ben sakinlestim, Deniz de sakinlesti. Oyle kucagimda uzandi kaldi. Ve ben de dakikalarca onu oyle sevdim durdum. 

Bunu buraya yazmak istedim. Cunku ben o aksam,  neredeyse 16 aylik kizimin ilk kez kurek kemiklerini boylesine hissettim. Hic bebeginizin ozellikle kurek kemiklerine dokunduznuz mu? Cevabiniz hayirsa yatirin kucaginiza bir deneyin olur mu? O minnacik kemikler elinize gelince ne demek istedigimi anlayacaksiniz.

Benim kurek kemiklerini bile tek tek sevdigim bebegim. Biliyorum dis cikamak cok zor, Ve biliyorum siginabildigin tek yer benim kucagim. Bazen cok yoruluyorum, bazen sabredemiyorum annecim. Affet beni olur mu? Istedigim tek sey iyi olman. Seni uzuyorsam ozur dilerim. Bu istedigim en son sey. Benim kurek kemiklerini bile delicesine sevdigim kizim. Bir tanem. Bir ciksin su kopekler de kutlayacagiz annecim. Hem de kocaman bir havucla!

Iste bu da boyle bir haftasonu oldu...