Gecen gun dunyanin cok fena bir donemine geldik diye dusundum kendi kendime.
Bunca entrika, bunca kotuluk, bunca savas.
Ne sanssisiz dedim. Insan omru dedigin sayili yillar ve biz onlari bu sacma sapan guc savaslarinin icinde gecirmek zorundayiz. Ne sacma.
Bizim kavgamiz degil ki bu.
Bizim anlasmazligimiz degil.
Bizim savasimiz degil.
Bana soran olsa alin o paranizi da, petrolunuzu de, topraginizi da diye baslarim soze. Bize huzur verin derim. Birakin su omur denen kisitli seyi huzur icinde yasayalim.
Oyle dusundum iste.
Dunyanin cok fena bir donemine geldik ne sanssisiz diye dusundum...
Ne sanssisiz dedim. Insan omru dedigin sayili yillar ve biz onlari bu sacma sapan guc savaslarinin icinde gecirmek zorundayiz. Ne sacma.
Bizim kavgamiz degil ki bu.
Bizim anlasmazligimiz degil.
Bizim savasimiz degil.
Bana soran olsa alin o paranizi da, petrolunuzu de, topraginizi da diye baslarim soze. Bize huzur verin derim. Birakin su omur denen kisitli seyi huzur icinde yasayalim.
Oyle dusundum iste.
Dunyanin cok fena bir donemine geldik ne sanssisiz diye dusundum...
Ama sonra eskileri getirmeye calistim asklima...
Annemin gencliginde 70ler, 80ler yasaniyormus.
Onun da acilari baska.
Evin camlarina kartonlardan isik gecmesin diye ek perdeler yapislarini dinlerdim kucukken.
Anneannemin gencliginde 2. dunya savasi varmis.
Yine kan, yine olumler.
Anlatirdi anneannem ekmek icin kuyrukta bekleyislerini. Kahve bulamadiklarindan nohut tozuyla kahve pisirislerini. Kahve tek dertleri olsa. Kolay mi dunyada savas varken yasamak?
Buyuk annem, yani anneannemin annesinin gencligi 1. dunya savasina denk geliyor.
Anneannemin dogdugu zamanlarda Odemis isgal altindaymis.
Ben cocukken buyukannem baya hastaydi. O zaman bunadi derlerdi ya oyle. Ama yine de anlatirdi hatirliyuorum askerin Odemis'e girisini kucaginda anneannemle sokaklarda kosusunu. Oyle bir zamanda annelik yapmis.
Buyuk annem, yani anneannemin annesinin gencligi 1. dunya savasina denk geliyor.
Anneannemin dogdugu zamanlarda Odemis isgal altindaymis.
Ben cocukken buyukannem baya hastaydi. O zaman bunadi derlerdi ya oyle. Ama yine de anlatirdi hatirliyuorum askerin Odemis'e girisini kucaginda anneannemle sokaklarda kosusunu. Oyle bir zamanda annelik yapmis.
Bu sadece benim bildigim 4 kusak. bambaska donemler.
Ama iste isin ozune bakarsak hep aci hep uzuntu hep huzursuzluk.
Belki de insanligin kaderi bu.
Insan omrunun tamamini huzurla gecirmek mumkun degil belki de.
Bize verilen omrun bir kac yilini huzurla gecirebilirsek ne ala.
Sonrasi savaslar, kavgalar, uzuntuler.
Bize biraksan cikmamasi gereken savaslar.
Ama umutsuzluga kapilmamak lazim demek ki.
Elbet hepsi gececek.
Elbet yine tam anlamiyla huzurlu gunler gelecek.
Umarim yani...
Geçen akşam aynı şeyi konuştuk bizde. Değişen şeyler var elbette hem de çok.. Ama özünde aynı dünya, aynı pislikler, aynı acılar.. Aktörler değişiyor, senaryoyla oynanıyor biraz, ana fikir aynı ama.. Biz büyüyoruz sadece. Büyüyoruz ve o acıları görmeye/idrak etmeye başlıyoruz. Eskiden sadece anne/babamızı ilgilendiren şeyler, bizim de oluyor artık. Yani "biz büyüdük ve kirlendi dünya" değil de, "dünya hep kirliydi ve biz büyüdükçe görür olduk bunu. Çamurlar oramıza buramıza sıçradıkça, bazen de çamurun içine battıkça".. Umutsa hep lazım, kahkahalarla gülmek de lazım, için çıkasıya ağlamak da. Kötülüklerin az olduğu / hatta hiç olmadığı, insanların birbirine kötülük etmeyi aklından bile geçirmediği bir dünya dilemekse bedava. Dileyelim o zaman..
YanıtlaSilDuygu yazinin sonunu yazarken bir turlu beceremedim. hem diyordum ki Gulcin senin cocuklugunda da doguda neler yasaniyordu. O zaman bilmiyordun cunku senin yamacinda degildi bu kargasa. bir yandan da diyordum ki ama cocuktum. Simdi senin bu yorumun benim tam yazinin sonunda yazmak istediklerim oldu. hep vardi kotuluk hep olacak. biz gorur olduk sadece. cocuklugumuzda naifligimizle gormuyorduk ama o zaman da ayniydi acilar. Cok tesekkurler bu yorum icin tam anlamiyla tamamladi yaziyi cok sagol.
SilBen teşekkür ederim Gülçin:) Dedim ya aynı şeyi konuşmuştuk biz de ve yazını okuyunca şaşırdım bu denli denk gelmesine. Bazı yazıları okumak, sevdiğim bir arkadaşımla sohbet etmenin keyfini veriyor bana.. Siz hep yazın..
SilBen bunu hep düşünürüm Gülçin.Her devrin dönemin sorunu aynı, acısı aynı aslında.İsimleri değişiyor.Bugün petrol için,dün toprak için,ondan önce din için vs.gidiyor böyle.Değişen bir şey yok.Güya medeniyet gelişiyor ilkel çağlar çok gerilerde kalıyor ama hikaye.Gittikçe ilkelleşiyor insan.Savaşlar hiç bitmiyor,adaletsizlik hiç eksik olmuyor.Yine de çok şükür hala kötülüğe karşı iyilik var,iyi insanlar, iyi güzel hayaller var.
YanıtlaSilayni hikaye bahar kesinlikle ayni hikaye. bir sekilde iktidar mucadelesinin kurbaniyiz hepimiz hic bitmiyor hic bitmeyecek :(
SilAaa gülçin ödemişli misin? Biz de şu an o dağın bu tarafındayız, alaşehir'de.....
YanıtlaSilAnneannem odemisli gozde. cok bilmiyorum odemisi anneannemle giderdik sagliginda ama sonra pek de gidemedik. bir gitmeli ne guzeldir oralar da aslinda. Biz Alasehire de gelirdik kucukken cok. oralari da biliyorum az da olsa :)
SilAlaşehiri bilen birş çıkınca nasıl seviniyorum😊 biz de ödemişe gideceğiz baharda inşallah.
Silumut olmasa nası yaşıycaz ki ama de miii :)
YanıtlaSilaynen oyle deep bir o kaldi elimizde vallahi
Silson yazıma baksan ya amaaa :)
YanıtlaSil