Yeni yil yaklasirken...

2014 de bitti... 

Bizim Londra'da dolu dolu yasadigimiz ilk seneydi bu. 

Cok yogundu, cok kalabalikti, cok hareketliydi, cok cok cok bir yil oldu 2014 benim/bizim icin.

Geriye donup bakinca inis cikislari cok olan bir yildi 2014. Dibe, en dibe dogru gittigimi hissettigim cok anlar oldu 2014'te benim. 30lu yaslarimda oldugumu en fazla hissettigim senelerden biriydi. Hem 30lu yaslarin ne istedigini bilen halini cok hissettim bu sene, hem bu yasa geldim artik bazi seyler olup bitmeliydi hissini, hem de hala gencim denemeliyim diyen heyecanini. 

Cok uzuldugum anlar oldu bu sene. Ama cok sukur hicbiri saglikla ilgili olmadigindan yere dusmedim. 30 lu yaslarda en cok bunu seviyorum galiba. Sagliktan otesi yalan diyebilmeyi bir nebze olsun ogrenmis olmayi...

Cok hayatimi, kararlarimi sorguladigim anlar oldu bu sene. Ama cok sukur saglikliyim, ailem saglikli, bunca guzel arkadasim var etrafimda bulacagim bir caresini diyebildim. 30lu yaslarin bu  yonunu de cok seviyorum galiba. Cok caresiz hissetsen de etrafindakileri gorebilecek gucun oluyor. 20ler boyle degildi. 

Cok mutlu oldugum anlar oldu bu sene. Ailemi gordugum her an. Yeni heyecanlara yelken actigim her gun. Evde, ofiste, yollarda, Ozanla, ailemle, arkadaslarimla cok mutlu oldugum anlar oldu bu sene. Hep sukrettim hayatimdaki insanlarin varligina. Ama 2014 hayatimdaki her guzel insan icin daha bir sukrettigim sene oldu. Hepsi ayri ayri iyi ki varlar.

Cok calistigim anlar, gunler, aylar oldu bu sene. 2014un ilk 3 ayini is acisindan tek kelimeyle ozetliyorum; Kabus. Boguluyorum sandim. Nasil mutsuzdum anlatamam. Ise gitmek bile istemiyordum. Biliyorsunuz yeter dedim. Iyi ki dedim. Isim degisti. 2014un son 9 ayini is acisindan tek kelimeyle anlatamam. Ama cok mutlu calistim. Eskisine gore 10 kat belki 50 kat fazla calistim. Ama hevesle calistim. Cok sukur.

2014'e donuyorum bakiyorum ve gulumsuyorum. 

Sagligimiz icin sukrediyorum.

Annemin babamin sagligi icin binlerce kere sukrediyorum.

Abimin yeni hayati icin binlerce kez sukrediyorum.

Bazi tatsizliklar oldu ailemizde saglikla ilgili ama aile oldugumuz ve onlari da beraber asabilecegimiz icin sukrediyorum

Arkadaslarim icin sukrediyorum. Hep yanimda olduklarini hissettirdikleri icin sukrediyorum.

Ve hala yazmaya devam ettigim bu blog ve onun araciligiyla bana hayatta neyin en onemli oldugunu hep gosteren sizler icin sukrediyorum.

Yeri geldiginde sadece is diyebiliyorsam, hayatimdakilerin kiymetini boyle bilmeye ozen gosteriyorsam, ve her karanlikta bir isik aramaya devam edebiliyorsam bunlar hep yularida yazdiklarim sayesinde.

Guzeldin 2014.

Cok sagol.

Soyle 2015e seni aratmasin...

Ben aslinda geleneksek yeniyila hoscakal yazimi yazacaktim ama bugun boyle oldu. Peki. O da yarina kalsin :) Bu fotografta bu yazida olsun.
Bilmem oyle huzur falan diyince aklima ilk bizim yazlik geldi. :)