Gece gunduz surekli bu noktaya nasil geldik diye dusunuyorum.
Sureci bilmedigimden degil, elbette biliyorum ama belki de soyle demeliyim; gece gunduz surekli bu noktaya neden geldik diye dusunuyorum.
Neden. Neden. Neden.
O yonden dusunuyorum, bu yonden bakayim diyorum ve vardigim nokta hep ayni oluyor.
Tahammulsuzluk.
Kendin gibi dusunmeyene tahammulsuzlukten bu noktaya geldik.
Inat.
Illa benim dedigim olsundan bu noktaya geldik.
Empati yoksunlugu.
Bir dakikacik olsun karsindakinin hislerini anlamaya calismamaktan bu noktaya geldik.
Duymamak.
Bilincli olarak soylenenleri duymamak konusundaki isrardan bu noktaya geldik.
Ve oyle bir noktaya geldik ki nereye nasil gidilecek buradan bilmiyorum.
En cok iclendigim, uzuldugum, kaldiramadigim sey de su:
Defalarca defalarca yetkililerin eline firsat ve hatta firsatlar gecti olaylari yatistirmak icin.
Ama ne oldu?
Hicbiri durumu degistirecek olumlu bir sey soylemedi.
Soyledikleriyle de zaten gergin olan ortam daha da gerildi.
Dusunuyorum, dusunuyorum, dusunuyorum.
Ve ne zaman bu konulari dusunsem aklimdan su geciyor:
Elinde firsat olup da olaylari yatistirmayan ve bilakis an be an gerilimi tirmandiran, ne yapip edip yine insanlari kutuplara cekmek icin cabalayan her kim varsa, onlara hakkimi asla helal etmiyorum. Daha da bir sey demiyorum.
ben de helal etmiyorum, iki cihanda elim yakasında olsun her kim ki bu işi kışkırtıyorsa, bizi ayırıyorsa, yatıştırma imkanı olan yatıştırmıyorsa ....
YanıtlaSilduygularına katılmamak elde değil.. çok haklısınız..insanların yaşam özgürlüklerini kısıtlarsan, hegemonya kurarsan işte insanlar bi şekilde doğal olarak tepki gösteriyorlar...
YanıtlaSilSanırım biz sevmeyi hiç bilmedik. Sadece Kendimiz gibi olanı sevmeyi doğru sandık. Bilmedik aslında farklı farklı insanların hayata farklı arklı anlamlar katıp zenginleştireceğini. Korktuk belki de bilmediğimiz bu güzelliklerden...
YanıtlaSilBir de... Vicdanı olmayan insandan korkarım ben. Bu eziyetleri yapıp sonra da hala yaşayabilen insandan da...