Ah canim zeytin agaclari...

Zeytin agaclari benim hayatimin hep bir parcasi oldu. Dedemin el emegi zeytin yaglari, babaannemin her kis yilmadan yaptirdigi zeytinyagi sabunlari cocuklugumun ilk hatiralarindan oldu. Dedemin de babalarindan kalma zeytin agaclarinin mahsulleriydi onlar. Cocuklari gibi gordugu, gozu gibi baktigi zeytin agaclarinin mahsulleri. Dedem gittikten bir sure sonra babam gecti bizim zeytinliklerin basina. O gunden beri bizim evin zeytinyaglari babacigimin emegi oldu.

Zeytin kolaydir der babam. Kendi kendine bakar cogu zaman. Guclu agactir. Yeniler kendini der. 
Ama zeytin zordur der babam. Kirilgandir. Bakim ister. Emek ister. En cok da sevgi ister.

Babam, oyle cok sever ki zeytinlerini.. Bazen takilirim O'na. Yahu ben geliyorum, beni gormuyorsun zeytinlerin basina gidiyorsun yine diye. Guler babam. Gulerim ben de. Bilirim babam en cok o tarlada zeytinlerin yaninda mutlu olur.

Gecen yaz dedi ki babam bana. Gulcin biliyor musun galiba o tarlada, cesmenin basinda yalniz kaldigim zamanlarda cok mutlu oluyorum. Bakiyorum asagida isciler agaclarin arasinda. Ben agaclarin arasinda.Mutluyum. Biliyorum. Toprakla ugrasmak o zeytin agaclarinin arasinda dolasmak babami ne kadar mutlu ediyor biliyorum. O yuzden her ne kadar zeytin isi zor olsa da, her sabah 5te kalkip yollara dusse de, yorulsa da babama sesimi cikaramiyorum. Mutlu. Annem o yuzden kisin Torbalida kaliyor mesela. Babamin yaninda olsun diye. Mutlu. 

Itiraf ediyorum, cocukken, gencken cok kizardim babama. Kapilip gidiyor agaclara diye. Gunler yillar gectikce babami daha iyi anliyorum. Agaca olan tutkusunu daha iyi anliyorum. Zarar gormesinler diye makinalar pesinde kosmasini, sulansinlar diye sistemler yaptirmasini, beslensinler diye toprakla konusmasini daha iyi anliyorum.

Ve zaman gectikce ben niye tarlada yeterince vakit gecirmedim diye daha cok kiziyorum kendime. Yeterince o dedemin bile babalarinin diktigi agaclara sarilmadim diye daha cok uzuluyorum. Hep sevdim onlari evet ama sevgimi gostermedim onlara diye daha cok hayiflaniyorum.

Zeytin agaclari koklenen koyluleri gorunce bu yuzden agliyorum iste. Benim babami koyuyorum onlarin yerine. Nasil uzulecegini, nasil yanacagini dusunup o koylu teyzelerimin amcalarimin acisini da icimde hissediyorum.

Zeytin agaci candir. Zeytin agaci hatiradir. Zeytin agaci dedelerden kalma bir emanetir. Agaclarimizin bir tanesini bile boyle hunharca gelip kokleseler babamin nasil uzulecegini dusunup o gozu yasli teyzelerin amcalarin hepsine gidip sarilmak istiyorum. 

Yapacagimiz seylerin koklu degisiklikler yapabilecegine inancim neredeyse kalmadi artik. Ama yine de su kampanyayi imzalamadan edemiyorum. Taa temmuzda bu kampanyayi ilk imzaladigimda soyle yazmistim;

Ege'de zeytin agaclari, benimki de dahil olmak uzere pek cok ailenin hayatinin parcasi. O yemyesil zeytinlikler, ailelerin gecim kaynagi oldugu kadar hatiralari, gecmisleri. Yeni yasa tasarisiyla bu zeytinlikler imara aciliyor. Araziler enerji uretimi icin kullanilabilir yapiliyor.

Yeni yasayla 25 dekarin altindaki araziler zeytinlik bile sayilmayacak. Halbuki degil 25 dekar, 25 agacin verdigi zeytinden cikarilan yagi aile hatta aileleler bir yilda tuketiyor.

Babam anlatmisti; zeytin agaci koklenmedikce olmeyen bir agac. Yanginlardan sonra bile zeytin agaci kendini yenileyebiliyor. Evladiyelik derler ya oyle.

Koklenmedikleri surece, yerlerine binalar dikilmedigi surece, diplerinde zehirli atiklar olmadigi surece Ege daglari zeytinlik kalacak. Yesil kalacak. Mis gibi kalacak. Biz de destek olursak. Ilk adim yasa tasarisina tepki gostermek. Ben de varim derseniz... imza kampanyasi icin link asagida.

https://www.facebook.com/l.php…

Olmadi... Cikardilar yasayi...Kestiler yine agaclari. 

Canim zeytin agaclari. 

Entler varlarsa gelsinler artik! 

Gun onlarin gunu! 

Ciksinlar ortaya ve gostersinler dunyanin kac bucak oldugunu!

Yoklarsa da... ben biliyorum zeytin agaci intikamini alir.

Alir mi?

Insallah alir.

Ah canim zeytin agaclari...