Bir haberim var size

Bir gun boyle bir cumle yazacagimi asla tahmin etmezdim ama sanirim artik ben de bloga yazi yazamiyorum. Hani instagram mi, twitter mi diye sorduklarinda ben hep blog yahu blog, blogun yeri ayri diyen bir insandim ama iste ben de bloga yazi yazamaz oldum... Saka be saka :) 1 Nisan'i kacirdim ama olsun :)

Ne bloguma yazi yazamayacagim yahu, biraksalar yazacagim, hem de nasil yazacagim bloga ben ama yok yazamiyorum. Bu hafta da yazamadim. Cunku sali sabahindan dun aksama kadar toplantidaydim. Plani yapan da ne insafsizmis arkadas, dun 8:30 da basladik aksam 17:30 a kadar sadece yarim saat yemek molasi vardi. Avrupa insan haklari mahkemesine gidecegim vallahi :) Beni o paklar :)

Ama bu haftanin toplantilarindan cok sikayet etmeyecegim. 

Neden mi? 

Cunku benim artik yeni bir isim var :))

Sirket ayni. Zaten hic icimden gelmiyordu sirketi degistirmek. terfi falan da etmedim. Ayni seviye, ayni maas. Ama baska bir ekip. Daha once yaptigim isten baska bir is. Yeni bir nefes, yeni bir soluk. Icimden cektigim oh'un derecesini sanirim tahmin edebilirsiniz. :)

Hersey oyle hizli gelisti ki tam olarak ne zaman surec basladi hatirlamiyorum. Ama yeter bogluyorum dememden bir zaman sonraydi. Ve ben artik daha fazla cabalamaya karar vermistim bir kere. Madem mutsuzdum, mutlu olmak icin caba gostermem gerektigini kabul etmistim. Gezi surecinin de etkisi coktu. Diyordum ki kendi kendime Seviyorsan git soyle diyip duruyoruz, ben de sevmiyorsam soylemeliyim ve hatta haykirmaliyim!

Bu Ingilterede is yerinde iliskiler daha Turkiye gibi. Insanlar birbirlerini dinliyorlar. Ve sagolsun beni dinleyenler yureklendirdiler de beni. Haydi dediler, soyle dediler, degsisiklik iste dediler. Bu benim yapmadigim bir sey degildi aslinda. 2012den beri ben degisiklik istiyorum diyordum. Ama olmuyordu...

Belki zamani simdiydi. Belki soylemek icin dogru zaman buydu. Belki daha kararliydim bu sefer. Belki bunlar, belki de baska seyler, bilmiyorum. Ama iste oldu. Birileri beni duydu. Sansliydim bana destek olanlar oldu. Kolay degildi ama sirket bana yeni bir rol onerisiyle geldi. Bambaska bir sey. Bilmedigim bir sey. Hani tam anlamiyla guvenli sinirlarimin disinda bir sey. Iste tam da o sebeple tam da aradigim gibi bir sey! 

Bir sure, uzun diyemeyecegim, dusundum. Ve dedim ki denemek istiyorum. Cunku insan denediklerinden degil, denemediklerinden pisman olur. Hem benim sorunum su; ne istedigimi, ne yapmak istedigimi bilmiyorum. Ama en azindan ne istemedigimi biliyorum; o da su andaki is. Ne olur ki en kotu? Bu yeni isi de sevmem. Yine degistirmek icin caba gosteririm. Olur yani. Bir sekilde su akar yolunu bulur.

Kabul ettim ben o yeni isi. Dedim ki varim!

Oyle hersey gulluk gulistanlik degil tabi. En basta bir sure 2 is yapacagim. Hem eski isim, hem yeni isim. Sonra yepyeni bir seyi ogrenecegim, yeni bir ekip kuracagim, o ekiple iliskilei duzenleyecegim. Yani zor. Ama olsun be. Yeni bir heyecan iste.

Uzun zamandir ise giderken boyle hissetmemistim kendimi. Enerjigim. Bir seyler yapmak istiyorum. Ve bu hal icin binlerce kez sukrediyorum.

Yine sikayet edecegim zamanlar olur, belki. Ama ben kendime hep sunu hatirlatacagim. Hayat gercekten bana bir sans verdi. Sizlanmak yerine, iyi ya da kotu ben onu degerlendirmek icin ugrasacagim. Olur ya da olmaz. Onu simdi dusunme vakti degil.

Aman sonrasini zaten bosverelim. Bu da is guc basligi altinda yazdigim mutlu bir yazi olsun. Iste size haberim bu; ben yeni bir yolculuga basliyorum :)

Bana sans dileyin ne olur :)