20. hafta = Yolun yarisi

Hamileligimin 21. haftasi basladi. zaman hizli gecmiyor zaman ucuyor,

Baya onemli bir noktaya ulasmisim megerse, kitaplara falan bakinca anladim. Resmen yolun yarisi bitti.

Ne zaman gelecegini bebegimizin sececegini dusunursek belki de bir 20 haftamiz daha yok bile. Ama umarim vardir. Lutfen lutfen olsun :)

Cumartesi gunu donup bir gectigimiz 20 haftayi dusundum.

Ne heyecanli, ne telasli, ne uzgun, ne sevincli, ne saskin gunler gecti su 20 haftada. 

Her ne olursa olsun, guzeldi ama diyorum. Gercekten guzeldi bu 20 hafta. Cok guzeldi bu 20 hafta. 

Ve iste bizim bidik 20 haftalik oldu da disaridan farkedilir bile oldu :)

Sevdim ben hamilelik halini.

Baslarda ve bazen hala bu duruma cok alisamasam da, durumu cok kabullenemesem de, hala cogu zaman hamile oldugumu unutuyor olsam da sevdim ben hamilelik halini. Guzel gecti, geciyor, cok sukur.

Bir kere kafasi guzel.

Tamam alkol alamiyorsun ama kafada surekli bir 3 kadeh sarap icmis dumani mevcut :) Sapsal bir siritma, ya hersey halledilir modu, elbet guzel olacak hissi. Sanirsiniz sabah aksam sarap sisesi elimde :)

Sonra saglikli bir sey. 

Dusunsenize aylardir olabildigince zararli kabul edilen hicbir seyi yapmiyorum resmen. Alkol yok, sigara zaten yoktu. Abur cubur olabildigince azaldi. (petibor abucubur sayilmasin ama :) Gunde en az 2 litre su iciyorum. Atistirmalik dediginiz sey ceviz badem falan hep saglikli. Elimde firsat buldukca bir meyve tabagi.Aldigin vitaminleri de susunursen ben heralde cocuklugumdan beri hic bu kadar saglikli beslendigim bir donem gecirmedim.

Neresinden baksaniz benim diyen detoks halt etmis yahu hamileligin yaninda :)

Sonra enerjisi guzel.

Ben cok sukur ilk trimestirda da oyle cok halsizlik cekmedim. Sansliydim cok sukur. Ama bu 2. trimestir var ya bir harika dostum! Vay arkadas on kaplan gucu geliyormus hamileye bu 2. trimestirda diyenler hakliymis. Ha o enerji geldi mi ben zaten normalde de hareketli bir insan oldugumdan durumu iyice abartabiliyorum. Yerimde bir durmayinca sonucta tabi cok yoruluyorum, O kadar ortada dolanmasam iyi tabi de...

Cok guzel bir enerjisi var ya hakikaten sevdim :)

Ha zorlugu hic mi yoktu su 20 haftanin?

Vardi tabi ki.

Fiziksel olarak, benim de bulantilarim oldu, ben de cok halsiz oldum, ben de bazi gunler yerimden kalkmak istemedim. Karnim agridi, midem yandi, belim sirtim hey biz de buradayiz dedi. 

Duygusal olarak, benim de hormonlarim duygularimi eline aldi top gibi oynadi. Bazen gozyasim bitmedi. Bazense gulmekten gozumden yas geldi.

Velhasil kealm oyle hep mutlu pitircik halinde degilim. degildim.

Ama yine de sansli bir hamilelik geciriyorum cok sukur. Farkindayim ve her gun buna sukrediyorum.

Bir yandan tam zamanli calistigim gercekten yogun bir isim var, burada 2 basimiza kurdugumuz tum sorumlulugu bizim omuzlarimizda olan, kimseyle yukunu paylasamadigimiz bir hayat var, ve Turkiyede dusunmem gereken bir suru sey var.

Ustelik hamileyim benden sonrasi tufan diyen bir insan degilim biliyorsunuz. (cok sukur:))

Elbette ben de zorlandim, hem de bazen cok zorlandim, hala da bazen cok zorlaniyorum. Dun mesela 2 kere kustum. Birinde toplantida cumlemi yarim birakip ciktim, dondum tamamladim :) Aslinda her seyi dogru yapmistim. Iyi beslenmistim, stressizdim falan filan. Ama oluyor iste. 

Ne zaman boyle bir sey olsa, e olacak dedim, diyorum kendime. Bu bedende de bir bebek buyuyor bu kadar da olacak. Hastalik degil ki bu hamilelik, sikayet edecek bir sey yok... Ustelik bak ne kadar zor gecirenler var bu donemleri. Sen sanslisin sukret. Sukrediyorum. Ama ileride, arada sirada sikayet de edebilirim yani o hakkim da sakli kalsin iyi mi :) 

Oyle boyle derken gecti iste 20 hafta.

Ve ben geriye baktigimda gulumsuyorum hem de cok gulumsuyorum.

Dolu dolu gecti. Su 20 haftada annemleri gordum, arkadaslarimi gordum (cikip cikip geldiler ya hepsini cok cok seviyorum), is yerinde guzel vakit gecirdim, Ozanla basbasa kalabilecegimiz her anin tadini cikardim.

Daha ne ister ki bir insan 20 haftaciktan?

Iste o yuzden bu harika 20 hafta icin hayata tesekkur ediyorum.

Bunu cok yapmam biliyorsunuz ama gulumsedigim, anin tadini cikarmaya odaklandigim, olumlu kalmayi basardigim icin bir de kendimi tebrik ediyorum. Tabi bu hislerin cogu hormonlardan olabilir, onlara da bir selam cakayim.

Ve tabi...

Yanimda olan bana destek olan herkese tum aileme, arkadaslarima ve size blog ve instagram arkadaslarima cok ama cok tesekkur ediyorum. hem de cok. Yazdiginiz her yorum, aldigim her mail, telefonuma dusen her mesaj, sesinizi duydugum her an cok degerliydi. Bazen benden cok heyecanlandiginiz oldu (ozellikle Goncam ve urunum :)), bazen beni heyecanlandirdiginiz, sakinlestirdiginiz, yureklendirdiginiz, cokca da mutlu ettiginiz. Cok sanliyim, sagolun :)

Bir de Ozan'a cok ama cok tesekkur ediyorum.

Aglamak istedigimde de gulmek istedigimde de, yasadigim her duyguda hic beni sorglamadan kucagini bana actigi icin, hep kulagima iyiyiz, iyi olacagiz dedigi icin, Ozan oldugu, Ozan kaldigi icin. 

Ama en cok bebegimize tesekkur etmek istiyorum. 

Oncelikle orada oldugu icin. Sonra simdiden hayatimiza boylesine guzel uyum saglayiverdigi icin. Ve ben ne hissedersem hissedeyim orada oyle guzel varolmaya devam ettigi, hayatimiza tutundugu, bizimle olmayi sectigi icin. Canim benim...