Bu sabah aklima ne geldi

Itiraf ediyorum: Ben eskiden bir Yilan Hikayesi hayraniydim. 

Yilan hikayesi ne zaman baslamisti hatirlamiyorum. Ya ben universiteyi kazanmadan hemen once ya da kazandigim sene. Bilmiyorum. Ama bildigim bir sey var, evde oldugum zamanlarda Yilan Hikayesi'nin oldugu aksamlar annemlerin odasina cekilir, oradaki televizyonu acar, bir basima kimsecikler olmadan diziyi izlerdim. Aman yarabbim o ne keyifti! Memoli, koylu kizi, Belgin Abla... 

Istanbulda oldugumda ise degil bir odada bir basima Memoli izlemek, televizyonun Tsiyle bile bulusamaz olurdum, orasi ayri :) Ben devlet universitesinde okudum. Ve okulun yurtlarinda kaldim. 8 kisi ufacik bir odada kaldigimiz donemlerde inanin bana TV aklimizda olan son eksiklikti :) Dolayisiyla aman TV olsa diye soylendigimiz zamanlar olsa da yoklugunun pek farkinda da degildik. Universite diyorum, hazirlik diyorum, dersler hafif - zaman bol diyorum, Istanbulda yasiyoruz diyorum :) Evet egleniyorduk :)

Bir ara yaz okulu mu basladi, tatil miydi bilmem, Aslicim geldi. Gulc dedi en son katta TV varmis. Iste  boylece okula basladiktan belki de iki-uc yil sonra kesfettik yurdumuzdaki TV odasini :) Bir iki Asliyla gidelim memoli izleyelim dedik ama yok olmadi. Her seferinde kendimizi baska bir seyi konusurken bulduk. Eh tabi bunda universiteli aklimizla polis dizisi ne ya, cok sacma boyle seyler diye havalara girmis olmamizin da etkisi buyuk inkar edemeyecegim. Olur oyle universiteli halleri, iyidir guzeldir o haller bence ben pek severim :)

Oyle boyle yine de  Asliyla ben, cok iyi iki arkadas, arada Memoliden eskilerden aklimizda kalan sozleri de kullanir olduk. Mesela, Seven Kalpler Hassas olur... diye basliyordu Asli'nin bana mezun oldugumuzda yazdigi yazdigi andac yazisi. Ve Gulccugum seninle biz hep seven kalplerdik diye devam ediyordu... Canim...

Oyle bir donemdi geldi gecti memoli seyretmelerimiz. Buyuduk biz de o arada. Sonra cok da hayrani olmadim Memet Ali Alabora'nin. Yuh Gulcin koca insan ne hayranligi demeyin. benim vardir oyle koca insanken hayranliklarim. Hem de ne boyutlarda bir ara anlatirim :) Velhasil kelam aramiza mesafe girdi kendisiyse. Hayat Memoliyi bir yana beni bir yana savurdu :) 

Yillar sonra Memet Ali Alabora'yi Hollanda ucaginda gordum. Bir oyunun turnesi icin Hollanda'ya gidiyorlardi. Nasil samimi, sicak. Herkese gulumsuyor, soru soranlarla konusuyor, hal hatir soruyor. Evli barkli kadin olabilirim, evet. Ama kusura bakmayin eski askimla karsilasmisken onu gormezden gelemezdim. Bir firsatini yakalayinca gulumsedim ona :) O da bana gulumsedi :) Bunu boyle gizli bir ani olarak saklayabilirdim ama yok ben geldim hemen Ozan'a anlattim :) O da biraz kiskansa yok ya nerede! Aa iyi olmus severdin sen onu dedi :) Boyle cok kiskancliklarla ihtirasla dolu bir iliskidir bizimki efendim :)

O karsilasmadan sonra Memet Ali Alabora artik benim icin Memoli degil, ucakta insanlara gulumseyen, arkadaslariyla can-i gonulden ilgilenen cok kibar, efendi bir adam oldu. Aklimdaki yerini boyle doldurdu.

Iste o kibar ve guzel gulen adami biraz daha dusunuyorum bugunlerde ben. Hayranligimdan, eskide kalmis hayranligimdan degil ama insanligimdan bu kez dusunmem. Hakikaten Mehmet Ali Alabora'ya ne oldu? Nerede simdi? Ne yapiyor? Hala oyunlari var mi gosterimde? Tehditler bitti mi? Normal bir hayat yasayabiliyor mu?

Kim bilir...