29. Hafta

Geçen hafta Pazartesi günü şeker yüklemesi için hastanedeydik. Türkiye'de daha erken yapıyorlarmış sanırım, ingilterede 28. Hafta bittikten sonra yapıyorlar şeker yüklemesini. Yaptırmama şansınız var, istemiyorum diyebilirsiniz. Ama ebeler yaptırmanızı tavsiye ediyor.

Bu şeker yüklemesi çok tartışmalı bir konu biliyorum. Çok da kişisel bir tercih bence. Ben ebeye konuştuktan ve iyice inceledikten sonra kendim için yaptırmanın daha uygun olduğuna karar verdim. Benim şartlarımda, ailede gebelik şekeri olanlar var, çok fazla olmasa da tatlı tüketiyorum, meyve çok fazla tüketiyorum gibi gibi sebeplerle yapılmasını daha uygun bulduk.

İnternet'e bakarsanız, ki bence bakmayın, şeker yüklemesi testi bir test değil bildiğiniz işkence. Bir sürü korkunç hikaye anlatılıyor. Çok şükür ki iyi hikayeler de var. Benimki de onlardan biri oldu. Benim için test oldukça rahat geçti. Verdikleri içecek gazlı bir şeydi. Biraz zor içilebilir, içebildiğiniz kadar hızlı için dediler. Benim aylardır gazlı içeçecklerden uzak kalan bedenim sen o şekeri gazlı içeceği bir sevinsin :) bildiğiniz hediye verilmiş gibi oldu benim için. Oh mis gibi içtim :)

Sonuçlar yarın çıkar, bir sorun varsa sizi ararız, aramazsak bilin ki her şey yolunda dediler. Çok şükür yolunda olmalı ki, ertesi gün arayan olmadı. O zaman karpuz, çilek, kiraz hepsine devam. Oh be :)

Aynı gün, kan uyuşmazlığı için olan iğneyi de oldum. Bir de genel bir kontrol yaptılar. Her şey yolunda çok şükür. Ebeden son bir uçak yolculuğu için zini de koparınca biletlerimizi aldık Ozanla. Ne yoğun bir pazartesiymiş yahu :)

Size bu satırları Çeşmeden yazıyorum. Doğumdan önce son bir görüşelim dedik. Çeşme sağolsun beni iyi ağırlıyor, çok sıcak değil. Ama yine de gündüz ortalarda çok dolanmamaya çalışıyorum. Sakince sitede takılıyorum. Ozan Çarşamba sabahı gelecek. Biraz kalbim pir pırıl onun gelişini bekliyorum. Bir sağ salim gelsin rahatlayacağım.

Bu haftaların bendeki artan hissiyatı bu. Ozan hep etrafımda olsun istiyorum. Hamilelikten beri yaşadığımız bir değişim bu. Insan tabii normalde de kocası yanında olsun ister. Ister de, bizi biliyorsunuz. Biz ayrı ayrı da oldukça fazla vakit geçiren bir çiftin. Her zaman bu böyleydi. Şimdi de öyle, bundan sonra da öyle olacak. Olacak da hamilelikten beri ozan etrafımdaysa kendimi daha rahat hissediyorum. Sanki O, bizi her şeyden koruyabilir. Sanki O yanımdaysa her şey younda. Eli, sözü, gözü hep üstümüzde olsun, hep etrafımızda olsun istiyorum. Değişik :)

Bunun dışında hamileliğinin 29. Haftası, iş yerindeki herkese göre çılgın planımın da çoğunun tamamlandığı hafta oldu. Başardık! Hem de tam benim planladığım vakitte.endimce 2. Trimesterı işte yoğun, 3. Trimestrı biraz daha esnek planlamıştım. AA tabi işler 2. Trimesterda bitmeyebilirdi. Ne mutlu ki bitti. Hakikaten geçen hafta Perşembe sevinçten uçuyordum :) Canım bebeğim bana o işleri bitirecek gücü ve fırsatı verdiğin için nasıl teşekkür etsem sana...

Bebeğimizin hazırlıklarına da ufak ufak devam ediyoruz. En büyük kalemlerden biri olan bebek arabasını alarak, kendimizde baya rahatladık. Biz Bugaboo bee'de karar kıldık ve çok şanslı olarak ügün fiyata neredeyse hiç kullanılmamış bir arabamız oldu. Buna ayrı bir yazı yazsam yeri. Zira hakikaten incelikleri işmiş bu bebek arabası almak. Çok okumadı, çok araştırması oluyormuş. Olsun. Sonuçta çok içimize sinen bir arabası var bebeğimizin.

Bebeğimize her gün daha çok alışıyorum. Aldığımız her eşyasına, attığı her tekmeye biraz daha gerçek oluyor. Sağlıklı ve mutlu bir bebek olması için her gün, her an, her saniye içimden dualar ediyorum. 29 haftayı birlikte geride bıraktık ve ben şimdiden hamilelik bitince bu günleri, bu göbeği, bu tekmeleri çok ama çok özleyeceğimi hissediyorum. Ne garip hisler bunlar. Gerçekten hissettiğim her şeyle her gün biraz daha şaşırıyorum. Ve dahası her gün biraz daha iyi ki diyorum. Iyi ki bizimlesin canım bebeğim...

Ve bugün bebeğimiz de ilk Bayramı'nı kutluyor. Dilerim nice güzel bayramlarımız olsun hep beraber.

Burayı okuyan hepinize bebişimizle ve ben iyi bayramlar dileriz :)