Esik...

Bugun ve yarin Rotterdamdayim. 

Sebep malum; toplantilar. 

Laf aramizda iyi ki varlar da sayelerinde ben de geliyor arkadaslarimi goruyorum :)

Bugun sabahin korunde yola koyulmaktansa, dun aksam geldim Rotterdam'a. 

Esen ve Barisla yemek yiyip, sohbet ettik eski gunlerdeki gibi. 

Bir Ozan yoktu aramizda o da bir dahaki sefere artik dedik. 

Simdi is guc. 

Aksama yine arkadaslarimla bulusma. 

Yarin da ver elini Londra. 

Kisa kaliyorum ama hic yoktan iyidir. 

Kafam karisiyor aslinda. 

Dun mesela bir an kendimi Istanbul'a gelmis gibi bile hissettim. 

Yerim, yurdum, ozlemim neresi artik kafam da algilayamiyor sanki :)

Simdi bu yaziyi yazma sebebime geleyim... 

Dun aksam kendimce bir milat yasadim Rotterdam'da.

Kendimce onemli bir esigi atladim...

Ben dun aksam buradaki evimize gittim.

Daha onceki gelismlerimde gitmek istememistim, hatta onunden gecerken bile biraz huzunlenmistim ama dun aksam biriken mektuplarimizi almak icin icine bile girdim.

Ayniydi.

Ufak bir iki degisiklik ama genelde ayni.

Koltuk ayni, camin onundeki cicek ayni, mutfak ayni.

Evin hali, havasi ayni...

Kotu hissetmedim.

Hosuma gitti evimizi gormek..

Bunu biliyordum zaten ama uzulurum saniyordum.

Yok oyle olmadi; duygulandim hakikaten ama uzulmedim, incinmedim.

Iste o an dedim ki ben alismaya baslamisim Londra'ya.

Demek ki atlatmaya baslamisim o benim icin zor donemi.

Hani taa Ekim ayinda tasindiktan sonra buraya ilk gelldigimizde soyle yazmistim ya...

Bir sure sonra bu duygusal hal bitecek biliyorum. Hani Rotterdama gelmek hicbir zaman ne bileyim Madrid'e toplantiya gitmek gibi olmayacak elbette ama biliyorum ileride boyle de olmayacak. Daha normal olacak hersey. 

Hakliymisim.

Daha normal artik hersey.

Ama hala Rotterdam'a gelmek baska bir yere gitmek gibi, yok, degil.

Hala baska.

Ve hep baska olacak onu da biliyorum.

Ote yandan boyle iste....

Ben dun aksam kendmce en onemli esigi atladim be blogum.

Evime girdim.

Dolandim.

ve gozlerim dolmadan oradan ayrildim.

Evet cok tatli baska bir sahibi var artik ama ne hissetim biliyor musun?

Orasi hala biraz benim evim...
Ve hep de biraz oyle olacak...