Birkac yil once yil bu zamanlar.. Tavsiye...

Yine yillar once yazdigim bir yazi cikti karsima...

Sartlar oyle cabuk degisiyor ki...

Benim de bazi dusuncelerim degisti elbette.

Sonra bu yaziyi niye buraya eklemedigimi hatirladim.

Hani tam icime sinmemisti, sanki ben yaptim bitirdim is dunyasini cozdum gibi duyuluyordu.

Ama benim hislerim asla oyle degildi.

Asla degil!

Su calisma hayatinda ogrendigim bir sey varsa asla oldum diyemeyecegim :)

Hergun yeni birsey ogreniyor insan, guzel olan da bu aslinda.
O yuzden boyle demedigimi soyledigime gore artik bu yazi da buraya gelebilir :)

Dun aksam is hayatina adim atan genc bir arkadasimiza iyi sanslar dilemek icin Rotterdamdaki birkac kadin bir araya geldik; keyifli bir yemek yedik. Yemegi organize eden arkadasim sabahtan yeni ise baslayan arkadasimiz icin onerin ne olur dediginde dusundum. Aklima ilk su cumleler geldi...

Ozel hayatina ayirdigin zamanin olduk olmadik sebeplerle is icin harcanmasina izin vermemeye calis. Birak isle ilgili sorunlar ise ait zamanlarda cozulsun cozulemeyenler de isle ilgili yeni zamanlarin gelmesini beklesin. Ozel hayatindaki insanlarin da sabri cabucak tukenmesin. Is hayati 2-3 yillik kisa bir kosu degil aksine upuzun bir maraton. O yuzden enerjini hesapli kullanmakta fayda var :)

Sonra ekledim.  

Iki yil once yaziyor olsaydim bunlari cok farkli seyler yazacagima oyle eminim ki :) 

Bu aksam dusundum; iki yil once yani yeni isime baslamadan once bunlari yaziyor olsaydim neler soylerdim. Muhtemelen o zaman yasadiklarimin tek calisma bicimi oldugunu ya da soyle diyeyim tek dogru calisma bicimi oldugunu dusundugum icin cok calis derdim, Cunku cok calisiyordum. Hirslarini asla kaybetme derdim cunku hirsliydim. Is hayatinda keske demene sebep olmayacak sekilde emek ver derdim. Cunku cok emek veriyordum.

Pisman miyim? belki evet. Belki hayir. Ama bunca yillik is tecrubesinden sonra ki aslinda cok da uzun degil tecrubem sunlari dusunuyorum sanirim.

• Is hayatinda sadece cok calismak degil onemli olan. Onemli olan uzun yillar ayni tempoda calisabilmek
• Is hayatinda sedece hirsli olmak degil onemli olan. Onemli olan hirslarinin gercek hedeflerinin onune gecmesine izin vermemek
• Is hayatinda surekli hedefler belirlemek ve o hedeflere odaklanip calismak degil onemli olan. Onemli olan degisen sartlara gore hedefleri degistirmen gerekecegini bilmek.
• Is hayatinda sadece cok emek vermek degil onemli olan. Onemli olan emek vermen gereken seyleri secebilmek.

Ve emek verilmesi gereken en onemli seylerden birinin insan iliskileri oldugunu unutmamak. Ki kendimi basarili gordugum tek nokta varsa o da bu benim. Cok calistigim zamanlarda bile insan iliskilerini herseyin onunde tutmak. Bunu bilincli mi yaptim? Asla. Belki de icimden gelen sadece icimden gelen sesi dinledigim tek nokta oldu bu ama iyiki de oldu diyorum simdi. Cunku gecmise baktigimda ne basarilmis projeleri, ne kazandigimiz odulleri ne de yaptigimiz hatalari hatirliyorum aslinda. Gecmise baktigimda aklima gelenler birlikte nasil guldugumuz bazen birlikte nasil uzuldugumuz, her durumda birbirimize destek olmak icin neler yaptigimiz.

Iste o yuzden ise yeni baslayan arkadasima tek soyledigim de bu olmali belki. Insanlarla iliskinin herseyden onemli oldugunu unutma. Cunku projeler bitecek, basarilar basarisizliklar gecip gidecek, yaninda kalirsa kalanlar insanlar olacak.

Ama bir yandan da bunu demek istemiyorum cunku bu iyi niyetle yedigimiz kaziklari yolun basindakiler yemesin istiyorum. Ama yine de yok yok insan olmayi her durumda insanca davranmayi herseye ragmen gozle alacak cesareti kaybetmemyi diliyorum. Ben boyle mutluyum...

ve bugun...

hala yeri geliyor cok calisiyorum.

hala cogu zaman denngeyi tam olarak kurmakta zorlaniyorum.

hala hatalar yapiyorum.

ama insan iliskilerine hala onem veriyorum.

projedir gecer arkamizda kotu anilar kalmasin...
geriye baktigimizda bize kuskun kirilmis kalpler olmasin...